ALS EEN VLINDER WEGGEVLOGEN

Het overlijden van een kind is denk ik het ergste dat je als ouders kan overkomen. Het voelt als een groot onrecht dat je kind in de bloei van zijn leven de aarde moet verlaten.
Wat is daar de zin van? Ik geloof dat er een goede reden voor moet zijn, maar dat wij die niet kunnen zien. Zeker niet als je midden in zo'n groot verdriet zit.
Ik heb geprobeerd om kinderen en hun ouders, verzorgers of leraren te laten zien dat er ondanks alles, troost te putten valt uit de wetenschap dat er altijd hulp is voor de ouders en het kind. Iedereen heeft zijn eigen gids die je omringt met helend licht in een zware periode in je leven. Ook is het een fijn gevoel te weten dat het leven na de aardse tijd niet stopt. onze ziel is eeuwig levend en al moeten we vroegtijdig afscheid nemen, we zullen elkaar na onze eigen dood in een andere wereld weer ontmoeten.
Ik hoop dat u als lezer of voorlezer niet vroegtijdig afhaakt, maar aan het eind met een lichter gevoel over de dood het boek zult dicht doen.