Onkruid het zijn niet de slechtste vruchten waaraan de wespen knagen

Het boek stelt heel weinig voor, bestaat slechts uit een aantal hoofspinsels die de schrijver op papier heeft gezet. Simpelweg geeft hij de media de schuld van alles, en op ieder moment dat hij een keer zijn kant van het verhaal kan laten zien (liefdesleven, relatie met z'n broer Robert etc. ) zegt ie weer dat hij dat niet met de buitenwereld wil delen. Enige wat je overhoud zijn sneren naar een aantal journalisten die hem bekritiseren en een beschrijving van hoe rot hij zich voelde de dag erna. Irriteerde me dat hij in plaats van ik spreekt over 'schrijver dezes'. Boekje is 150 pagina's maar 1/4e beslaat witpagina's of pagina met een bosje onkruid. Lettertype is bejaarde-vriendelijk. Dikke miskoop mijns inziens.

Voor deze prijs had ik iets meer verwacht. Lettergrootte op "kleuter" niveau! Of voor slechtziende? Herhaling van zetten die de heer Moszkowicz ook al in verschillende media heeft laten horen! Dit boekje voegt niets toe en is zonde van het geld.

De afgelopen maanden is er veel gezegd en geschreven omtrent de man Abraham Moszkowicz, maar werd alles belicht vanuit een subjectief oogpunt. In dit boek leer je de feiten (en deels fabels) vanuit de schrijver dezes kennen, met verrassend veel humor.

Mr. Moszkowicz probeert in zijn boek de keerzijde van zijn schrapping als advocaat te duiden. Hij gaat hierbij echter de mist in, omdat hij zich te veel laat leiden door zijn emoties. Het boek is niets meer dan 150 pagina's opgekropte woede tegenover collega's, journalisten enz. Daarbij komt nog eens dat een paar zinnen zeer moeilijk geformuleerd zijn, doordat de schrijver wilt laten uitschijnen dat hij welbespraakt is, waardoor het boek er zeker niet boeiender op wordt.

Heb dit boek in 1,5 uur uitgelezen was makkelijk leesbaar. Het voldeed aan mijn verwachting. Het goede vindt ik dat het voor alle niveaus leesbaar is of je nu geleerd bent of niet. Het beschrijft zijn gevoel naar het recht systeem in Nederland na zijn schrapping, en ook hoe de media een rol erin gespeeld heeft.

In dit boek bespreekt Moszkowicz zin voor zin enkele mediapublicaties die volgens hem niet kloppen of op verkeerde wijze tot stand zijn gekomen. Enkel en alleen boeiend voor wie die publicaties kent. Daarnaast blijft de beloofde zelfreflectie beperkt tot twee pagina's waarin hij stelt fouten te hebben gemaakt. Met de uitspraak van het Hof van Discipline (waarin hij min of meer werd veroordeeld voor oplichting, want bewezen; geld aannemen, vervolgens geen werkzaamheden verrichten en dan weigeren terug te betalen) had hem meer bescheidenheid gepast. Moszkowicz kan wel schrijven, maar is nogal dwingend en onvolledig in het opdringen van zijn waarheid. Het is wat dat betreft jammer dat hij zelden interviews geeft waarin kritische vragen gesteld worden, maar liever orakelt in een uberkort boekje met enorme kantlijnen en regelafstanden.