Venijnig spoor

Dit is een verhaal over een vrouw zoals jij en ik, met dromen en de dagelijkse praktijk van man en twee kinderen. Als ze daar aan probeert te ontsnappen ontspoort alles en blijf je ademloos lezen hoe dit afloopt. Geloofwaardig personage en spanning, plus de realiteit van het gebruik van gif in de tuinbouw. Ik koop geen bloemen meer, tenzij ze biologisch geteeld zijn. Wie wil er gif zijn huis? Lezen dus dit debuut!

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl. Ik ben altijd erg benieuwd als er een nieuwe auteur boekenland binnenkomt. Zo’n auteur is Anita Kok ook. Ze had wel verschillende korte verhalen geschreven, maar dit is eigenlijk haar debuut dat via Boek10 bij Godijn Publishing is verschenen. Ik startte met veel zin in ‘Venijnig spoor’, en ik merkte al snel dat Kok een fijne schrijfstijl heeft. Het verhaal komt rustig op gang en je leert het hoofdpersonage Hannah goed kennen. De andere personages blijven een beetje oppervlakkig, wel kom je steeds een beetje meer te weten over buurman David. Voor mij persoonlijk, bleef hij lang een personage met een mysterieus-tintje. Kok weet de spanning goed op te bouwen en doordat de tuindersgemeenschap met een schuin oog naar Hannah en haar gezin kijkt, is er tijdens het gehele verhaal een onderhuidse spanning te merken en dit weet Kok kundig op te bouwen zodat er ook een aantal momenten waren dat ik op het puntje van mijn stoel zat. Het verhaal wordt verteld vanuit het hoofdpersoon Hannah. Ook zijn er soms korte stukjes schuingedrukte tekst te lezen. Deze zijn vanuit de dader geschreven, echter bleef het lange tijd onduidelijk wie dit precies was. De hoofdstukken zijn niet enorm lang, waardoor ik vaak nog even snel een hoofdstuk wilde lezen. Het verhaal hield me bezig en dit zorgde ervoor dat ik, als ik even tijd had, het boek erbij pakte, om nog een hoofdstuk te lezen. En als ik dit heb zit het, voor mij persoonlijk, goed. Anita Kok is een schrijfster die ik met veel interesse blijf volgen, ik ben namelijk razend benieuwd naar nieuw werk van haar hand.

Wat een spannend en toegankelijk geschreven boek. Ik heb het in een ruk uitgelezen. De onderliggende boodschap is belangrijk en goed dat het onder de aandacht gebracht wordt. Het gebruik van pesticiden in de bloemen- en bloembollenteelt. Slecht voor mens en dier en niet meer van deze tijd. Ik sluit me aan bij de oproep om zoveel mogelijk over te stappen op biologisch. Zeg het met bloemen, maar dan wel biologisch.

Het boek is ontzettend spannend en ik bleef maar lezen om erachter te komen hoe het nou zat! De denkwijze van de hoofdpersoon wordt enorm goed verteld waardoor ik mij goed kan inleven en haar acties beter begrijp. Aan het begin van het boek vond ik de hoofdpersoon een beetje een zeur maar ze groeit zoveel in het boek en lost uiteindelijk zelf haar problemen op

Goed geschreven en tot de laatste bladzij spannend! Een aanrader!

Wat een verhaal Anita. Daar sta je inderdaad nooit bij stil. Het zet je echt aan het denken. Ik houd erg van bloemen maar zal nu elk boeket toch anders zien. Goed geschreven.