Ik ben er niet

Zes jaar geleden is bij mijn partner de diagnose bipolaire stoornis gesteld, na een lastige zoektocht van 12 jaar. Dit is een toegankelijke, respectvolle en vooral herkenbare roman waarin het oprekken van je grenzen als partner, de zoektocht naar de juiste diagnose, de onvermijdelijke opname en behandeling, het voortschrijdend inzicht van de effecten en het verloop van de ziekte, effecten op de relatie; met je partner maar ook met familie en vrienden, de genetische oorzaken en de angst voor erfelijke belaste kinderen, de twijfel en het schuldgevoel, maar vooral, het langzaam maar zekere besef dat deze ziekte nooit weg zal gaan en levenslang behandeld zal moeten worden, met alle bijwerkingen en gevolgen van dien. Het is allemaal zeer treffend en herkenbaar beschreven door de jonge Lize Spit. Ons sociale leven is kleiner geworden, mijn vrouw nu 100% afgekeurd (na bijna 25 jaar) en ook mijn carrièreperspectieven zijn bijgesteld; enorme effecten die met een eerder en breder begrip van partners, familie, vrienden en collega’s kleiner hadden kunnen zijn. Deze romans dragen bij aan dat brede begrip, zeer knap gedaan.

Lize Spit is een taalvirtuoos en de zinnen zijn dikwijls zo mooi en raak, dat ik ze meerdere keren las. Indrukwekkend en ontroerend hoe deze schrijfster je meeneemt in een ziektebeeld dat zo wreed is voor de persoon die het treft en de mensen daaromheen. Het is wellicht wel een beetje een boek voor de doorzetter, maar ik vond het van de eerste tot de laatste bladzijde de moeite waard.

Na haar debuut “het smelt” schreef Lize Spit in haar gekende stijl een erg kwetsbaar doch subtiel vertederend verhaal. Het is duidelijk dat Lize niet zomaar boeken schrijft om te schrijven maar wel degelijk op zoek gaat naar het beste wat de lezer wil. De personages worden prachtig beschreven en het verhaal is zo fragiel dat je zomaar in het boek zou stappen om de personages te omarmen. Lize spit heeft in dit ontroerende toch wel schrijnende maar mooi en prachtig verhaal ingespeeld op de verbeelding van de lezer. Dit begint trouwens al in de titel. Spit is erin geslaagd om mij als lezer mee te nemen in het personage van Simon, 570 pagina’s dacht ik hem dus ook te zijn. Dit krijgen dus enkel de beste auteurs voor elkaar...

Voor mij een geweldige ontdekking de boeken van Lize Spit, dit splijt de ziel, indrukwekkend

Ik ben zeer blij om de stiptheid en correctheid van de transactie.

Het boek komt een beetje traag op gang, wat de ongeduldige lezer misschien afschrikt. Toch is deze uitvoerige situatieschets noodzakelijk om een goede basis te leggen voor de later opgebouwde spanning. Enkel door de situatie zo haarfijn te omschrijven, voel je het groeiende onbehagen, de twijfel én de liefde voor haar partner. Herkenbaar, meeslepend en toch respectvol.