En altijd maar verlangen De liefdesoorlog van mijn ouders

Ik heb het boek al in een ruk tot de helft uitgelezen vandaag. Het omschrijft goed het patroon van een vader die nooit ophoudt en zo is zijn ex vrouw schuldig aan alles. Zelfs aan de dood, van zijn kind uit zijn tweede huwelijk, want daardoor dat hij was verlaten moest hij een tweede keer trouwen. En daarom kwam er dit kind. Dus zelfs op afstand werd de moeder nog verantwoordelijk gehouden voor alle ellende in zijn leven en de grammofoonplaat werd afgespeeld, tot vele jaren later. Ik lees morgen de tweede helft van dit boek. Ben namelijk nu al nieuwsgierig, wat ikzelf herkende van mijn eigen ervaringen met betrekking tot ouderverstoting. Dus het boek raad ik sowieso al aan. Het leest vlot weg en geeft een warme en ook nuchtere kijk, op iets wat geen kind kan begrijpen of bevatten. De vraag is niet het waarom? Want je ziet als lezer dit antwoord zelf als een rode draad door hele boek verweven. Topklasse, van Frénk van der Linden. Hoop dat veel volwassenen geworden kinderen met een gescheiden en één gekozen ouder, dit boek ook lezen en tenminste een klein glimpje op mogen vangen, vanuit achter het doek van hun eigen familiegeschiedenis, waarom ze ophielden een van hun ouders niet meer te willen zien.

Vlotte dienstverlening en bezorging. De staat van het boekje is als nieuw. Dank jullie wel!

Als vertrouwenspersoon betrokken bij een vechtscheiding heb ik op advies dit boek gelezen. Alles wat maar 'lelijk' is betreffende zo'n scheiding is buitengewoon mooi beschreven. Helaas heel herkenbaar. Zou een eye opener kunnen zijn voor ieder die zich in zo'n situatie bevindt.

In één keer uitgelezen. Bladspiegel en veel wit lezen prettig. Elke relatief korte brief in een nieuw hoofdstuk aan ‘Mam’, ‘Pa’ of ‘Mam en Pa’ geeft je als lezer de rust om het vorige nog te verwerken terwijl je verder leest, want er wordt veel gezegd. De auteur sleept op zijn beurt met deze publicatie, dus voor iedereen te lezen, zijn (nog levende) familie, en met name zijn zus, mee in zijn best heftige proces om de vechtscheiding van zijn ouders en zijn eigen rol daarin te verwerken / te beschouwen / een plaats te geven /…. Daarin lijkt hij in wezen op zijn vader: zoveel mogelijk mensen moeten weten hoe moeilijk het (voor hem) was. Dat neemt niet weg dat hij zijn journalistieke kwaliteiten heeft weten om te zetten in een boeiend boek, bol van herkenbare ervaringen en gevoelens, die op zijn scherpst konden worden omdat één persoon, ‘Mam’, in een gesimplificeerde werkelijkheid, alle schuldenlast te dragen kreeg. In de brieven wordt de genuanceerdere werkelijkheid ontrafeld. Dat zijn ouders in feite zo aan elkaar hingen, konden zij pas achteraf weten en ervaren en toen waren de kansen voorbij. Ouders die sterk aan elkaar hangen en wel bij elkaar blijven, garanderen ook niet altijd een fijne jeugd voor hun kinderen. Met die ogen heb ik het boek gelezen. Allerhande factoren spelen uiteraard ook mee voor hoe dingen lopen en welke keuzes betrokkenen maken. Zo lees ik: het katholieke geloof en de veroordeling van scheiding, het rechtssysteem, de jaren zeventig, ondanks heel hard werken een smalle beurs overhouden, je intellectueel ontwikkelen en verder leren als je ouders zelf nooit konden of mochten doorleren (ouders die ‘Frank Sinatra’ als ‘Frénk’ spelden), etc. In dit boek ligt de focus op de scheiding van twee ouders en de impact daarvan op het leven van de auteur en zijn ouders zelf. Het is aan de lezer om er naast al het herkenbare, iets universeels uit te halen. Mogelijk lukt me dat als ik het verder op me in laat werken. Het verhaal blijft hangen en is na lezen niet uit. Ik beveel het boek zeker aan. Lezen was een plezier, ook vanwege de humor, waaronder die van de bijzondere logica die zelfrechtvaardiging soms oplevert.

Wat een prachtig boek. Regelmatig tranen in mijn ogen tijdens het lezen. Het raakt, is werkelijk geweldig geschreven en duidt een complex systeem aan hechtingsproblematiek. In al zijn schoonheid.

Mooi en liefdevol geschreven. Zeer herkenbare gedeelten want het betreft mijn familie.