Je verdiende loon Het eerlijke verhaal over onze portemonnees (en hoe je eruit haalt wat erin zit)

Tijdens het eerste deel van het boek had ik regelmatig een “o wow” moment. Het zet aan het denken over hoe de Nederlandse samenleving is ingericht naar vermogen, ipv naar (hard) werken en iets toevoegen aan de maatschappij. Er is duidelijk veel onderzoek aan vooraf gegaan en ik vond het informatief en af en toe ook ontluisterend. Hoewel theoretisch is het vlot geschreven, met persoonlijke ervaringen. Het tweede deel is een praktische tegenhanger en heeft mij wel ideeën gegeven over hoe ik over mijn geld maar vooral mijn toekomst na kan denken, en over hoe ik die graag voor me zou zien. Een aantal keren heb ik in gesprek met vrienden het boek al aangehaald als we het over toekomst of werk hebben, dat is voor mij altijd een signaal dat er iets is blijven “hangen”.

Een heel inzichtgevend, mooi geschreven boek dat je zowel praktisch houvast geeft, inzicht waarom je ouders met maar een salaris zich dat huis, auto en vakanties konden veroorloven, maar bovenal je uitnodigt tot reflectie. Ik zou het echt iedereen aanraden om te lezen.

Erg informatiedicht en toegankelijk geschreven. Wel gaf het boek een vervelende nasmaak vol realisme. De auteur schrijft nu 'geland' te zijn dankzij een partner met familievermogen. Hoewel de schrijfster dit juist aanhaalt vanwege de absurditeit en onrechtvaardigheid van toeval, wordt de financiële afhankelijkheidsrelatie vooral romantisch aangeduid in termen van affectie (‘geliefde’) en voorgesteld als bron van puur geluk, waarmee een problematisch narratief sluimert: dat het hebben van een partner uiteindelijk als voorwaarde voor vervulling geldt en dat er enkel voordelen zijn aan dit geluk. Het uitblijven van bredere bespreking over de gevolgen van financiële partner afhankelijkheid is een gemiste kans. Ook een diepere reflectie op het kunnen en willen meedoen aan de Randstad bubbel, die enkel gelukstreffers toelaat, had wat breder gemogen.