Brave New World Aldous Huxley

Brave New World was een zeer interessant en intrigerend werk van Aldous Huxley. Ik was omvergeblazen door het concept van het verhaal. Zeker als je kijkt naar de context van de tijd wanneer dit boek geschreven werd, was het zeker en vast ingenieus. Je ziet dat hij veel tijd besteedde aan de wetenschappelijke elementen van het verhaal door de vele dure klinische woorden die hij gebruikt doorheen het verhaal. Het fantastische aan dit boek is dat er zelfs nu, 85 jaar na de eerste uitgave van dit boek, er parallellen getrokken kunnen worden uit het boek en de wereld van vandaag. Desondanks de ouderdom van het boek lijkt het wel of het gisteren geschreven kon zijn. Huxley wou met dit boek de vraag opwekken of het beter is om vrij te zijn of om gelukkig te zijn. Na het lezen van dit boek weet je zeker welke kant je prefereert. Persoonlijk vond ik het zelf niet erg dat Huxley niet verder in ging op de karakterisering van de personages. Zelfs dan nog kon hij met zijn personages de boodschap achter het verhaal goed naar voren brengen. Dit is gewoon een geweldig boek dat tot de dag van vandaag controversieel blijft en een waarschuwing blijft voor wat onze maatschappij zou kunnen bekomen. Ik kan wel begrijpen dat dit boek niet voor iedereen geschikt is door de schokkende thema’s die aan bod komen. Er zijn klassiekers die moeilijker geschreven zijn dan verzekeringspolissen en dan zijn er klassiekers zoals Brave New World die zeer leesbaar en aangenaam zijn. De ideeën erachter zijn gemakkelijk te begrijpen in de huidige onzekere tijden. Brave New World is net zo actueel als ooit en verdient van mij een 4 en half sterren op 5!

Ik heb het e-book gekocht. Ik had het origineel jaren geleden gelezen. Deze versie bleek 1/3 korter en de taal was vereenvoudigd. Koop liever het origineel.

Als je de 2 reviews leest, dan zou je verwachten dat dit een een of ander moeilijk gedrocht is uit de engelse literatuur. Ik heb dit boek voor mijn engelse boeken lijst (in het Engels dus) op de HAVO gelezen, en was toen zo'n 15 jaar oud. Aan het woord HAVO zou je al op kunnen maken dat ik geen hoogbegaafd natuurtalent ben van het een of ander, maar gewoon iemand zoals jij. Deze reviews stroken compleet met mijn beleving van het boek. Mijn herinneringen zijn misschien vergelijkbaar met de verhalen die je hoort over bijvoorbeeld 1984 van James Orwell, hoe kan het dat iemand uit die tijd, waarin genetische wetenschap nog niet aan de orde van de dag was, onze mogelijke toekomst zo nauwkeurig omschrijft. Begrijp me niet verkeerd, het verhaal omhelst een hoop diepe lagen en ik zal niet beweren dat ik deze op m'n 15e allemaal door heb gehad, maar ik geloof ook niet dat dat nodig is om het verhaal te kunnen beleven en waarderen. Iedereen zal er een bepaalde verontwaardiging in vinden, al is het alleen al om het feit dat het er op lijkt dat we afstevenen op deze beschreven samenleving. Of de beschreven wereld superieur is aan die van ons (commentaar in een review), ik mag hopen van niet, want ik bleef en blijf toch maar telkens willen dat wij als individu onze eigen keuzes en daarmee ook de fouten mogen blijven maken! Sympathie dus voor de mensen in het reservaat, medelijden met de zogenaamde superieuren. Voor mij een boek wat me op jonge leeftijd al aan het denken heeft gezet en wat me al die tijd bijgebleven is.

Aldous Huxley's protest tegen of - zo u wilt - parodie op H.G. Wells' utopische romans is een van de meest gevierde dystopische romans aller tijden geworden. De vergelijking met George Orwell's '1984' die vaak gemaakt wordt is slechts gedeeltelijk gegrond. Goed, beide boeken behandelen een vergelijkbaar beklemmende en angstaanjagende toekomst waarin mensen beroofd zijn van veel hedendaagse vrijheden, maar Huxley's schrijfstijl doet iets poëtischer aan en de samenleving van 'Brave New World' draait heel anders dan die van '1984'. Er lijkt minder dwang achter te zitten en de mensen lijken gelukkiger, maar dat is allemaal schijn. Hoofdpersoon John is een van de meest geslaagde tragische helden in de literatuurgeschiedenis. De vergelijking met Ira Levin's meesterwerk 'This Perfect Day' zou logischer zijn, al verschilt het verloop van het verhaal behoorlijk. Ondanks het zware onderwerp is 'Brave New World' erg prettig leesbaar en daarmee een terechte klassieker.

Prachtig boek over de gevaren van eeuwige entertainment en geluk voor de maatschappij. De maatschappij word namelijk op een sluwe manier bestuurd door de wereld top welke elke vorm van menselijke autonomie zo veel mogelijk heeft beperkt. In ruil hiervoor zijn mensen verschrikkelijk gelukkig. Echter is het natuurlijk de vraag in hoeverre die mensen nog wel werkelijk mens zijn, of dat deze mensen slechts een radertje in de machine zijn. Deze en meer vragen worden op een prachtige manier in dit boek belicht. Daarnaast is de wereld origineel en geloofwaardig. Dikke aanrader dus!

Perfectie licht altijd in de imperfectie van dingen in een “Brave New World” van Aldous Huxley probeert Huxley in dit Engelstalige boek te bewijzen dat men niet gelukkig kan zijn in een wereld welke volgens hem een ideale wereld nastreeft. Hij doet dit door een wereld te scheppen op het grond beginsel van “de lopende band van Ford 1908” en deze ontwikkeling door te trekken naar de toekomst en de hele samenleving op het “lopende band principe” te baseren. Het boek wordt vaak vergeleken met Utopia van Thomas More en 1984 van George Orwell maar zelf vind ik deze vergelijking meer oppervlakkig dan inhoudelijk. Maar het basis idee is natuurlijk voor die tijd (1935) origineel en verrassend. Het boek zelf van Diesterweg bevat per blz ongeveer een halve pagina tekst en een halve pagina uitleg. Zelfs de meest eenvoudige woorden worden uitgelegd. Hierdoor kan men tijdens het lezen van de tekst wel eens verward raken door alle kleine getallen tussen de woorden en zinnen. Dit leest niet echt lekker.