Cappuccino in Iran, Oman en Dubai - waargebeurd reisverhaal Reis door Iran, Oman en Dubai

Het boek “Cappuccino in het Midden Oosten” is een boeiend reisverslag door Iran, Oman en Dubai van Anika Redhed en haar man. Vanaf de eerste pagina heeft het je te pakken en reis mee zij aan zij met de auteur. Het is zo levendig geschreven dat het allemaal voor je ziet als een film. Het boek speelt zich grotendeels af in Iran. Op een boeiende wijze vertelt Anika haar belevenissen en vormt zo een totaal ander beeld van Iran. Iran een land dat ik ken van de boek van de Sjah van Perzië en van Keizerin Farah Pahlavi. Echter de meeste kennen het land de laatste jaren alleen maar van geweld, ellende en sancties. Echter in dit boek krijg je het beeld van een somber, grijs land maar met prachtige bezienswaardigheden en bovenal vriendelijke mensen. Zeer interessant om te lezen en het maakt dat je hoopt dat de leefomstandigheden voor die mensen ten goede keren. Oman is meer bekend als een oliestaat en ik weet alleen dat het een absolute Monarchie is. Ja hoe kan het ook anders dat ik dat wel weet. Het was daarom ook interessant om te lezen over hoe en wat in Oman. Het land komt niet uitgebreid aanbod, maar wat er beschreven werd was boeiend. Dubai vormt ook een onderdeel van het boek. Ik denk een land dat velen tot de verbeelding spreekt, juist omdat het het land van rijkdom is, dure auto’s, zelfs de politie rijdt in dure en hypermoderne bakken. Ondanks dat je er met een goed gevulde portemonnee er heen moet, sprak het verhaal van Dubai me erg aan. De bezienswaardigheden, de bevolking en hun gewoontes werden mooi omschreven. Je waant je echt in Dubai. Het boek Cappuccino in het Midden Oosten vertelt de mooie en soms de minder mooie kanten van de landen. Anika schrijft het allemaal heel beeldend wat ze samen met haar man meemaakt, en ken je iets niet dan is het mooi om Google er bij te pakken en het dan even te bekijken. Anika haar schrijfstijl is lekker toegankelijk en het boek leest dan ook weg als een roman. Interessant en met een vleugje humor zodat je ook nog eens regelmatig met een glimlach op je gezicht het boek leest. Het boek bevat verder nuttige tips waar je op moeten letten als een reis naar Iran, Oman en Dubai wilt maken. Kortom een leuk reisboek waarin je je kennis wat betreft geschiedenis kunt ophalen en je kan je met het boek ook voorbereiden op de reis erheen. Boek is voor de landen en reisliefhebber zeker een aanrader om te lezen!

Dit reisverhaal vond ik erg leuk om te lezen; het is niet gewoon een opsomming van bezienswaardigheden, maar je bent echt op reis met Anika, en haar man. Door Anika's persoonlijke beschouwingen op wat ze ziet en meemaakt, leest het als een roman. Door haar gedetailleerde beschrijvingen van wat ze zag en ervoer was ik voor mijn gevoel echt in Iran (hoofdmoot van het boek). Dubai en Oman komen wat minder aan bot, maar ik heb ben toch wel enthousiast geworden over Dubai na het lezen, alhoewel de schrijfster daar maar 2 dagen is geweest. Door het lezen krijg je een goede indruk van de mentaliteit in die landen, en lijkt het me dat je daardoor minder snel voor rare verrassingen komt te staan.

Na eerder al “mee op reis te zijn geweest” met Anika en haar man Harrie naar Jordanië ging ik deze keer met hen mee op zoek naar een goede cappuccino in het Midden-Oosten. De reis ging naar Iran, Oman en Dubai. Het boek begint met een mooie binnenkomer; een proloog genaamd ‘Het belang van de onderbroek’! Geen idee welke kant dit op zou gaan, maar de toon was gezet in ieder geval. Zodra je in Iran uit het vliegtuig stapt moet de vrouw een hoofddoek dragen en zich aan nog vele andere kledingvoorschriften houden. Overal is onderscheid tussen mannen en vrouwen, bij bezienswaardigheden zijn soms aparte ingangen en eenmaal binnen mag je als vrouw ook niet te dicht in de buurt van een man komen anders krijg je met de Plumeaupolitie te maken! De reis gaat ook naar het luxe Dubai, en eigenlijk verbaasde mij dat een beetje. Dubai is echt een toeristenoord en Anika en haar man zijn echte backpackers die niets om luxe geven en naar plaatsten gaan waar zo min mogelijk toeristen komen. Toch kunnen ze niet om de charme van pretpark Dubai heen en lukt het ze zelfs om 6 uur in een winkelcentrum door te brengen zonder te winkelen! Het eindpunt van de reis is Oman alwaar met een stoere huurauto weer enkele bezienswaardigheden bezocht worden. Het hele reisverslag voert de humor de boventoon alhoewel ik me ook voor kan stellen dat er soms weinig te lachen viel als ze weer eens in een niet helemaal schone kamer aankwamen, waar het blijkbaar de gewoonte is dat de douchekop boven de wc-pot hangt en de bedden gevuld lijken met beton. Of als je maaltijd eruit ziet als kattenkots met een laag wit maagsap! Het mooie van dit boek is dat ik zelf nooit een dergelijke reis zou ondernemen (alhoewel ik over Dubai misschien nog wel wil nadenken) maar op deze manier toch een beeld krijgt van het Midden-Oosten. En niet alleen van de bezienswaardigheden maar vooral ook van de mensen. Daarnaast is het een eerlijk verhaal, minder leuke kanten komen zeker ook aan bod en als iets tegen valt wordt dat ook gezegd. De impact die het dragen van een hoofddoek op Anika had was interessant om te lezen. Het boek besluit met een aantal tips voor als je zelf Iran, Dubai of Oman wilt bezoeken. Ik heb ze voor kennisgeving aangenomen en kijk alvast uit naar de volgende zoektocht naar een lekkere cappuccino!

Met plezier gelezen. De auteur is bezig om een mooie serie 'cappuccino' boeken in de markt te zetten. Ik heb haar andere boek ook met plezier gelezen. Ook voor de leunstoelreiziger valt er veel te genieten. Geen reisgids, maar een verhaal om in de juiste stemming te komen, als voorpret of bij thuiskomst nog even na te genieten.

Wederom een inspirerend, geestig geschreven boek, waar je vanuit je luie stoel je waant in deze voor mij onbekende wereld. Thuis genieten van mijn cappuccino en door het boek te lezen zie je voor je wat Anika en haar man Harrie beleven. Ik kijk uit naar het volgende boek!!! Ook heeft Anika reisdagboeken gemaakt.

Even reislustig als de schrijfster, maar niet perse low budget, was ik na Jordanië ook heel benieuwd naar Iran, Dubai en Oman. Wat heeft Anika een fijne schrijfstijl. Makkelijk leesbaar en heel herkenbaar. Jammer dat het steeds lijkt alsof ze het niet naar de zin hebben op de bestemmingen, maar dat kan foute interpretatie van ondergetekende zijn. Ik ben in ieder geval heel erg benieuwd naar de nieuwe cappuccino in Curacao. Oh...enne de yoghurtballen in Iran: hilarisch!!!!