Brug der zuchten en nog 26 andere verhalen die er niet om liegen

Ik las deze verrassende bundel en heb vrijwel steeds met een glimlach op mijn gezicht zitten lezen. Soms met een frons over zoveel slechtheid, maar het zijn heel menselijke onderwerpen of gebeurtenissen waar je over leest. De ironie spat er steeds weer vanaf. De personages zijn zeker niet om jaloers op te zijn en de gebruikte woorden zijn niet allemaal even aardig of fijnzinnig, maar toch lees je bijna alle verhalen in deze bundel met plezier. Een heerlijke bundel om zo nu en dan even in te lezen. Vooral op de momenten wanneer je niet gelukkig bent met jezelf. Daarna ben je weer een blije gup. Let op mijn woorden!

Het boek leest lekker weg en is een echte aanrader voor als je een reading challenge moet/wilt halen, want je hebt het boek in ongeveer 2 uur uit. Ook als je geen reading challenge hoeft te halen is het een heerlijk boek vol met korte verhalen. In elk verhaal zit wel minimaal één persoon die je herkent als iemand die je ook kent. Eenmaal aan een verhaal begonnen, is het moeilijk weg te leggen en hoop je dat niemand je zal storen omdat je alleen maar verder wilt lezen. De verhalen, en ook de monologen, zitten heel erg goed in elkaar. Je begrijpt de mensen die doen wat ze doen, ook al is dat niet altijd even goed. Soms moet je grinneken of zelfs hardop lachen om bepaalde gebeurtenissen. Vaak heb je ook te doen met de mensen in de verhalen. De verhalen eindigen soms triest en soms lachwekkend of herkenbaar. De auteur heeft zich echt goed ingeleefd in de personen.

Dit is een bijzonder boek met ongewone verhalen over mensen die hun best doen wat van het leven te maken, maar niet meer zo goed weten hoe je dat zou moeten doen… Want hoe kun je nu positief en optimistisch blijven met het mes op je keel, en ga je ondanks stress en tegenwerking vrolijk verder met je leven?… Hoezo, vrolijk verder… Het lukt de mensen in deze verhalen dan ook meestal niet om ‘gewoon’ door te gaan, en ze vragen zich wanhopig af hoe overleef ik mijn onderdrukte woede, mijn frustraties en teleurstellingen, mijn angsten en verdriet, als ik me laat manipuleren en klein houden, omdat ik niet voor mezelf durf op te komen. Waarom pik ik toch steeds al die dingen die anderen mij aandoen…Maar ze gaan er wat aan doen, die gekwetste en platgewalste mensen uit de verhalen in ‘Brug der Zuchten’ en dat is heerlijk troostend om te lezen, vooral als je van zwarte humor houdt. Harm Wagenmakers laat de voor een ieder herkenbare personages, dingen meemaken waar je om kunt schaterlachen, maar waar je niet jaloers op hoeft te zijn. Hij doet dat in knap geconstrueerde verhaallijnen en realistische dialogen die lezen als een trein in volle vaart. Begin je aan een verhaal dan kun je niet stoppen tot je aan het altijd weer onverwachte en verrassende slot gekomen bent. Wat een heerlijke verhalenbundel is dit. Harm vertelt je in 25 verhalen hoe mensen iets van hun leven proberen te maken. Het lijkt me erg moeilijk om een verhalenbundel heel aantrekkelijk te schrijven. Vaak vind ik verhalenbundels zo afstandelijk geschreven. Gelukkig is dit verhalenbundel anders en erg leuk. Het verhaal kent een meeslepend karakter en is boeiend geschreven hierdoor kun je het boek niet opzij zetten. Ik bleef maar doorlezen net zolang ik het boek niet uit had. Het boek krijgt vijf sterren.