Anorexia de duivel op mijn schouder

Wij hebben zelf een jonge dochter met een eetstoornis. We wisten in het begin niet hoe er mee om te gaan. Wel hebben we de hulpverlening ingeschakeld. Die zijn druk aan het werk. Om zelf meer te snappen van een eetstoornis was ik op zoek naar verhalen van jongeren zelf. Zo kwam ik bij dit boek uit. Ik heb het in een adem uitgelezen. Erg heftig maar vooral voor ons leerzaam omdat het ons meer inzicht geeft in wat er zich in het hoofd van iemand met een eetstoornis afspeelt. Normaal zou ik geen review schrijven. Ik las echter de vorige review. Ik vond deze onnodig kwetsend zeker voor een meisje van 15 dat zo uitgebreid haar strijd beschrijft. In mijn ogen gaat het er juist om dat je inzicht krijgt. Ik heb dat uit dit boek gekregen. Ik heb geen verstand van het schrijven van boeken maar dat ik het in een adem heb uitgelezen zegt volgens mij wel iets over de schrijfkwaliteiten.

Sommigen hebben geen idee wat er in iemand omgaat die een eetstoornis heeft. In dit boek krijg je daar meer inzicht over. Het is erg ingewikkeld. Ik hoop dat artsen het tijdig ontdekken zodat er geen kostbare tijd verloren gaat. Artsen tegen hun pensioen aanlopen daar kan de fut uit zijn en dan kunnen ze er zich van afmaken door te zeggen dat ze het nog wel een tijdje aan willen zien. Sommige huisartsen beschikken over verouderde kennis of zijn verhard en onverschillig. Op die manier gaat er weer tijd overheen. Hoe sneller je eigenlijk er bij bent hoe beter. Iedereen wil serieus genomen worden. Ik hoop dat dergelijke boeken leiden tot nieuwe inzichten want het lijkt me zeer ingewikkeld.

Door dit boek te lezen krijg je een goed beeld van het hebben van een eetstoornis. Ik ben blij het gelezen te hebben.

het verhaal is te oppervlakkig..her geeft wel weer hoe iemand met deze vreselijke ziekte denkt.