Black eyed Susans

De schrijfwijze is zoals de achterflap van het boek al zegt: verfrissend, spannend en onvoorspelbaar, ondanks het feit dat het geschreven is met flashbacks. Bij de meeste boeken wordt dan de vaart uit het verhaal gehaald of geeft dat soms verwarring maar in dit boek is het echter zo goed gedaan dat het juist extra spanning oplevert en je in beide verhalen meegezogen wordt. Door de flashbacks krijg je ook een goed beeld van de hoofdpersoon, over haar doen en laten en waarom ze destijds andere keuzes maakte dan nu. De schrijfster heeft goede research gedaan naar DNA-onderzoek zodat er een logische ontknoping van de opsporing van de dader ontstaat. De schrijfster weet op een briljante manier te beschrijven dat door de vele verschillende gedachtegangen van mensen en gebeurtenissen om je heen, het te begrijpen is dat een ieder van ons zich veilig kan wanen bij een persoon maar dat die persoon later je grootste vijand kan blijken te zijn. Een geweldige spannende thriller die je niet eerder weglegt totdat hij uit is.

Zowel mijn vriend als ik hebben het boek gelezen en het viel ons heel erg tegen. Je bent op zoek naar de moordenaar maar er worden geen aanwijzingen gegeven, de uiteindelijke moordenaar is dus iemand die je totaal niet had verwacht, dat is erg jammer, en daarnaast blijf je met heel veel onbeantwoorde vragen zitten. Dus wij hadden een onvoldaan gevoel. Jammer.

Wow! Wat een tof boek is dit! Zonder twijfel is dit het spannendste boek tot nu toe in 2016. Het boek zit heel goed in elkaar. Toen ik dacht en begreep te weten hoe het allemaal zat, toen wist Heaberlin een wending aan het verhaal te geven die ik niet verwachtte. Mocht je van spannende thrillers houden, dan raad ik je het boek zeer aan. De personages spreken tot de verbeelding en zijn goed uitgewerkt. Hierdoor bleef ik geboeid lezen en kon ik het boek met moeite wegleggen. Dit is niet het eerste boek van Heaberlin en stiekem ben ik nu erg nieuwsgierig naar haar andere twee boeken. Een daarvan is al in het Nederlands vertaald.

De omslag: Echt een gave omslag. De gele bloemen met zwarte kop waar het boek zijn titel aan te danken heeft (in het Engels heet de bloem Black-Eyed Susan, wij noemen het de Ruige Rudbeckia), zorgen dat het boek direct in het oog springt. Het meisje dat tussen de bloemen ligt, doet me denken aan die ene scène van American Beauty (je weet wel). Mooi. Achterflap: Op haar zestiende werd Tessa Cartwright door een seriemoordenaar voor dood achtergelaten op een akker in Texas, samen met de lichamen van drie andere slachtoffers. Ze was de enige overlevende, met slechts vage herinneringen aan wat haar was overkomen. Vanaf die dag stond zij bekend als een van de 'Black-Eyed Susans', een bijnaam die verwees naar de bloemen die groeiden op de vindplaats van de meisjes. Het was Tessa's verklaring die de dader in de dodencel deed belanden. Althans, dat dacht ze... Bijna twintig jaar later ontdekt Tessa bij haar huis een veld vers geplante, bloeiende Black-Eyed Susans. Ze gelooft dat het een teken is van de moordenaar, die nog vrij rondloopt. Bang geworden dat door haar nu een onschuldige vastzit, besluit ze de verdediging te helpen. Maar ze wordt geplaagd door flarden van herinneringen en vreest voor de veiligheid van haar dochter. Wat niemand weet is dat het angstige, fragiele meisje dat Tessa was, een muur van geheimen om zich heen heeft gebouwd. Wat ik ervan vond: Dit boek heb ik echt verslonden - het leest niet alleen vlot maar is ook razend spannend. Het boek bestaat uit drie delen, waarin steeds hoofdstukken over de Tessa van nu worden afgewisseld door gesprekken tussen tiener Tessa en haar psychiater (in deel 1), transcripties van het proces (in deel 2) en dagboekfragmenten (in deel 3). Deze slimme afwisselingen geven je steeds meer een beeld van de verschillende personages in dit verhaal zonder meteen te veel te verklappen. Slim om de roman zo op te zetten en de lezer in kleine doses de nodige informatie te voeren. Daarbij wordt ook goed gebruik gemaakt van de onbetrouwbare verteller; je geheugen is gewoon niet 100% betrouwbaar, zeker niet als je onlangs met een paar andere meisjes voor dood bent achtergelaten op een akker en al helemaal niet als je hier jaren later op terugkijkt. Ik bleef me tijdens het lezen maar afvragen hoeveel Tessa’s herinneringen van de werkelijkheid verschilden en wat echt was. En ze is niet de enige die je regelmatig doet twijfelen; haar dementerende buurvrouw kan er ook wat van. Je komt er nooit echt achter wat er precies met Tessa is gebeurd en raakt steeds aan het twijfelen door nieuwe informatie en nieuwe, plotselinge gebeurtenissen. Het boek blijft daardoor spannend en moeilijk om weg te leggen. Het einde zelf vond ik een beetje een anticlimax, maar daarom zeker nog niet slecht omdat het niet de ontknoping is die je zou verwachten. Als ik dit van tevoren had geweten, zou ik Black-Eyed Susans nog steeds hebben gelezen (en ook weer in twee dagen). Mijn uiteindelijke beoordeling: Origineel 3.5 Plot 3 Spanning 4 Leesplezier 4.5 Schrijfstijl 4 Psychologie 4.5 Eindoordeel: Een dikke 4 sterren voor Black-Eyed Susans. Yfke

Recensie Black eyed susans van Julia Heaberlin (***) Oorspronkelijke titel: Black eyed susans ISBN: 9789400507159 Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers Pagina’s: 352 Julia Heaberlin was een succesvol journalist bij diverse Amerikaanse dagbladen. Voor ze haar carrièreswitch naar professioneel auteur maakte, heeft ze diverse leidinggevende functies bekleed bij grote stedelijke kranten. Momenteel werkt Heaberlin in Dallas / Fort Worth aan haar vierde boek. Het verhaal in ‘Black eyed susans’ draait volledig rond Tessa Cartwright. Als 16-jarig meisje is ze door een seriemoordenaar op een akker in Texas voor dood achtergelaten. Het is louter toeval dat Tessa nog leeft en drie andere meisjes het niet hebben overleefd. De vermoedelijke dader wordt gearresteerd en ter dood veroordeeld, mede naar aanleiding van de verklaring van Tessa. Maar het traumatische meisje leed aan geheugenverlies en 18 jaar later denkt ze dat de geschiedenis zich herhaalt als er weer bloemen (Black eyed susans) bij haar huis worden geplant. Vlagen van wat er in het verleden is gebeurd, komen weer naar boven en Tessa vraagt zich af of de veroordeelde Terrel Darcy Goodwin wel de echte dader is….. Julia Heaberlin heeft de verhaallijn van ‘Black eyed susans’ vanuit twee perspectieven opgezet. Vanuit het heden wordt steeds geswitcht naar het verleden, het tijdstip waarin de traumatische gebeurtenis heeft plaatsgevonden. Er is de auteur veel aan gelegen om haar lezers voortdurend om de tuin te leiden en twijfel te zaaien. Daar is ze zeer goed in geslaagd want in hoge frequentie hinkt de lezer op en neer waarbij zelfs af en toe de wanhoop toe slaat. Niets is wat het lijkt en ook de inmiddels volwassen Tessa, heeft zo haar geheimen. Uiteindelijk wordt er wel duidelijkheid in het verhaal gebracht maar dan is de lezer wel vermoeid geraakt van het vele gespring in de tijd, wat het verhaal erg onrustig maakt. Iedere 2 á 3 pagina’s wisselen van perspectief, zonder dat het voorgaande af wordt gewerkt, brengt geen balans in het verhaal. Dat is wel jammer want in potentie is er met het verhaal niet mis maar veroorzaakt de uitwerking veel onrust en twijfel. Deze lezer heeft zelfs overwogen om alles wat in 1995 is gebeurd, eerst te gaan lezen en daarna alles wat in het heden is geschreven. Maar dat is praktisch bijna onmogelijk dus uiteindelijk pagina na pagina gevolgd. Wat wel origineel is gevonden is de dubbelrol van de protagonist, slachtoffer en speurder in een. Het is ook wel een verdienste van de auteur dat het haar volledig is gelukt om voor veel twijfel te zorgen. Of ze daardoor haar fanschare flink zal zien groeien valt echter te betwijfelen. Eindoordeel: 3 sterren Spanning: 2 sterren Plot: 3 sterren Leesplezier: 3 sterren Schrijfstijl: 3 sterren Originaliteit: 3 sterren Psychologie: 2 sterren

Persoonlijk vind ik dit het slechtste boek dat ik in jaren gelezen heb. Moeilijk in te komen? Nee, niet in te komen. Een vervelende manier van schrijven, waardoor je continu je aandacht verliest. Ik heb diverse stukken nog een keer moeten lezen, omdat het volledig langs me heenging, omdat mijn gedachten alweer bij iets heel anders dan het boek waren. En dan dat taalgebruik: al na een paar bladzijden kreeg ik de indruk dat de schrijfster uit het zuiden van de Verenigde Staten afkomstig moest zijn. Wat een enorme hoop gezever kan ze in één zin plakken. Absoluut geen aanrader: niet spannend, niet leuk en niet dramatisch. Het enige pluspuntje is dat er terdege onderzoek is gedaan.