De voedselzandloper over afvallen en langer jong blijven

Dit boek is niets anders dan een koolhydraatarm dieet. zo zijn afvalmethoden als Atkins, Sonja Bakker, het soepdieet en alle andere dieten de hemel in geprezen. In dat kader lijkt dit op niet meer dan de volgende afvalhype. Er zitten een aantal minpunten aan dit boek. De auteur gaat uit van aannames, is onvolledig en heeft het vaak bij het verkeerde eind: - De auteur stelt dat vlees niet goed zou zijn, enkel 'omdat dit vroeger niet door de mens zou zijn gegeten'. Dit is onzin. Vlees heeft altijd op het menu van de mens gestaan, ook in de oudheid. De mens wist te overleven door alles te eten wat hij kon krijgen, dus ook vlees. - De auteur zegt dat het eten van brood niet goed zou zijn. Dit vanwege dezelfde reden die hij bij vlees aanhaalt. Ook dit is onzin. De mens heeft altijd brood gegeten. Het probleem is ook niet het brood, maar het ingredient tarwe. Dat is in zijn huidige vorm vanwege productieverbetering dermate gemodificeerd dat het nog nauwelijks lijkt op het brood van vroeger. In het huidige tarwe zit bijna niets meer van voedingstoffen. Het probleem is bovendien dat het in heel veel voeding is toegevoegd,waardoor we veel te veel van die gemodificeerde troep binnenkrijgen. Met spelt is bijvoorbeeld niets mis. - Kris Verburgh raadt het drinken van melk af, wederom vanwege de reden 'dat de mens dit van oudsher nooit dronk' (wat onzin is, de mens heeft altijd melk gedronken). Hij stelt dat je genoeg calcium kunt halen uit het eten van groenten. Dit is onjuist, je zou meer dan 10 kilo groenten per dag moeten eten om aan je minimale calciumbehoefte te komen. - Kris Verburgh spreekt zichzelf ook meerdere malen tegen. Zo zegt hij in het begin van het boek dat proteinen slecht zijn omdat het veroudering bevordert, later prijst hij echter paddestoelen aan, juist omdat ze zoveel proteinen hebben. Wat betreft tofoe hult de auteur zich helemaal in stilzwijgen, en geeft hij zelfs letterlijk toe dat hij de resultaten niet kent. Wel prijst hij tofoe aan als een goed voedingsmiddel. - Groene thee zou een probaat middel zijn tegen genitale wratten, welke volgens de auteur zouden uitmonden in kanker. Dit is niet waar, deze wratten zijn heel anders omdat ze veroorzaakt worden door een virus. Groene thee zou dit volgens de auteur genezen. Dit is onmogelijk. Er bestaat geen enkel geneesmiddel tegen het HPV virus. - Ook durft de auteur te beweren dat grote hoeveelheden cholesterol niet de oorzaak zijn van hart- en vaatziekten. Dit is echter een van de grootste oorzaken ervan. Ik vind het gevaarlijk om zomaar te stellen dat cholesterol geen oorzaak is van de nummer 1 doodsoorzaak in Nederland, alleen maar omdat het 'lichaam zelf ook cholesterol aanmaakt', zoals de auteur zegt. - Bijna elke voeding die de auteur beschrijft is volgens hem een soort wondermiddel tegen alle vormen van kanker, van groene thee tot broccoli tot chocolade. Alles wat hij beschrijft zou de kans op kanker met tientallen procenten verlagen. Voor deze claims levert hij echter geen bewijs anders dan enkele specifiek kleinschalige onderzoeken met zeer eenzijdig geinterpreteerde resultaten. - Het toppunt is echter dat hij claimt dat sporten geen effect heeft op gewichtsverlies. Iedereen die op regelmatige basis gesport heeft weet dat dit onzin is - van sporten val je wel degelijk af. Een simpel rekensommetje van calorieen erin en eraf. Wel is het van belang om te weten wat er in het lichaam gebeurt als er gesport wordt. Metabolistische processen worden in gang gezet en het lichaam bepaalt vervolgens waar het de voedingstoffen vandaan haalt. In dit verband is het ook jammer dat hij het begrip ketose maar zijdelings aanhaalt, dit is een metabolistisch principe dat van essentieel belang is voor het principe van vetopslag. Samengevat lijkt het een interessant boek, maar als je je er verder in verdiept blijkt het niet meer dan de zoveelste dieethype te zijn waar uiteindelijk maar een persoon beter van wordt: Kris Verburgh zelf.

De al maar toenemende kosten voor de gezondheidszorg zouden kunnen worden beperkt door meer aan preventie te doen. Veel mensen (vr)eten zichzelf ziek. Dit boek inspireert tot een ander voedingspatroon. Het is geen dieetboek, je moet zelf blijven nadenken.

In tegenstelling tot vrijwel álle andere boeken op het gebied van gezondheid en voeding en op het gebied van diëten, baseert de schrijver van dit boek zijn verhaal uitsluitend op betrouwbaar wetenschappelijk onderzoek. En dat doet hij ook nog eens zo gedegen dat je als niet-medicus aan het eind van het verhaal werkelijk begrijpt waarom bepaalde voedingsstoffen niet goed voor je zijn en wat ze met je lichaam doen. Het boek wil eigenlijk uitleggen hoe je zo oud mogelijk wordt. En daarmee legt Verburgh probleemloos uit wat de relatie tussen voeding en allerlei ziektes is, waaronder kanker. Ook geeft dit boek een leidraad voor wat feitelijk de enige verantwoorde manier is om gewicht te verliezen en om permanent je eetgewoonten te veranderen. Dat er maar weinig recepten in staan, en nog zonder foto's, vind ik eigenlijk alleen maar vóór het boek pleiten. Het boek zet tenslotte aan tot zélf nadenken. En de schrijver is arts, geen kok. Verburgh geeft zijn lezers de kennis die ze nodig hebben om verantwoorde keuzes te kunnen maken. De rest moet je zelf doen. Gezond leven doe je zélf. Dat gezegd hebbende, is het wel zo dat als je dit boek eenmaal hebt gelezen, je een grotere verantwoordelijkheid draagt voor je eigen gezondheid dan toen je de kennis nog niet had. Gezond leven is voor het overgrote deel een keuze, zo blijkt. Maar tegelijkertijd blijkt ook dat ons Nederlandse eetpatroon bar ongezond is en dat een gezond eetpatroon vrij ver af staat van wat wij gewend zijn. Als je helemaal wil overstappen op Verburgh's aanbevelingen, is dat ingrijpend en kostbaar. Zeker met een gezin! Het zou mooi zijn als de overheid een goed wetenschappelijk onderbouwd boek als dit zou aangrijpen om gezonde voeding betaalbaarder te maken en binnen ieders handbereik zou brengen (in plaats van dreigen met verhogen van de premie ziektekosten als je te zwaar bent, bijvoorbeeld).

Ik kon het boek niet neerleggen. Er werd me zo veel duidelijk. Inmiddels eten wij een kleine twee maanden volgens de voedselzandloper. In het begin is het zoeken, maar het wordt steeds eenvoudiger. Het belangrijkste element in het boek van ik de bewustwording. Ik kies zelf wat ik eet; het is mijn verantwoordelijkheid. Geen dieetgoeroe die met een vingertje opgeheven achter je staat, maar een boek over eerlijke, gezonde en duurzame voeding. Ik raad het iedereen aan. Val je ermee af? En of!! Maar eigenlijk is dat met dit boek maar bijzaak geworden.

Boek per omgaande teruggestuurd had een ezelsoor aan de kaft. De rug was beschadigd en het boek viel in het midden op een bepaalde pagina open dus zo heeft ie heel lang gelegen. Conclusie, dit was geen nieuw boek.Het

Zou iedereen moeten lezen