Door drukte kan de reactie van de klantenservice of partner langer duren. Bekijk je track & trace voor de laatste status van je bestelling

Als wij schurken waren
Als wij schurken waren

Uitgever: Atlas Contact

Auteur: M.L. Rio M.L. Rio
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789025448516
  • Druk: 1
  • oktober 2017
  • 424 pagina's
Alle productspecificaties

M.L. Rio

M.L. Rio werkte jarenlang in boekwinkels en theaters en behaalde een master in Shake speare studies aan het King’s College in Londen.

Samenvatting

‘Als wij schurken waren’ van M. L. Rio vertelt het verhaal van Oliver Marks. Tien jaar heeft hij in de gevangenis gezeten – voor een moord die hij wel of niet heeft gepleegd. Dát is wat detective Colborne zo graag nog van hem zou horen nu hij met pensioen gaat. Tien jaar eerder: zeven jonge, briljante en gepassioneerde studenten op een arts college, spelen en bestuderen Shakespeare’s werk. Ze zijn vol van Shakespeare, vol van zijn personages, en zetten hun rol ook buiten het toneel voort. Totdat de vaste rolverdeling volledig wordt omgegooid en het verbroken evenwicht zijn consequenties krijgt in het echte leven. Een van hen wordt dood aangetroffen, de andere zes zien zich voor de uitdaging gesteld de politie, en met name zichzelf, te overtuigen van hun onschuld.

Productspecificaties

Inhoud

Taal
Nederlands
Bindwijze
Paperback
Druk
1
Verschijningsdatum
oktober 2017
Afmetingen
Afmeting: 21,1 x 13,6 x 4 cm
Aantal pagina's
424 pagina's
Kaarten inbegrepen
Nee
Illustraties
Nee

Betrokkenen

Auteur(s)
M.L. Rio M.L. Rio
Uitgever
Atlas Contact

Vertaling

EAN

EAN
9789025448516

Overige kenmerken

Extra groot lettertype
Nee
Gewicht
563 g
Studieboek
Nee
Verpakking breedte
136 mm
Verpakking hoogte
40 mm
Verpakking lengte
211 mm

Je vindt dit artikel in

Taal
Nederlands
Boek, ebook of luisterboek?
Boek
Nieuw of tweedehands
Tweedehands
Select-bezorgopties
Gratis verzending

Reviews

6 reviews
4,2
van de 5
3
1
2
0
0
  • Topboek!
    • Spannend
    • Meeslepend
    • Verrassend

    Zeven studenten beginnen aan het vierde jaar van het Dellecher Classical Conservatory. Hun studie draait om het bestuderen en spelen van Shakespeare’s werk, wat zij vol overgave doen. Ze hebben na drie jaar studeren een vaste rolverdeling, in de stukken van Shakespeare die zij opvoeren én binnen hun sociale relaties met elkaar. Maar dan worden de rollen voor Macbeth verdeeld. Die verdeling is onverwacht en brengt niet alleen veranderingen op het toneel, maar laat ook daarbuiten de machtsverhoudingen kantelen.
    Tien jaar later. Oliver Marks heeft zijn tienjarige straf uitgezeten en wordt uit de gevangenis vrijgelaten. Colborne, die al die jaren op de zaak gezeten heeft, staat op het punt zijn penning neer te leggen. Er is echter nog één ding dat hij graag zou willen weten: Heeft Oliver die moord tien jaar geleden nu wel of niet gepleegd?

    De opbouw van het boek trekt de lezer meteen in de sfeer van het toneel: Het verhaal is opgedeeld in bedrijven, verder opgesplitst in tonelen. Elk bedrijf begint met een proloog waarin we een kijkje krijgen in hoe het nu is met Oliver en hoe Colborne steeds meer te weten komt over wat er nu precies tien jaar geleden is gebeurd. Na de proloog volgen steeds een aantal tonelen. Die spelen zich tien jaar geleden af op het Dellecher Classical Conservatory. De liefde voor Shakespeare spat van de bladzijden en maakt dat je zin hebt om zelf ook Shakespeare (weer) eens op te pakken. Rio citeert Shakespeare niet alleen tijdens de toneelrepetities en uitvoeringen van de studenten, maar ook citeert zij Shakespeare met enige regelmaat in de privégesprekken van de studenten. Shakespeare weet vaak beter uit te drukken wat de studenten denken en voelen dan ze zelf zouden kunnen.

    Vanaf het begin van het verhaal zit de spanning erin. Als lezer vraag je je af of Oliver nu wel of niet schuldig is aan de moord waar hij tien jaar voor vastgezeten heeft. Er wordt steeds meer ontrafeld over de gebeurtenissen, maar in kleine porties. Daarnaast zorgt de gesloten wereld van een toneelopleiding voor een intrigerende setting. En het brengt een extra factor in: Doordat alle betrokkenen getalenteerde acteurs zijn, blijft het mysterie langer spannend. Want kun je hun gedrag voor waar aannemen, of is het allemaal maar toneel? Het verhaal houdt zo je aandacht vast totdat het toneeldoek valt.

    Rio combineert de spanning van een moordzaak met de liefde voor Shakespeare en de ontwikkeling van vriendschappen die beïnvloedt wordt door hun obsessie tot een daverend verhaal. Het is dat het een boek is, anders had het van mij zeker een staande ovatie gekregen.

  • Gevaarlijk spel
    • Spannend
    • Voorspelbaar
    • Geen diepgang

    Zeven vierde-jaarsstudenten Toneel aan Dellecher Classical Conservatory, een kunstacademie in Broadwater, Illinois, beleven hun laatste, turbulente jaar voor hun afstuderen.
    De leerling-acteurs zijn: Meredith, Filippa, Wren, Richard, Alexander, James en - hoofdpersoon - Oliver. Zij studeren in dit jaar drama’s - geheel of delen - van Shakespeare in: Macbeth, Julius Caesar, Romeo en Julia en King Lear.
    De groep is hecht en tussen hen spelen allerlei gevoelens en emoties: wedijver en afgunst, verliefdheden en jaloesie, wreedheid en empathie, vriendschap en vijandschap, verlangens en afkeer, samenwerking en concurrentie; en wel zodanig dat die gevoelens met hen op de loop gaan. Er staan indrukwekkende zaken te gebeuren.

    De roman is opgebouwd volgens de structuur van een Shakespeariaans drama: vijf bedrijven met in ieder bedrijf verschillende tonelen, die de handeling structureren. Ieder bedrijf begint met een proloog. Dit is op zich al een verdubbeling.
    Verdubbeling is namelijk een belangrijk structuurelement in deze roman: de personages spreken toepasselijke teksten van Shakespeare om de eigen gevoelens en gedachten onder woorden te brengen. Die verdubbelingen zijn soms zelfs dubbele bodems. Shakespeare is daar een meester in, al komt dat niet expliciet in deze roman naar voren, bijvoorbeeld in A Midsummernight’s Dream, waar het wemelt van verdubbelingen, omkeringen, misverstanden, dubbele bodems, maar deze romantische komedie komt hiet niet ter sprake. Het gaat om drama, om tragedie, bij Shakespeare en in het verhaal van de zeven studenten.

    Het ‘nu’-verhaal speelt zich af in de proloog; daarin volgen we Oliver, wanneer hij uit de gevangenis komt en de rechercheur, Joe Colborne - met als initialen J.C.: Jezus Christus? (dat is toeval vermoed ik)-, nu eens echt wil weten hoe het allemaal zat. Sprak Oliver de waarheid?
    In de bedrijven en tonelen volgen we de flashbacks van gebeurtenissen tien jaar geleden, die wellicht ook het verhaal vormen dat Oliver aan JC vertelt.

    De meest extroverte personages zijn Richard en Meredith, die ook nog een een relatie hebben. Om hen heen cirkelen de overige personages, die onderling van alles hebben en niet hebben. Wat opvalt is dat zij maar moeilijk met hun gevoelens overweg kunnen. Emotioneel gezien zijn ze feitelijk nog maar een stel pubers. Hun - onbewuste - gevoelens worden versterkt door het instuderen van teksten van Shakespeare. Als acteur moeten zij zich inleven in hun rol. De emoties binnen en buiten de stukken lopen hoog op.
    Sommigen vinden het moeilijk om rol en realiteit te onderscheiden. Het helpt ook niet dat zij de hele dag door teksten declameren en citeren aan elkaar. Die teksten vertolken op hun beurt hun eigen gevoelens. Waar houdt de rol op en begint de mens van vlees en bloed?
    Dat is op zich een interessant gegeven, maar de auteur werkt dit niet ten volle uit. Dat kan ook gezegd worden van de romanpersonages. De diepte gaat Rio niet werkelijk in. Het psychologische element is maar oppervlakkig. Bovendien heeft de auteur de neiging bijna alles uit te leggen: meer ‘tell’ dan ‘show’.
    De personages worden bovendien geboekstaafd met een groot gebrek aan zelfinzicht.
    Ondanks de prachtige citaten uit Shakespeare komen de personages niet tot bloei. Wellicht zijn het er ook te veel: zeven personages is te veel om goed te volgen. Het eerste wat ik deed, was een lijstje met namen maken en vervolgens tussen die namen verbindingsstreepjes zetten: wie doet het met wie?, hoe staan zij tegenover elkaar? wie concurreert met wie?, etc.

    Ik vraag me af of de vertaler van de roman ook de citaten van Shakespeare vertaald heeft. Op de een of andere wijze denk ik dat er een mooiere, meer dubbelzinnige vertaling mogelijk zou zijn geweest.
    Ook op betekenisniveau hadden de teksten van de grootmeester van het Engelse toneel beter uitgediept kunnen worden.

  • Het decor is goed, maar het stuk blijft achter
    • Spannend
    • Geen diepgang

    Het verhaal speelt zich af op een kunstacademie, waar allerlei verschillende disciplines vertegenwoordigd zijn; dansers, musici, kunst- en theaterstudenten. Ik vind de sfeer hiervan heel goed omschreven. Zelf heb ik de kunstacademie afgerond en ik vond het grappig herkenbaar hoe de studenten van de verschillende richtingen elkaar maar raar vinden. Inderdaad: de theaterstudenten waren ook bij ons verreweg de luidruchtigste en de raarste; die stonden zomaar declamerend ergens op een trap of zongen rare liedjes als je nietsvermoedend het toilet uitkwam. Het drank- en drugsgebruik vond ik wat overtrokken, maar misschien heb ik dit deel van de opleiding destijds gemist.
    De grootste misser in dit boek is wat mij betreft de figuur Richard. Hij is enkel cliché. En daardoor gaat hij niet voor je leven en raakt het dan ook totaal niet als hij halfdood en verminkt in het water drijft. Het komt niet aan. Het hele verdere boek blijft hij een half-affe schim. Was hij meer een persoon geweest, dan was hij veel dreigender, veel aanweziger geweest, voelbaar tussen alle regels door. Nu is dat wel de opzet van de auteur, maar ik vind het niet werken. En daardoor blijft het hele boek achter; het stoelt immers op Richard, op zijn dreiging , op zijn dood.
    Dat wil niet zeggen dat het geen leesbaar boek is. Integendeel, je leest achter elkaar door, want de spanning is heel goed en het verhaal wordt heel boeiend geschreven. Ook de afwisseling tussen de scenes die in het nu spelen en het verhaal dat verteld wordt over wat er tien jaar geleden is gebeurd, werkt heel goed. Wat ik echt heel knap gedaan vind, zijn de scenes waarin theater wordt gespeeld. Hoe de schrijfster hierin het stuk en het echte leven van de studenten heeft verweven, is heel goed. Het werkt verwarrend -wat hoort nou waarbij? is dit nou echt of gespeeld?- en dat is precies wat er op dat moment in de personages omgaat.
    Al met al vond ik het niet een heel goed boek, omdat je er niet in meegezogen wordt zoals de bedoeling is, maar zijn er zeker hele knappe elementen. En je hoeft niet eens alle stukken van Shakespeare te kennen om ervan te kunnen genieten.

  • Shakespeareaans drama - mustread
    • Spannend
    • ontroerend
    • Meeslepend
    • diepgang
    Toon alle punten Toon alleen de eerste 3 punten

    Als wij schurken waren, schurken zoals Shakespeares Ceasar of Edmund uit King Lear. Een prachtig literair boek, een ode aan William Shakespeare en tegelijk een intrigerend en spannend verhaal. Op dit boek valt niets af te dingen. Aanrader!
    Het boek is geschreven in vijf bedrijven. Elk begint met een proloog in het heden, waarin Olivier Marks na tien jaar gevangenis vrij komt en in gesprek gaat met detective Colborne, die met pensioen gaat en die wil begrijpen of Olivier de moord wel of niet heeft gepleegd. Olivier heeft tien jaar gezwegen, maar vertelt nu hun verhaal.
    Alsof er een toneelstuk wordt geschreven zo ontvouwt zich in toneeldelen het leven van zeven studenten, allen eindejaars en allen vol van de werken en taal van Shakespeare. Hun toneelrollen raken verweven met hun dagdagelijkse leven, totdat een andere rolverdeling ook hun onderlinge verhoudingen aan het schuiven brengt. Als een van hen dood wordt gevonden, weten ze zichzelf en de politie ervan te overtuigen dat er sprake was van een ongeluk. Uiteindelijk blijkt dat ook in hun leven de Shakespeareaanse dramatische thema’s leidend waren……….

  • ECHTE SCHURKEN ????
    • Spannend
    • Meeslepend
    • Verrassend

    Als wij schurken waren is een debuutboek van M.L. Rio en
    zeer apart.
    Het speelt zich af op een toneelopleiding waar vooral William Shakespeare
    centraal staat bij de studenten. Deze zijn allemaal stuk voor stuk
    Shakespeariaans, zeker ook de hoofdrolspeler Oliver Marks.
    Het draait vooral om de rollen die ze vertolken, en het dagelijks leven wat hierbij
    afspeelt. Er wordt nogal gebruik gemaakt van drank en drugs. Alles komt in dit boek naar
    voren. Zowel, seks, nijd, haat, afgunst en liefde.
    Totdat Oliver wordt beschuldigd van moord en in de gevangenis beland.
    Tien jaar later als hij zijn straf heeft uitgezeten, en
    wordt vrijgelaten is de oudere Colborne die op zijn zaak heeft gezeten en met pensioen
    zal gaan, er nog erg nieuwsgierig naar om te weten of Oliver nu die moord écht heeft gepleegd
    tien jaar geleden.

    Het boek is erg opbouwend geschreven. Vanaf het begin zit de spanning erin en gebeuren er
    vele verwikkelingen en ontwikkelingen dat het geheel naar het einde toe maakt tot een
    geweldig verhaal.
    Ieder bedrijf begint met een proloog en tussentijds wordt het verhaal levendig doordat er
    theater wordt gespeeld. Dit is cursief gedrukt.
    Dankzij Uitgeverij Atlas heb ik dit prachtige boek mogen lezen. Hartelijk dank hiervoor.

  • Exeunt omnes.
    • Spannend
    • Meeslepend
    • Verrassend

    Tien jaar heeft Oliver Marks in de gevangenis gezeten – voor een moord die hij mogelijk heeft gepleegd: dát is wat inspecteur Colborne zo graag nog van hem zou horen voor hij met pensioen gaat.
    Oliver vertelt hem het hele verhaal over zeven jonge, briljante en gepassioneerde studenten – onder wie Oliver – op een afgelegen kunstacademie die dag in, dag uit Shakespeares werk spelen en bestuderen. Alle zeven zijn ze vol van Shakespeare, vol van zijn personages, en ze spelen op en buiten het
    toneel dezelfde rollen. Totdat de cast volledig wordt omgegooid en de hoofden van de spelers daarmee ook.
    Vanaf het begin weet de lezer dat het verhaal ergens ontspoort en er zelfs een dode valt. Het is alleen de vraag wie en wanneer – weliswaar wordt het verhaal wel verteld door Oliver, maar hij eist de hoofdrol op zodat de lezer net zoveel weet als Colborne. Pas halverwege komt, net als in een klassieke tragedie, de ommekeer waarmee alles verandert en het boek wordt zorgvuldig opgebouwd tot de climax.

    Het boek zelf is verdeeld in vijf bedrijven met scènes, naar voorbeeld van de toneelstukken van Shakespeare. In de eerste bedrijven wordt als het ware het podium opgebouwd met kleurrijke personages in de bijzondere omgeving van het Dellecher Classical Conservatory in Illinois. (Een gedachtelink met Donna Tartt’s “De verborgen geschiedenis” is snel gelegd.)
    Er zit een zekere spanning in het verhaal die maakt dat eventuele onbekende shakespeariaanse karakters geen obstakel vormen om door te gaan. Dan is daar inderdaad het keerpunt in het verhaal, de hoofdpersonen kunnen niet meer zorgeloos door het leven, ze moeten ook buiten het toneel doen alsof. Of is het een vlucht, hun levens zijn immers zodanig verweven met Shakespeare dat ze zelfs spreken in zijn taal. Waar citeren ze Shakespeare en wanneer zijn ze echt zichzelf? That’s the question.
    Na die ene fatale gebeurtenis is slechts één ding voor de lezer duidelijk: wie er dood is. De rest laat zich nog raden. Terwijl er andere stukken opgevoerd worden, loopt de spanning tussen de toneelspelers hoog op en pas letterlijk in de laatste scène van het laatste bedrijf weet de lezer wat er gebeurd is en waarom Oliver in de gevangenis heeft gezeten.

    Het verhaal eindigt met een regieaanwijzing (“Exeunt omnes”), voor de volledigheid zou het mooi geweest zijn om het boek daarom te beginnen met een Dramatis Personae.

    Ademloos heb ik het verhaal uitgelezen. In één woord: verrukkelijk.

55 75
Alleen tweedehands
Goed
Uiterlijk 16 december in huis
  • Bestellen en betalen via bol.com
  • Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door Dutch Lit Renewable Reads
  • 30 dagen bedenktijd en gratis retourneren
Vergelijk artikelen
  • Waar wil je dit mee vergelijken? Je kan in totaal vijf artikelen kiezen. Er is nog plaats voor andere artikelen. ander artikel.