Amsterdam-Delphi Op de fiets naar het orakel

Weer een typisch Rosita Steenbeek boek, waarbij heden en verleden met elkaar verweven zijn. Ze gaat de uitdaging aan, ze beschrijft de diepte- en hoogtepunten en geeft mooie karakteriseringen van de mensen die ze tegenkomt. Ze is qua karakter op een aantal punten de tegenpool van haar vriend en reisgenoot, en geeft daar eerlijk verslag van. Ik heb veel respect voor iemand die, na een ernstig ongeluk te hebben gehad met een gebroken rug, zo'n reis aandurft. Geillustreerd met mooie, sfeervolle kleuren foto's van haar reisgenoot de fotograaf Art Khachatrian. Al lezend kom je er ook achter hoe je een goede fiets kunt samenstellen! Naar mijn mening een aanrader!

Dit boek lees je in een keer uit. Heerlijk reisverhaal met veel herkenbare situaties en gevoelens die een fietser tijdens een dergelijke tocht ervaart. Aanrader voor liefhebbers van reisverhalen. Vlot geschreven met veel interessante achtergrond informatie, net genoeg informatie om de vaart er in te houden.

Een leuk boek van een 53-jarig, a-sportief 'meisje' met wat handicaps (op haar 13e hersenbloeding gehad, hetgeen leidde tot epilepsie en ook ooit haar rug gebroken) dat zowaar met deskundige begeleider/liefde helemaal van Amsterdam (We wonen grappig genoeg in dezelfde straat. Bladzij 9: "Om vier uur fietsen we de Gerard Doustraat uit ...............") naar Delphi fietst op een kek, roze, high-tech fietsje. Ze blijkt zowaar klassiek geschoold en strooit veelvuldig met deze kennis hetgeen leerzaam en plezierig is. Pure ontspanning.

Boeiend verhaal, levendig, eerlijk.

Een totaal overbodig reisverslag waarin de schrijfster niets anders doet dan platitudes verkopen terwijl ze met luidspelende electronica over de snelste weg tussen Amsterdam en Delphi reist. Ze wordt vergezeld door een buitengewoon vervelende man die behalve dat hij alles beter weet en net als zij verslaafd is aan gadgets en internet, de hele reis over niets anders zeurt dan over dat i z'n handen moet wassen omdat z'n banden in contact zijn geweest met de weg. En daar liggen OH wonder.... dode dieren op.... De schrijfster op haar beurt probeert haar schoolboekenkennis over historie en griekse sagen werkelijk OVERAL tussen te proppen zonder enig doel of litterair vermogen. Hierdoor wordt het geheel een spiegel van wat zijzelf is: een roze flamingo in een fietspak. Dit boek is werkelijk een aanfluiting: qua fietsen is het slap en oppervlakkig (ik zou zeggen lees 'de renner' van Tim Krabbe), qua inhoud is het een lagere school opstel (ik zou zeggen lees 'de filosofie van de heuvel' van Ilja Pfeiffer) en qua reislitteratuur is het een schande (ik zou zeggen lees wel willekeurig boek van Paustovsky) En qua foto's is het de Margriet vacantieprijs (ik zou zeggen koop een tweedehands 'family of men') Geef uw geld niet uit aan deze mislukte keukenmeidenroman van een zelfingenomen paar. Ik vond het op vacantie in een boekenrek, heb het uitgelezen en ver weg gegooid... Bah.