Ach, Engeland Wij en onze overburen. Van Bonifatius tot Brexit

Rare jongens, die Engelsen. De zee die ons scheidt is niet eens zo breed, maar tussen de zandstranden hier en de krijtrotsen aan de overkant bestaat een wereld van verschil. Hoewel? Nederland en Groot-Brittannië zijn al eeuwenlang onlosmakelijk met elkaar verbonden, dan weer als vrienden, dan weer als vijanden. Aan de vooravond van de Brexit maakt de legendarische oud-correspondent Peter Brusse de balans op. Want de Britten nemen dan wel afscheid van Europa, maar in het geval van Nederland is dat eigenlijk onmogelijk. Beide zeevarende naties delen een lange geschiedenis. Ze voerden oorlog met elkaar, probeerden elkaar te bekeren, leenden elkaars taal en imiteren elkaar nog altijd. Al in de donkere middeleeuwen werd een Fries meisje koningin van Engeland. De Engelse monnik Bonifatius werd bij Dokkum vermoord. Erasmus schreef zijn meesterwerk in Londen, stadhouder Willem iii veroverde Engeland en richtte de Bank of England op. In de Gouden Eeuw voeren we als rivalen over de wereldzeeën. Een Britse ingenieur legde de basis voor de Twentse textielindustrie, al tijdens de Boerenoorlog was er fake news en in de Tweede Wereldoorlog hielden de Britten stand en kwamen ons te hulp. Dag, Engeland is een originele, onderhoudende, caleidoscopische geschiedenis, een liefdesverklaring aan onze eigenwijze overbuur, geschreven door een van zijn grootste kenners. Want wij Nederlanders kunnen niet zonder de Engelsen – en andersom. Peter Brusse bestudeert de Britten al ruim een halve eeuw en weet dat je ze nooit echt zult begrijpen. Hij was jarenlang correspondent in Londen voor de Volkskrant en het NOS Journaal. Hij schreef onder andere de bestsellers Neem nou Londen en Engeland bestaat niet.