Baat het niet, dan schaadt het wel Hoe helpen we kinderen die moeite hebben om naar school te gaan?

Bloedstollend zijn de ervaringen van Remko Iedema tijdens de zoektocht naar een geschikte schoolsetting voor zijn dochter. Zowel het onderwijs als de jeugdhulpverlening maken er een potje van. En dat wordt pijnlijk duidelijk in het begin van het boek. Iedema is naast vader ook nog eindverantwoordelijke ambtenaar bij een grote gemeente voor deze domeinen. Hij registreert tijdens zijn zoektocht de ervaringen van andere ouders en kinderen. Daarbij komt hij tot de voor mij herkenbare conclusie dat professionals grote moeite hebben om echt in relatie te zijn . Hij confronteert erkende experts met zijn ervaringen en zijn zoektocht naar vebeteringen. Het verschil tussen hoe goed het zou kunnen zijn en hoe het werkelijk is, wordt pijnlijk duidelijk.

Iedema geeft een nuchtere maar indringende kijk op het passende onderwijs en de jeugdzorg anno 2018. Als ervaringsdeskundige vader én als manager in een gemeente. Hoe de hang naar een maakbare, perfecte wereld ons allemaal steeds verder af brengt van wat Normaal is. Een MUST-READ voor iedereen die het verschil kan maken.

Deze auteur heeft woorden gegeven aan het proces waarin ik met mijn gezin in verwikkeld ben geraakt. Ik ben hem daar zeer dankbaar voor en raad het boek alle zorg- en onderwijsprofessionals aan! Een klein puntje van kritiek is dat de ondertitel de lezer wat op het verkeerde been kan zetten. Na het lezen van het boek zijn er geen echte, praktisch toepasbare, handvatten om een kind dat moeite heeft naar school te gaan, daar wel naartoe te krijgen.

Remko Iedema schreef een indringende zoektocht naar waarom passend onderwijs niet passend kan zijn. Vanuit zijn eigen verschillende perspectieven (vader, professional, denker) lukt het op een bijzondere manier om de lezer mee te nemen in de begrijpelijkheid van die verschillende perspectieven. Een uitweg biedt hij ook. Gelukkig geen nieuw systeem, protocol of format. Terug naar de menselijkheid, een uitweg uit de doodlopende weg die op de omslag staat. Geen gemakkelijke oplossing, maar wel een aantrekkelijk perspectief! Aanrader voor iedereen die “iets” doet rond kinderen en gezinnen (of dat nu in jeugdhulp, jgz, onderwijs, zorg, welzijn of gemeente is).

Als ouder en hulpverlener een ‘ helaas’ herkenbaar verhaal. Was het maar zo dat als iets simpel lijkt het ook simpel op te lossen is. De hedendaagse werkelijkheid is anders. Hoe een kind ineens een casus wordt en een gezin een systeem. Remko heeft op een mooie wijze zijn rol als vader weten te verbinden met zijn rol als manager jeugd en gezin en paralellen gemaakt met de verhalen van de ouders. Dit boek is een musthave voor scholen, juffen en meesters, hulpverleners ed. Het kan absoluut anders en daar ben je je echt van doordrongen als je dit boek hebt gelezen.

Ik heb het boek uit, fijn geschreven. Zeer herkenbaar, mijn gedachten sprongen steeds naar ervaringen uit mijn praktijk. Voel me ook steeds meer gevangen in het bureaucratisme (nieuw woord, net geleerd) Beetje frustrerend ook, zo veel mensen die het goede willen maar er veranderd weinig. Ik denk zelf ook vaak: ik luister toch wel, maar kan ik mezelf nog wel losmaken van de systemen?