Denken als een vis

De vlotte en humoristische schrijfstijl van Juul heb ik altijd al prettig gevonden - zowel in Beet als het Visblad - maar dat deze man in staat is om dik 300 pagina's te blijven boeien, was nieuw voor me. Vrijdagavond heb ik het boek binnen gekregen en gisteravond heb ik het uitgelezen. Wat een berg informatie heb ik verstouwd! Te beginnen met de geschiedenis van de hengelsport, of beter gezegd: de vissende mensch. Van neanderthalers, Nero en de vikingen naar de de eerste reel, plug en alle technieken van vandaag de dag. In de hoofdstukken over de biologie leer je dan echt denken als een vis, en pas daarna ga je echt vissen. Dat duurt even, maar al die tijd bleef ik geboeid tot en met. Als je dan na ruim 200 pagina's denkt dat je alle vistechnische kennis wel gelezen hebt, krijg je als toegift een reeks reportages waarin de auteur op stap gaat met een hele trits interessante vissers (te beginnen met ene Jessica: wat een klasbak is dat! Een jaar geleden nog nooit met kunstaas gevist en nu vangt ze metersnoeken bij de vleet. Super mooi om te lezen). Daarna komen ook bekende namen van grootheden als Mehmet Bujukjilmaz en de mannen van de vistechnische dienst aan bod. Dit boek bevestigt voor een deel dat ik zo slecht nog niet bezig ben op dit moment en voor een ander deel spoort het me aan om nieuwe dingen te gaan proberen. Als ik opschiet kan ik dit jaar nog m'n eerste zeebaars vangen en volgend jaar wil ik het toch eens op meerval gaan proberen. En deze winter finessevissen op monsterbaarzen. Ik zeg het zoals ik het voel: dit boek is een game changer.

Schrijven over de hengelsport vergt een berg kennis en ervaring, een creatief schrijversbrein, de ongebreidelde wil om kennis te delen en een pen zo scherp als een samurai-zwaard. Steyn heeft het allemaal en schrijft zich met dit boek in één keer elke huis- of slaapkamer binnen. Bij mij lag het het boek gister in de bus en ik heb na ontvangst niemand van mijn gezin nog gesproken of gezien. Wat mijn gezinsleden zagen was een begin veertiger die met een grote glimlach vastgezogen zat aan z'n nieuwe boek en het niet weg kon en wilde leggen. Tijd voor een fanclub;)

Als ervaren roofvisser was ik enigszins sceptisch over dit boek, met name omdat het ook geschikt wordt bevonden voor beginnende vissers. Wat zou ik er dan nog van moeten leren? Nu ik het boek gelezen heb, heeft scepsis plaatsgemaakt voor enthousiasme. In de eerste plaats bleek er nog voldoende te leren. Hetzelfde gold voor de auteur voordat hij dit boek ging schrijven, want hij had nog geen kaas gegeten van finessetechnieken en meervallen vanuit de bellyboat. In plaats van kennis te faken ging hij op zoek naar experts die hem op sleeptouw namen in zogenaamde masterclasses. Deze zijn erg lekker om te lezen en zeer leerzaam. Het is echt net alsof je samen aan de waterkant staat. Complimenten daarvoor. Verder ben ik toch best wat wijzer geworden over het gedrag en biologie van vissen, alsook over de historie van onze hobby. Het boek is vrij klassiek vormgegeven en voelt daardoor tijdloos aan. Verwacht dus geen super fancy en druk boek. Wat je wel krijgt is een rustig en gedegen opgebouwd boek dat staat als een huis. De fotografie is weergaloos en alleen dat motiveert al om naar de waterkant te gaan: vissen zien maakt dat je die vissen wilt vangen. Verder vind ik de illustraties van de knopen en rigs echt uit de kunst. Helderder dan dit kan gewoon niet. Opvallend is trouwens dat de auteur ervoor kiest om bijna alle knopen te baseren op de uniknoop en alle andere knopen buiten beschouwing laat (maar dit volstaat blijkbaar: fair enough). En last but not least: wat ontzettend gaaf dat het hele team van de vistechnische dienst hun kennis in dit boek delen. Ik ben al jaren fan van deze club en vind het een gouden greep om hen hierbij te betrekken. Precies de vibe die je wilt: vlot, jong, technisch en vooral no nonsense. Door het lezen van dit boek krijg je echt het gevoel dat je bij een club hoort, de club van moderne roofvissers. Enige nadeel vind ik dat de schrijver met geen woord over het vissen vanuit de boot rept (alleen de bellyboat komt aan bod) maar misschien is dat iets voor een volgend boek. Want 1 ding staat als een paal boven water: dit smaakt naar meer!

Wat een heerlijk boek! Na de geniale opening met dankwoord was ik al verkocht. Het boek is vooral geënt op roofvissen (en voor elke roofvisser absoluut een musthave) maar door de veelzijdigheid met mooie verhalen, interessante achtergronden, echt praktische tips, gesierd door prachtige platen het beste sportvisboek dat ik tot dusver heb gelezen. Veel voor weinig!

Verfrissend, neemt je terug in de tijd, neemt je mee naar het hier en nu en laat je vastgeroeste gedachten los om het eens anders te proberen, voor beginners en ervaren jagers makkelijk te lezen en herkenbaar, vangen is niet belangrijk het totaalplaatje wel met als eindresultaat je prooi en weer energie voor de dagelijkse dingen

Het laatste boek dat ik heb gelezen was de Klepzeiker Agenda van 1992. Ik moest daarom erg lachen toen ik een stapel faxen in cadeauverpakking voelde op m'n verjaardag afgelopen zondag. Van m'n meisie. En ik ben blijven lachen, want wat een fijn boek is dit! De eerste hoofdstukken vlieg je gewoon doorheen. Nog nooit zo van geschiedenis en biologie genoten als nu. Had ik zo'n leraar op de HAVO gehad, dan had een voldoende er zeker in gezeten. De hoofdstukken daarna worden een heel stuk technischer. Sterker nog: de schrijver gaat tot in detail in op alles waardoor je meer vis gaat vangen. Hierdoor zie ik nu wat ik de afgelopen jaren fout heb gedaan bij het werpen met shads op de Maas en Waal. En hoeveel vis ik moet hebben gemist. De hoogste tijd om die fouten goed te gaan maken. Man wat heb ik een zin in de herfst. Het kan niet anders of ik ga meer en grotere vissen vangen met de carolina rig op de maasplassen. En het verhaal van Ronnie Jonker maakt me ook wel nieuwsgierig naar de meerval. Die zwemmen hier ook om de hoek. Bizar wat er allemaal mogelijk is in eigen land. Al met al krijg ik vooral nog meer zin om te vissen. Lekker handig met drie jonge kinderen hier thuis ;-) Al met al leest het boek als een jekko, zit het boordevol nuttige informatie en ziet het er gewoon heel mooi uit. Niks ten nadele van de Klepzeiker Agenda natuurlijk. Die is ook iconisch.