The First Salute A View of the American Revolution

Pluspunten van dit artikel: toegankelijk, compleet. Minpuntje: ingewikkeld.

De hamvraag bij dit boek is waar dit boek nu eigenlijk over gaat. En, hoe vreemd dat ook klinkt, dat is geen eenvoudig te beantwoorden vraag (en dat is vrij uitzonderlijk voor een geschiedenisboek). Als ik een poging moet wagen zou ik zeggen dat het gaat over de internationale verwikkelingen rond de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog, en dan met name de maritieme, alles met een nadruk op de Engelse positie. Het boek beoogt duidelijk niet de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog volledig te beschrijven. Bijvoorbeeld de nederlaag van Burgoyne en het verraad van Arnold worden genoemd maar niet uitgelegd, als dat je niets zegt is dit boek niet voor jou bedoeld. Pas wanneer de Fransen aan land gaan worden de verwikkelingen ter land besproken: daarvoor gaat het eigenlijk voornamelijk over de maritieme verwikkelingen, en zoals gezegd met name vanuit Engelse invalshoek. De 'hoofdrol' in dit boek is voor de Engelse admiraal Rodney. De titel van het boek slaat op het saluutschot dat een Amerikaans schip verwelkomde op St. Eustatius, toen ook al een Nederlands eiland. Dit was kennelijk de eerste internationale erkenning van de Amerikaanse rebellen, iets dat de Engelsen later aanvoerden als een van de redenen om Nederland (4 jaar later) de oorlog te verklaren. Nederland speelt een verrassend grote rol in de eerste hoofdstukken van dit boek. Dat St. Eustatius destijds Nederlands was, wordt door Tuchman gebruikt om vergelijkingen te trekken tussen de Nederlandse onafhankelijkheidsstrijd (de 80-jarige oorlog) en de Amerikaanse, waarna ze de bestuurlijke structuur van Nederland van die tijd, en de voor- en nadelen daarvan, gaat bespreken. Je vraagt je af wat dit toevoegt aan het boek. Later in het boek zien we Nederland ook nauwelijks meer terug. Dat alles draagt duidelijk bij aan het gevoel dat een duidelijke rode lijn in het boek ontbreekt, je vraagt je al lezende eigenlijk het grootste deel van de leestijd af waar dit boek nu eigenlijk over gaat. Waar de Engelse en Nederlandse binnenlandse politieke situaties dus relatief veel aandacht krijgen, is die voor Frankrijk opvallend beknopt. Frankrijk was ook op maritiem gebied destijds een hoofdrolspeler met ook een doorslaggevende rol in de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog (zonder Franse hulp hadden de Amerikanen waarschijnlijk hun onafhankelijkheid toen niet kunnen bevechten). Maar zelfs het hoofdstuk getiteld "The French Intervention" gaat vooral over (de gebreken van) de Engelse politiek (o.a. jegens Frankrijk), niet zozeer over Franse politiek en Frans beleid. Dat gezegd hebbende, moet ik bekennen dat dit boek best boeiend is en lekker weg leest (alhoewel je wel soms door pagina's irrelevante details moet heenworstelen, iets wat Tuchmans boeken kenmerkt), dus het is zeker geen onaardig boek. Anderzijds komt het, zoals gezegd, rommelig over, en ik vraag mij af voor wie dit boek nu eigenlijk interessant kan zijn. Per saldo is dat alleen het geval voor mensen die al veel hebben gelezen over de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog en die er nu een "ander" boek over willen lezen, en wellicht vinden mensen die geïnteresseerd zijn in de maritiem-internationale situatie rond 1780 hier ook nog wat van hun gading. Anderen kunnen dit boek m.i. beter laten liggen.