Bühne 11 Literatuur/ cultuur

Bij het zien van de schitterende cover van Bühne 11 wil je weten wie die man is. Aan zijn kleding kan je in ieder geval zien dat hij uit een ver verleden komt. De titel spreekt voor zichzelf en voor wie al eens eerder een deel van Bühne heeft gelezen, weet ook al wat hem ongeveer te wachten staat. Net als in de vorige delen staat ook deze Bühne boordevol gedichten, essays, korte verhalen, Selfie door Maria Janssen, Kunst in beeld over Annette Ong, Locatie door Bert van Galen waarin hij in het kort de werkelijke geschiedenis van de Gouden Eeuw vertelt en zoals altijd eindigt met Auteurs waarin je iets meer komt te weten over de auteurs die aan dit boek hebben meegewerkt. Net als in de vorige delen staan er ook in dit deel advertenties van een paar boeken van UITGEVERIJ ASPEKT in. Deze boeken en de boeken die hier en daar worden genoemd in een essay of verhaal wil je gaan lezen. Vanaf dit deel is er een nieuwe rubriek: Boek en Nieuws. Dat is een rubriek geschreven door Mireille Bregman waarin ze de lezer vertelt over de laatste boekennieuwtjes. Net als de vorige delen, is ook dit deel rijkelijk voorzien van bijpassende foto's bij de gedichten, verhalen, essays enz. De gedichten gaan over landschap en liefde. De auteurs zoals bijvoorbeeld Perry Pierik, Jan Kleefstra en Kees Godefrooij hebben dat goed weten te verwoorden in hun gedichten. Bij het lezen van de titel van het korte verhaal Wordt u al geholpen door Peter Leemeijer zullen veel mensen moeten denken aan de Britse comedyserie met de gelijknamige titel en de hoofdpersonen voor zich zien. Het verhaal lijkt niet op een aflevering uit de gelijknamige serie. Het lijkt op een gegeven moment zelfs het tegenoverstelde te zijn, maar dan krijgt het een verrassend eind. Een eind dat laat zien dat je dat soort dingen misschien maar beter niet in het echt kan doen. Dorian d'Oliveira vertelt over een Duitse film van voor de Tweede Wereldoorlog die jaren na de Tweede Wereldoorlog nog beroemd bleef. Hij vertelt over de geschiedenis ervan, de acteurs die erin speelden, wie het had geschreven en over de recensies nadat de film uitkwam. Na al die jaren van Ries Rowaan vertelt het verhaal over een oude man die een bekentenis wil afleggen aan zijn beste vriend. Een bekentenis die schokkend is voor zijn vriend en het is maar de vraag of hij het wel wil weten. De tijd die beschreven wordt in Dylan mijn verloren broeder van Karel Walsh zullen voor diegenen die die tijd bewust hebben meegemaakt een beeld van herkenning oproepen. Ze zullen weer even terug in de tijd gaan, een tijd waarin het zo anders was dan de huidige tijd. Je hebt soms te doen met de hoofdpersoon, maar krijgt een glimlach bij het laatste stukje van het verhaal. Naakt van Ruud Alers laat zien hoe beste vriendschappen in de jeugd later totaal anders kunnen zijn. Laten zien dat de meeste mensen tijdens een reünie zich vaak anders, beter voordoen dan wie ze werkelijk zijn. Het laat ook zien dat de werkelijkheid vaak anders in elkaar steekt dan men altijd denkt, dat het soms pijnlijker, verdrietiger is dan verwacht. De Muziekverhaaltjes van Hein Heijnen zijn op een humoristische wijze geschreven. Vooral aan het einde van ieder verhaaltje schiet je in de lach. Tijdens het lezen van De vrouw en de zee van Ingrid Rensen kan je het niet droog houden, zo emotioneel is het verhaal. Het is een verhaal dat herkenbaar kan zijn voor mensen die iets soortgelijks hebben meegemaakt. Een verhaal dat laat zien dat je het ook anders kan proberen te bekijken, dat je bepaalde gevoelens niet je leven lang hoeft mee te dragen. En zo kan je nog veel meer lezen in dit deel. Kortom; Bühne 11 is net als zijn voorgangers een afwisselend boek vol met verhalen, essays, gedichten en nog veel meer. Voor de Bühne verzamelaars mag dit deel zeker niet ontbreken in de collectie.