Als er iets is dat went, dan is het wel een vent

Bij het zien van de cover heb je meteen het gevoel dat je dit boekje niet al te serieus moet nemen ook al probeert de auteur met zijn blik je anders te doen geloven. Bij de titel kan je alleen maar vernoeden dat hier het antwoord op het boek van Yvonne Kroonenberg is. Of dat ook zo is mag je zelf gaan lezen. De verhalen in het boek zijn op een vlotte, humorvolle manier geschreven waardoor het boek lekker wegleest. Geregeld lig je in een deuk om de belevenissen. De auteur is eerlijk, spaart zichzelf niet, maar is ook respectvol. Nergens heb je het gevoel dat het beledigend is. Je weet meteen dat je niet alles al te serieus moet nemen. Soms is het zelfs herkenbaar en denk je bij jezelf dat je dat zelf inderdaad ook wel eens doet. Hij vertelt over zijn belevenissen in het verleden, waarbij voor velen, die de jaren '70, '80 en '90 bewust hebben meegemaakt, een feest der herkenning zal zijn. Je leert de man beter kennen, begrijpen en herkent het een en ander van de man, maar ook voor de vrouw is het een en ander heel herkenbaar zoals hij het beschrijft. Je krijgt tips hoe je het beste met een man kan omgaan, wat hij leuk vindt en wat niet en geeft ook tips voor de man hoe je een vrouw moet behandelen, waar ze van houdt en waar niet. Hoe je soms het beste kan reageren of wat je soms het beste kan doen om geen ruzie te krijgen of om niet midden in de winterse nacht op te moeten staan. Hij geeft tevens het antwoord of de perfecte vrouw en man bestaat. De verhalen zijn niet zo lang, waardoor je het boek ook kan meenemen in bijvoorbeeld de trein om een verhaal te lezen. Je kan het boek ook lezen voor als je een reading challenge moet halen, want in een paar uur heb je het boek uitgelezen.

Heel humeuristisch en een hele leuke auteur!