Voorwaardelijke liefde roman

Thierry Baudet is een fenomeen, en wekt al op voorhand zowel positieve als (uiterst) negatieve reacties op. Als je het boek echter onafhankelijk van de reputatie van de auteur een kans geeft, kom je tot de slotsom dat het een heel vlot geschreven boek is, dat je niet kunt neerleggen, je wil echt weten hoe het afloopt. Baudet is natuurlijk niet de man om alleen maar politiek-correct te schrijven, maar dat maakt zijn boek nu net zo verfrissend. De man-vrouw relatie in de hedendaagse maatschappij wordt haarfijn beschreven. Toegegeven, het einde is wat ontgoochelend, maar al bij al is het toch een roman die je moet gelezen hebben.

'Voorwaardelijke liefde' heb ik inmiddels twee keer gelezen. De eerste keer vond ik het zo intrigerend dat ik hem één avond uit had. Wel een beetje zonde, want daardoor heb ik het tussendoor niet even weggelegd om er over na te denken en er wat langer van kunnen genieten. Vandaar dat ik hem maar nog een keer heb gelezen en wederom met veel plezier. Het verhaal over Gregor, het lijkt wel een Griekse tragedie. Gregor is geweldig gaaf, slim, gek geworden, durft te benoemen wat er mis is, complex en diepzinnig. Maar bovenal leefde ik met hem mee. Van zijn pijnlijke jeugd tot de eenzaamheid en het verraad van Marie. Hoe heeft ze hem dat aan kunnen doen?! En dan nog het bedrog van T&M, hoe ze hem hebben gebruikt en tegen hem hebben gelogen. Heftig allemaal! Ik moet zeggen dat ik wel schrok van het einde, die had ik even niet aanzien komen, ondanks dat het een meer dan passend slot is. Ik had alleen gehoopt dat Gregor niet zou uitgroeien tot de persoon die hij zelf verafschuwde. Tijdens het lezen heb ik me niet alleen verbaasd, maar ook flink wat gelachen. Vooral de inzichten in de versierkunst volgens mannen, de afspraakjes van Gregor, de voorbeelden van slechte vriendinnen, de typering van linkse kledingstijl en natuurlijk de prachtige vergelijking met art. 1 Gw. Ik vond het allemaal super! Door middel van extrapoleren en wat provoceren heeft Thierry Baudet een luchtigheid weten aanbrengen in het huidige vraagstuk van mannen en vrouwen. Voorwaardelijke liefde neemt je mee in een zoektocht naar de huidige relaties, mores, vergankelijkheid, het individualisme en de vergaande emancipatie. Een echte aanrader!

De meeste jonge schrijvers die ik heb gelezen beschrijven via hun hoofdpersonage een beeld van deze tijd dat niet klopt: ze beschrijven eigenlijk de wereld van hun ouders die in de jaren zestig jong waren, een tijd waarin ze graag zelf hadden willen leven. Op een enkeling na durven ze geen vragen te stellen bij deze tijd of vanzelfsprekendheden ter discussie te stellen. Over het algemeen zijn het doodsaaie boeken. Door middel van een provocerend (en grof) verhaal durft Baudet dat wel aan. Hij houdt de verhouding tussen mannen en vrouwen scherp tegen het licht en draait de traditionele opvatting dat mannen seks en lust zoeken en vrouwen binding en liefde radicaal om. Hoewel net zo ongenuanceerd als de traditionele opvatting, is dat nodig om de lezer tot nadenken aan te zetten. Hij stelt vragen bij de positie van de man in onze moderne samenleving en doet dat door te choqueren. Hopelijk volgen meer schrijvers zijn voorbeeld door echt kritisch na te denken en daar via (soms noodzakelijk provocerende) literatuur uiting aan te geven. Een absolute aanrader om te lezen!

Wat ik het meest verrassend vond aan dit boek is, dat het mij als vrouw in de eerste instantie een ongemakkelijk gevoel gaf. En dat vind ik erg knap gedaan :-). We zijn zo gewend aan vrouwen als slachtoffers van mannen. Het is verfrissend om het eens andersom te zien. Erg gedurfd van de schrijver. Een interessante combinatie van rauw en gevoelig.

Een van de meest verfrissende romans die ik de afgelopen jaren heb gelezen. Nu eens geen ode aan de schoonheid van vrouwen, maar een rauwe beschrijving hoe de tegenpool van de geëmancipeerde vrouwen, de metropool man, zich probeert te handhaven en te overleven in het huidige spanningsveld tussen beide sexen. De veelgehoorde klacht dat Baudet vrouwonvriendelijk zou zijn, doet mij glimlachen. Herkenning in de door hem omschreven vrouwen, hun sexuele onbetrouwbare vraatzucht, de verslavingen aan geheime speeltjes, sproeikoppen enz. Geklaag over de mannen, die ze zelf ontmand hebben door hen overbodig te maken met hun geheime speeltjes. De valkuilen van de moderne relaties, waarin vrouwen hun mannen niet meer weten te waarderen, overbodig maken, waarmee ze zichzelf en hun gezinnen in de eenzaamheid storten, en daarna begint de hele cyclus weer opnieuw. Wat mij wel verbaasde, was de verliefdheid op een moslima. Thema wat je niet zou verwachten bij Baudet, maar hij schuwt de controverses niet! Geen verzoening zonder offer, dat was wat mij betreft wel de grootste verrassende omwenteling in het hele verhaal. Ook daarover zouden grote maatschappelijke discussies kunnen ontstaan! Een gedurfde schrijver, die de controverses niet schuwt en die zowel religieuze als maatschappelijke discussies kan doen oplaaien. Waar iedereen alleen maar van zou kunnen leren!

Dit boek gaat over iets belangrijks! De vrouwenemancipatie en de politieke correctheid zijn vergevorderd en de ouderwetse dominante man is ingekapseld en ontmantelt. Zijn verdwijning heeft echter een gat geslagen. De vrouwen missen hem en weten van gekkigheid niet meer waar ze het zoeken moeten. Seksueel halen ze alles uit de kast om zich te bevredigen, van douchekop tot vibrator, maar werkelijk bevredigend wordt het nooit. Een aantal dames besluit in dit gat te springen. Ze starten een bureautje om vrouwen aan gigolo’s te helpen, en vinden onder meer de promovendus Gregor bereid zich voor deze service te lenen. Gregor verkeert in de veronderstelling zo als man toch weer de regie in handen te krijgen, en neemt onder meer het verlegen, linksige, niksige meisje Marie onder de arm. Maar uiteindelijk blijkt echter ook een dergelijk linksig niksig meisje hem veel te snel af te zijn. In wanhoop toont Gregor aan Marie zijn werkelijke kwetsbaarheid en zoekt het echte contact. De ontluisterende slotsom is echter dat deze werkelijk kwetsbare man in de moderne vrouwelijke orde net zo ontoelaatbaar is als die dominante man van vroeger. Wat overblijft is een amorf wezen. Aan het einde zit er voor Gregor niets anders op dan op ironisch-multiculturalistische wijze wraak te nemen. Hoe? Dat moet je zelf maar lezen. Kortom: een volstrekt ‘over the top’, maar niettemin diepzinnig boek.