Das Mag Midprices - Het smelt

Diepe indruk heeft dit verhaal achtergelaten, hoe is het mogelijk om zo op te groeien. Onbeschrijflijk rauw, niet in taalgebruik, maar wel in wat er zich afspeelt in het hoofd van de hoofdpersoon en wat er werkelijk gebeurt in combinatie met het leven op het platteland. Beetje bij beetje krijgt de lezer de benodigde informatie net zolang tot zowel de titel als het boekomslag verklaard zijn, dit is tevens het einde van het boek, je wordt er stil van.

‘Het smelt’ was zo’n boek dat alomtegenwoordig was een tijd geleden. Het stond wekenlang in de fictie top 10 en iedereen had er wel zijn/haar mening over. ‘Het Smelt’ is een behoorlijk dikke turf. En dat kan misschien wel afschrikken. Maar laat je er niet door ontmoedigen want het is echt wel de moeite om door te bijten en er gewoon aan te beginnen. Het boek brengt het verhaal van Eva. Geboren in een ‘mager’ geboortejaar met slechts drie kinderen van dezelfde leeftijd in het dorp. De drie trekken van kleins af samen op en zijn onafscheidelijk. Terwijl ze in het begin sterke banden smeden, komen die banden later onder stevige druk te staan. Vroeger was ze eerder een volger. Maar dertien jaar later keert Eva terug naar haar geboortedorp, de touwtjes stevig in handen. Het boek wisselt drie fases af. Eva vroeger, Eva nu en extra verhalen tussendoor die wat verduidelijking moeten brengen. Een verwarrende formule, het duurde even vooraleer ik de logica doorhad. De verhalen van vroeger staan gedateerd met dag en jaar, de verhalen van nu met uren en de tussendoortjes met teksttitels. Dat zorgde ervoor dat ik toch wel even in het boek moest komen, het had even tijd nodig om door te dringen. Het verhaal is een tikkeltje mysterieus. Je voelt gewoon heel de tijd dat er zich iets vreselijks afgespeeld heeft, maar wat, dat lees je pas helemaal achteraan. Best wel aangrijpend, je houdt er een ongemakkelijk gevoel aan over. En tegelijk zou je ook wel willen ingrijpen. Het boek dwingt je bijna om verder te lezen. Ik heb lang getwijfeld of ik het nu een goed of minder goed boek vond. Maar gewoon al de drive die je doet verder lezen, maakt het boek echt wel een goed boek. Het behoudt het mysterie tot het eind en hoewel je misschien al voelt welke richting het uitgaat, krijgt het toch nog een ietwat verrassende wending. Het drong ook pas laat door wat de link was tussen het heden en verleden. Ik had bepaalde gebeurtenissen niet meteen gelinkt waardoor pas helemaal op het einde de puzzelstukjes bij mij in elkaar vielen. Kortom, ‘Het Smelt’ is een beklijvend verhaal waar je ook gewoon tijd voor moet maken. De kleine 500 pagina’s zijn uitgelezen voor je het doorhebt.

Komt traag op gang, maar op een gegeven moment merk je dat net dàt als een lokaas werkt. Je wil absoluut verder lezen, en liefst ook nog meteen.

Ik vond het boek allesbehalve spannend. Het ging traag vooruit en gaf geen aanzet tot verder lezen. Na een honderdtal pagina's zag ik het niet meer zitten om het boek uit te lezen, er was nog niets gebeurd in het verhaallijn. Het boek is wel interessant om iets te lezen dat een andere tijdsindeling heeft. Maar kortom vind ik dit boek een echte afrader.

Het boek staat al een week of drie op mijn e-reader en ik heb nu 182 van de 408 bladzijden gelezen. Nog 226 te gaan dus. Echt een opgave! Ik vind het boek saai en langdradig, er zitten nauwelijks dialogen in en absoluut geen vaart. Ik lees graag en ik lees veel, maar dit boek is echt een corvee.

Een beklijvend boek! Hoe, heb ik me afgevraagd, schrijft een zo jong iemand een verhaal met zoveel doorleefdheid, vind geen ander woord. De emoties hadden me zwaar te pakken bij de levensverhalen van de personages in het boek. Flashbacks van verweven levens, van jong en onschuldig of toch weer niet naar een einde waar ik geweend heb zoals ik nooit geweend heb het lezen van een boek. Lize Spit, je boek , er zijn geen woorden voor. Bedankt