Het bal der gekken roman

De Franse Victoria Mas debuteert met een prachtige historische roman over het psychiatrisch ziekenhuis La Salpetriere en haar bewoners. Het werd direct een bestseller en ze sleepte er diverse prijzen mee in de wacht, waaronder de Prix Renaudot. Het is 1895 en in Hopital de la Salpetriere werden gek of hysterisch verklaarde vrouwen opgesloten en onderworpen aan de onderzoeken van Jean-Martin Charcot. Tijdens drukbezochte, openbare sessies, brengt hij ze onder hypnose om zo aanvallen van hysterie op te roepen en de bijbehorende symptomen te bestuderen. We maken kennis met Genevieve, de hoofdzuster van het gesticht en Eugenie, de nieuwste bewoner. Genevieve is na het overlijden van haar zusje van het geloof gestapt en heeft haar hoop gevestigd op dokter Charcot en zijn nieuwe wetenschap. De komst van Eugenie, verandert echter alles. Eugenie kan overleden zien en krijgt ook berichten van hen door. Deze ‘gave’ is echter voor haar vader voldoende reden om zijn dochter voor ‘gek’ te verklaren en laat haar opnemen. Wanneer Genevieve van Eugenie berichten van Blandine, haar overleden zusje, doorkrijgt, begint haar standvastige geloof in het instituut te wankelen. Tijdens het jaarlijkse Bal der gekken, het evenement waar de gegoede burgerij voor een avond de hysterische vrouwen van dichtbij kan bekijken en met ze kan dansen, maakt Genevieve een keuze die zowel haar leven als die van Eugenie voor altijd zal veranderen. In een relatief dun maar veelzeggend verhaal ontvouwen zich de levens van deze twee interessante vrouwen. De schrijfstijl lijkt op het eerste gezicht eenvoudig maar elke zin is raak, geen woord is teveel. Mas weet in doeltreffende bewoordingen een goed beeld te schetsen van de psychiatrische zorg in de 19e eeuw. De personages zijn goed uitgewerkt, de omgeving is beeldend beschreven en Mas heeft duidelijk haar research gedaan naar het onderwerp. Een prachtig verhaal over een schrijnende periode in de geschiedenis van de gezondheidszorg. Dat dit boek meerdere prijzen heeft ontvangen is meer dan terecht. Laten we hopen dat het ook voor Mas naar meer smaakt.

Met enorm veel plezier heb ik deze roman gelezen. Je leeft mee met de vrouwelijke hoofdpersonen in 19e eeuws Parijs. Eugénie kan met geesten praten en dat wordt niet geaccepteerd door haar autoritaire vader, die bang is voor zijn reputatie in de Parijse salons. Hij laat haar opsluiten in een 'gekkenhuis' waar uitsluitend vrouwen zitten, die als lastig worden bestempeld in de tijd van toen. Bijzonder is, dat het ziekenhuis echt heeft bestaan en dat de hoofdarts daadwerkelijk geleefd heeft. Hij was zelfs leraar van o.a. Sigmund Freud. Hoewel het fictie is, zijn er dus historische waarheden in verwerkt, op een pakkende manier. Met de bril van nu is het moeilijk te verkroppen hoe er wordt omgegaan met de vrouwelijke patiënten, maar de man is heel belangrijk geweest in de neurologische wetenschap. Het boek is heerlijk leesbaar, in heldere taal, geeft een mooi tijdsbeeld en ik zal hier niet meer verklappen over de inhoud maar kan alleen maar zeggen: ga dit kopen en lezen, je zult er geen spijt van krijgen!

Een aantal weken twijfelde ik of ik dit boek wel moest kopen. Vanwege de mooie omslag heb ik het boek toch maar gekocht. Wat ik niet had verwacht is dat ik het boek binnen 2 dagen uit had. Erg jammer dat het boek uit is! Ik kan niet wachten totdat er weer een boek van Victoria verschijnt!

Het boek is simpel te lezen en op sommige momenten is het wat langdradig. ondanks dat wilde ik het graag uitlezen en het einde weten. Het einde was jammer genoeg voor mijn gevoel wat afgeraffeld. Ineens was het een periode later. Toch is het onderwerp interessant en deels te herleiden naar de geschiedenis. (Gebouw en zijn functie) Maar een mening is persoonlijk en ik zou zelf zeggen, koop of leen het boek en zie wat het met je doet. Ik ben zeker wel blij deze aan mijn collectie te hebben toegevoegd.

Mooi boek, leest lekker, geeft mooi beeld van historisch Parijs. Niet heel ingewikkeld, wellicht ietwat voorspelbaar einde, maar mooi.

Mooi boek dat stof tot nadenken geeft. Van mij had het dikker mogen zijn!