Eten voor de kleintjes Kleintjes van 0-4 jaar leren zelf eten

Door een vriendin was ik geïnteresseerd geraakt in wat zij de "Kleintjesmethode" noemde. Ik heb het boek "Eten voor de Kleintjes" van haar geleend en doorgelezen. Na wat onderzoek op het internet, kwam ik erachter dat deze zogenaamde "Kleintjesmethode" (baby's zelfstandig stukken laten eten) helemaal niet bedacht is door deze meneer Kleintjes, maar eigenlijk door een Britse onderzoekster, Gill Rapley. Kleintjes heeft haar onderzoek wellicht wat aangepast en zelf dingen toegevoegd, maar rept met geen woord over Rapley, waar zijn methode toch echt op is gebaseerd, ook niet in zijn bibliografie. Zelf werk ik op een universiteit, en dit zouden wij als plagiaat bestempelen. Erg onprofessioneel. Daarnaast heeft Kleintjes een duidelijke mening over borstvoeding. Ook al is zijn boek nu aangepast en gaat het ook over flesvoeding, hij maakt er geen geheim van dat hij eigenlijk vindt dat moeders minstens 1 jaar borstvoeding zouden moeten geven. Anders, zo krijgt de lezer het gevoel, ben je een slechte moeder. Ik vraag mij af, wat weet een man van de lichamelijke en psychische invloed van borstvoeding op een vrouw?! Dat het enorm zwaar kan zijn, en dat sommige vrouwen er daarom voor kiezen om op flesvoeding over te gaan, lijkt niet bij hem op te komen. Een man zou over dit soort dingen genuanceerder moeten schrijven. Laatste punt: in een eerder boek van Kleintjes wat ik toevallig ook heb doorgenomen ("Van borst tot boterham") is hij uitgesproken tegen vaccineren, want "met de auto naar het consultatiebureau komen is waarschijnlijk aanmerkelijk risicovoller en gevaarlijker dan niet inenten" (p. 76). Waarom heeft een diëtist een mening over inenten? En dan ook nog één die helemaal nergens op slaat?! Inenten gaat niet alleen maar over de gezondheid van je eigen kindje, maar ook over die van anderen die nog niet geënt zijn, bijvoorbeeld heel jonge baby'tjes. Kortom: Een mannelijke diëtist die zich bij zijn leest moet houden, wat meer oog moet hebben voor de doelgroep voor wie hij schrijft (vrouwen) en vooral ook het onderzoek van een vrouwelijke onderzoeker waar hij zijn "methode" op baseert moet erkennen! Als je wilt werken met de methode om baby's zelf te leren eten, waar ik nog steeds in geïnteresseerd ben, koop dan het boek van Gill Rapley, alsjeblieft.

Na 6 maanden borstvoeding op verzoek (overigens met veel plezier!) wilde ik me inlezen over voeding na het eerste half jaar en de Rapley methode die me erg aanspreekt. Helaas moest ik eerst heel wat hoofdstukken doorbladeren over zwangerschap en borstvoeding. Ik snap wel dat daar alles begint, maar dat had wat mij betreft samengevoegd kunnen worden tot 1 pagina. Ik geloof niet dat je mensen op deze manier overtuigt, bovendien zou ik een boek met deze titel nooit tijdens de zwangerschap al hebben gelezen. Ook alle informatie die daarna komt gaat uit van het scenario dat je doorgaat met borstvoeding na het eerste half jaar, terwijl ik alleen in de ochtend en avonden nog borstvoeding geef. De optie van flesvoeding wordt hier en daar wel benoemd, maar niet hoe je vanuit dat scenario verder gaat met bijvoeden. Er wordt bijvoorbeeld gezegd dat je na de borstvoeding pas bijvoeding moet geven, omdat de productie anders terugloopt. En dat de natuur zelf wel regelt hoeveel melk je kleintje dan krijgt. En dat als je borstvoeding geeft, je geen ander drinken hoeft te geven. Maar dat laat de flesvoeders onder ons in het ongewisse over het alternatieve scenario. Bovendien is de opbouw in zijn geheel vrij rommelig. Zo wordt er steeds uit gegaan van bijvoeding na een half jaar, maar vervolgens wordt ineens de suggestie gewekt dat je pas moet beginnen als je kind rechtop kan zitten. Dit is een beetje verwarrend! Tenslotte wordt kort toegelicht dat je je wensen kunt bespreken op kinderdagverblijven, maar vond dat te beperkt. Toen ik het een keer aanhaalde om voedsel niet te pureren reageerde men erg geschokt. Laat staan dat ik mijn schoonouders kan overtuigen hier aan mee te doen, dus vraag me af of ik nu de Rapley methode ook parttime kan toepassen? Kortom: het liet me met net zo veel (of nog meer) vragen achter dan dat het boek beantwoordde. De schema's en seizoeninfo daarentegen erg praktisch, dus om die reden geen spijt van de aanschaf.

Sinds 2 weken begonnen met het voeden volgens de rapley methode. De methode sprak mij enorm aan, alleen had ik wel de angst om deze (voor mij) nieuwe methode toe te passen. Vooral na kritiek uit de omgeving. Toen mijn zoontje 5 maanden oud was heb ik besloten dit boek te kopen voor meer uitleg en informatie. WAUW, DIT BOEK HAD IK EERDER MOETEN HEBBEN! Alles wat ik wilde weten kon ik hierin terugvinden. Het boek leest makkelijk en bevat veel nuttige informatie. Het zorgde er ook voor dat ik zelfverzekerd kon beginnen met de rapley methode toen mijn zoontje eenmaal 6 maanden was en dus zijn eerste hapje at. Door het boek wist ik ook wat ik mijn baby allemaal met een leeftijd van 6 maanden mag geven (er staat een handig schema in, onderverdeeld per leeftijdscategorie) en ook op welke manier ik het kan bereiden en aanbieden. Nadat ik een vraag had kon ik zelfs contact met de schrijver van dit boek opnemen en kreeg ik snel antwoord. Dit boek begint natuurlijk al met wat je baby vanaf de geboorte eet, nl. melk en dan met voorkeur moedermelk. Echt een oppeper voor de moeders die borstvoeding geven en wel wat positieve aandacht kunnen gebruiken. Er staat ook wat de bv betreft veel nuttige info in en het is met veel respect geschreven. Ook in dit opzicht had ik het boek graag al in de periode dat ik zwanger was willen hebben. Het had denk ik veel twijfel en vragen over het borstvoeden in de beginperiode weggenomen (ik had namelijk geen goede begeleiding de eerste dagen in het ziekenhuis). En als je het even niet meer ziet zitten zorgt dit boek ervoor dat je er weer met een frisse zin tegenaan gaat. ECHT EEN AANRADER! Als aanvulling: Omdat dit boek min of meer uit 3 delen bestaat (een gedeelte voor tijdens de zwangerschap, een gedeelte over bv en een gedeelte over bijvoeding) is dit boek ook geschikt voor alle aanstaande moeders en ook de moeders die flesvoeding geven kunnen makkelijk inspringen bij het derde gedeelte. Het is zeker niet ALLEEN voor moeders die bv geven.

Ik keek erg uit naar het moment dat mijn baby mocht beginnen met hapjes en heb vlak na de geboorte dit boek aangeschaft. Het is mij niet gelukt om langer dan 4 maanden borstvoeding te geven en dit boek doet alsof kunstvoeding ook prima is maar ik lees verschillende steken onder water. Ik ben net zo overtuigd als de auteur dat borstvoeding het beste is maar soms is overstappen op kunstvoeding onvermijdelijk. Dan is het als jonge moeder niet prettig om zinnen als ''slecht borstvoedingsmanagement in de eerste periode'' en ''melkproducten worden er erg bitter van krijgen dan dezelfde scherpe smaak als hypoallergene kunstmatige zuigelingenvoeding''. Ik begrijp echt dat ze auteur overtuigd is van zijn methode maar waar het boek pretenteerd ook open staan voor andere keuzes vind ik dat in de Q&A's echt niet naar voren komen. Ik ben nog steeds van plan om de methode te volgen en het schema met introductie van voedingsmiddelen is heel handig maar wat mij betreft mag de auteur zijn toon wel wat matigen.

Twee weken geleden bestelde ik het boek “Eten voor kleintjes”, puur uit nieuwsgierigheid, er was een vernieuwde versie en die wilde ik weleens lezen. De eerste versie heb ik (inmiddels tot mijn spijt) nooit gelezen. Ik kocht hem dus echt uit nieuwsgierigheid omdat ik dacht dat ik alles over eten zo’n beetje nu wel wist, met de nadruk op ‘dacht’. (Mijn zoontje is anderhalf) Verkeerd gedacht, wat een verhelderend boek! Je kunt er gewoon alles in vinden wat je je eigenlijk ooit afvroeg over eten in combinatie met kleine kinderen. Van borstvoeding, naar bijvoeding (a la Rapley) tot complete dagmenu’s. Veel vragen van lezers van het vorige boek, vragen die ik mezelf wellicht ook had gesteld als ze al niet in het boek hadden gestaan. Uitleg over eten en alles wat daarbij hoort; over het sociale aspect, over duurzaamheid van voedsel, het voedsel introductieschema, over wat nu echt gezond is en veel vernieuwde menu’s die je niet dagelijks tegenkomt. Zoals ik al zei, ik had het boek eerder willen lezen, waarschijnlijk had ik dan andere keuzes gemaakt toen wij met bijvoeding begonnen. Niet eens zulke drastische keuzes hoor, maar het boek is echt een eye-opener wat betreft voedsel, maar ook wat betreft het menselijk lichaam en de opbouw daarvan. Wat mij betreft zou iedereen die een kindje verwacht, maar ook iedereen die al kleine kinderen heeft, dit boek moeten lezen. Een absolute aanrader!

Praktische handleiding als je wilt gaan beginnen met bijvoeding. Nadeel vind ik wel dat het heel erg is gericht op borstvoeding en dat de visie van de schrijver wel heel nadrukkelijk is dat je dat jaren moet volhouden als moeder. Je zou er haast een schuldgevoel van krijgen als je zelf als moeder geen of korter borstvoeding geeft of hebt gegeven. Als je je daar omheen leest valt er ook voor moeders die kunstvoeding geven wel wat uit te halen.