Op de bank hoe ik ziek werd van mijn werk net als een miljoen andere Nederlanders

In dit boek wordt "ziek worden van je werk" niet bekeken als een individueel probleem. Als zoveel mensen ziek worden van van hun werk: zijn de eisen die er worden gesteld, interacties die spelen op de werkvloer, ... niet (ook) een belangrijke factor ? En, hoe kan je daar als werknemer op een gezonde manier mee omgaan zodat je er niet aan ten onder gaat ? De auteur schetst hier met humor wat er speelt tussen mensen op de werkvloer. Een beschrijving van type mensen, tomeloos vergaderen, gevoelens van machteloosheid als je met lede ogen moet aankijken dat aan goede en werkbare ideeën gewoon voorbij wordt gegaan. Het boek leest als een trein en biedt erg veel (h)erkenning, vooral voor mensen die gecrasht zijn en terug moeten rechtkrabbelen.

Ik had dit boek gevonden via The School of Life die een sessie organiseerden met Florien, en deze sessie had ik weer gevonden via Facebook. Omdat ikzelf nu ook al 5 mnd thuis zit dacht ik mij er goed aan te doen om het boek te lezen, aangezien het bijwonen van die sessie een te grote drempel voor mij is op dit moment. Het boek beschrijft veel over hoe de organisatie waarin Florien werkte, in elkaar stak en wat het met haar deed. Vooral een reflectie/terugblik van zichzelf wat er uiteindelijk voor heeft gezorgd dat Florien een burn-out kreeg. Vooral dit stuk nam de overhand in het boek. Veel scenario's van de werkvloer werden geschetst. Ik had ook verwacht had dat ze een stuk zou wijden aan de tijd dat ze thuis zat. Ik was erg benieuwd wat ze toen deed om de dagen door te komen, en hoe ze zich daarbij voelde, welke stappen ze nam. Maar ze heeft er maximaal maar een alinea tot een hoofdstuk over geschreven wat ze deed in die tijd. Kan ik mij in vinden omdat ze ook omschrijft dat het geen zelfhulpboek is. Ik had door de titel natuurlijk kunnen begrijpen dat dit boek vooral ging over hoe ze de burn-out kreeg, desalniettemin wel goed geschreven. Ik vind de epiloog erg sterk overigens, maar is voor mij niet perse nieuw aangezien ik werkzaam ben in de branche van het gezond houden van organisaties. Goed geschreven, aanrader.

Het eerste non fictie boek dat ik niet weg kon leggen. Het is zo boeiend geschreven dat ik het in één adem heb uitgelezen. Florien vertelt haar eigen verhaal en illustreert dit met de nodige anekdotes recht van de werkvloer. Van háar werkvloer, maar voor ieder ander die binnen dit soort organisaties werkt, zeker herkenbaar. Het boek heeft me geïnspireerd om zelf ook eens op een andere manier naar mijn werk en loopbaan te kijken.

Wat zo leuk is aan dit boek, is dat het een kijkje geeft in de keuken. Geen boek om mensen te helpen, te behouden of waar te schuwen, maar een verhaal van iemand die iets met ons wilt delen. Het is goed om te lezen dat, zelfs als we denken dat het 'ons' nooit zou gebeuren, we allemaal maar mensen zijn en niet oneindig lang door kunnen stomen op een weg die steeds verder van onze persoon afdwaalt. Het boek zal mijn dagelijkse bezigheden niet direct veranderen, maar erg waardevol dat er mensen zijn die de taboe (proberen te) doorbreken.

Stoer dat schrijfster dit heeft willen delen. Denk dat er veel mensen met haar ervaring geholpen zijn.

Een realistische schets van de tendens in maatschappij (kan ook worden geprojecteerd op o.a. onderwijs en de zorg ). Een noodklok die geluid wordt die anderen niet machtig zijn of niet durven te dien. Er worden waardevolle suggesties gegeven zoals: 'zet uitvallers in om te voorkomen dat er meer mensen slachtoffer worden'. Noodzakelijke eye-opener voor beleidsmakers om kennis te nemen van de werkelijke beleving op de werkvloer.