Albedo 0.39

Dit is natuurlijk een van Vangelis' klassiekers die niet mag ontbreken in je collectie als je fan bent van deze man, of liefhebber van elektronische muziek. Het kan gezien worden als het tweede 'echte' artiestenalbum van Vangelis na "Heaven and Hell" en ook "Albedo 0.39" is weer een conceptueel, meeslepend werk. Vangelis laat zich van een wat meer popachtige kant zien met kortere, veelal dynamischere nummers. Op een treffende manier wordt met dit album de verhouding van de aarde tot de grootsheid van het heelal, de Melkweg in het bijzonder, geëerd. De hoogtepunten zijn het titelnummer, de opener "Pulstar" en "Alpha". Erg mooi en sfeervol zijn ook de intermezzo's als "Sword of Orion" en "Freefall". Het tweedelige "Nucleogenesis" en het nummer "Main Sequence", de langere stukken van het album, bevatten over het algemeen iets te veel lawaai en iets te weinig lol, maar zijn nog steeds niet onaardig. Het is wel zo dat de geluidskwaliteit van deze cd me ernstig is tegengevallen. Ik moet het volume van mijn stereo bijna voluit zetten om de muziek goed tot zijn recht te laten komen, het geluid is anders te zacht. De cd-versies van Vangelis' albums zijn, in Europa althans, nooit opnieuw uitgebracht of geremasterd, zodat we het nog steeds met de originele cd-uitgaven moeten doen die dateren uit eind jaren 80. Op zich is dit nogal zonde, al staat de muziek als een huis.

Een minder bekend maar zeer goed album van Vangelis. Veel artiesten zijn door hem hem geïnspireerd. Gewoon eens luisteren en laat je overtuigen en ga vooral genieten!

Een zeer oude maar tijdloze Vangelis...was tevens mijn eerste elpee van hem die ik aanschafte in de seventies. Totaal eigen stijl toen.

Als pluspunt zou ik zeggen: voordelige koop. Prachtige muziek van Vangelis dat ik nu eindelijk op CD in de kast heb staan.