Ik ga leven

Los van de inhoudelijke en politieke beoordeling van dit boek, en of men het eens is met wat erin verwoord is, is dit een typisch uniek soort literatuur wat onstaat op een (tijdelijk) spanningsveld tussen culturen of groepen. De weergave is werkelijk uniek, anekdotes uit het echte leven worden afgewisseld met politieke, filosofische, historische en psychologische beschouwingen, beiden prachtig verwoord en inhoudelijk sterk. Het boek staat voor mij op eenzame hoogte met toppers in de wereldliteratuur (deed me qua stijl toch beetje denken aan Houellebecq) , omdat het op het niveau van de taal ook zeer scherp, mooi en kunstig verwoord is - al ben je het met niet van haar eens is het nog een feest om te lezen.

Slechts met ongelooflijk veel doorzettingsvermogen doorheen te komen. Lange, ingewikkelde, gekunstelde zinnen, afgewisseld met enorm ordinair laaghartig taalgebruik. Geen sprake van een consistente schrijfstijl. Meer losse alinea's (door verschillende auteurs geschreven?) aan elkaar geknoopt. Het is verwarrend, bijna duizelingwekkend om te lezen. Het leest bepaalt niet 'makkelijk weg'. Het vereist het nodige doorzettingsvermogen en zeker niet geschikt voor de doorsnee lezer. Erg jammer, want ik denk dat de boodschap best boeiend is, als het je lukt om die te begrijpen.

Het is een goed boek wat veel duidelijk maakt. Ik denk wel dat het toegankelijker voor lezers zou zijn als je niet zoveel onbekende/moeilijke woorden gebruikt. Een klein en snel voorbeeld "en 's nachts resideert" . Je kunt ook gewoon het woord verblijft gebruiken.

Zijn twee delen maar had in één gekunt

Wat een verwarrend, niet logisch en met moeilijke taal geschreven boek. Ik ben bij hoofdstuk 10 en haak af. Het onderwerp vind ik interessant maar dit is een gemiste kans, ook van de uitgever.

Dit boek geeft een openhartige visie over hoe men als mens door zijn omgeving en het geloof enorm beperkt kan worden in het leven. Buitengewoon dapper dat deze vrouw zich daaraan heeft weten te ontworstelen.