AD(H)D een positieve benadering

Na een korte inleiding volgt een hoofdstuk waarin vader en dochter elk voor zich een bepaald aspect uit hun leven bekijken. Sommige aspecten zijn duidelijk AD(H)D gerelateerd, andere dan weer helemaal niet. Leuk om te lezen, maar niet waarvoor ik het boek kocht. Vreemd om zo lang (55 pagina’s) bezig te zijn met wat een voorbereiding lijkt te moeten zijn op wat komen gaat. En des te vreemder omdat het doelpubliek toch voor een deel mensen zijn, die moeite hebben om zich lang te kunnen focussen op dingen, tenzij zij die boeiend vinden. Het volgende hoofdstuk, dat eigenlijk de kern van het boek lijkt te gaan worden, een boek dat dan al over de helft is, gaat over talenten en gaven ontdekken, ontwikkelen en gebruiken. Maar ook daar bleef ik wat op mijn honger zitten. Wel leken ze hier dingen aan te raken die belangrijk zouden kunnen zijn. Maar ze gingen er dan niet dieper op in. Ze gaven aan hier dieper op in te gaan binnen hun onderneming. Daardoor leek het boek wel een beetje op een uitgebreide reclamefolder voor hun onderneming. Voor mij was het een ontgoocheling, omdat de titel lijkt aan te geven dat er een positieve visie en omgaan met AD(H)D uit de doeken zal worden gedaan, wat niet het geval is. Voor de schrijvers kan dit misschien anders aanvoelen, maar ze weten het dan toch niet duidelijk en samenhangend te formuleren. Globaal gezien lijkt het volgens mij meer op een (veel te lang uitgevallen) reclamefolder voor hun eigen onderneming. Maar voor iemand die daar nooit terecht zal komen blijft het allemaal veel te vaag om er concreet mee aan de slag te kunnen gaan. Spijtig.