Het verdriet van Spanje Een natie op zoek naar zichzelf

" Het verdriet van Spanje” toont een eenzijdig en negatief beeld van de Spaanse geschiedenis en het Spaanse volk en levert de zoveelste bijdrage aan de fameuze “Leyenda Negra” of zwarte legende. De politieke tegenstellingen, zowel in het verleden als het heden, tussen rechts en links worden hier voorgesteld, volgens de “politiek correcte”, principes van de zgn. Spaanse “kwaliteitskrant” El Pais, waaruit veelvuldig geciteerd wordt. Als in het boek de Spaanse burgeroorlog ter sprake komt valt het op dat bijna enkel de rol van de “nacionales” in de terreur, moordpartijen en executies ter sprake komt. Dat de Republiek zich eveneens aan dergelijke praktijken te buiten ging wordt slechts sporadisch vermeld. Niets over de rode terreur in Madrid uitgeoefend door de beruchte “tsjekas”. Wel vermelding van de “columna de la muerte” in Extremadura maar niet de “tren de la muerte” uit Jaén, evenmin de “sacas” of afvoer van rechtse militairen, burgers, Falangisten en geestelijken uit de Cárcel Modelo in Madrid naar Paracuellos del Jarama en Torrejón de Ardoz, waar er 2500 gefusilleerd werden. Ook dit maakt deel uit van de zogenaamde “genocide” in de Spaanse burgeroorlog

De geschiedenis was schokkend ....

Als Spanje en Catalonië liefhebber heb ik inzicht gekregen in een indrukwekkend historisch proces. Om het allemaal goed te begrijpen ga ik het zeker nog een keer lezen en dat is zeker geen straf.