Close-up het schokkende verhaal van een Nederlands fotomodel

Thysia Huisman heeft op een aangrijpende, confronterende manier haar indrukwekkende levensverhaal opgeschreven. De thema's verlies en misbruik in de modellenwereld zijn openhartig en indringend beschreven. Ik kon het boek moeilijk wegleggen en moest na afloop de inhoud ervan echt even laten bezinken.  Als lezer kun je uiteindelijk afstand nemen, wat voor de schrijfster niet het geval is.

In 1 keer uitgelezen. Wat een boek. Thysia heeft haar bijzondere verhaal op een hele mooi, kwetsbare en indrukwekkende manier geschreven. Een aanrader!

Dat Thysia Huisman haar verhaal durft te delen is dapper én belangrijk. Haar persoonlijke geschiedenis tilt ze door haar schrijfstijl en opbouw van het boek op een universeel niveau. Hopelijk zet haar verhaal anderen aan tot niet jarenlang zwijgen. Ondanks de zwaarte van de thema's (verlies, rouw, seksueel misbruik) weet Thysia tussen de regels door ook een lichtheid te bewaren en humor erin te verweven, wat 'Close-Up' tot een ware page-turner maakt. Een volgende 'Brave Miss World' is opgestaan!

Close-up is veel meer dan het verhaal van een jong model wiens carrière in de dop geknakt werd door een meedogenloos roofdier. Het is ook het verhaal van een vrouw die haar pijn wist om te zetten in kracht. Die het opneemt tegen geïnstitutionaliseerd misbruik in de modellenwereld. Een inspiratie voor velen. Close-up grijpt je bij de keel van begin tot eind. Must read!

God, wat was het lastig om het boek van Thysia weg te leggen. Dat komt omdat het verhaal bijna direct onder je huid kruipt. De opbouw van het verhaal heeft daar alles mee te maken. De schrijfster neemt je met alle gemak mee door de verschillende fases van haar leven; verleden en heden wisselen elkaar op een frisse, originele manier af. Ondanks het zware onderwerp: misbruik, verkrachting, verlies, leest ‘Close Up’ als een trein: je moet weten hoe het verder gaat, hoe het afloopt, hoe het nu met de schrijfster gaat… De schaamte die de schrijfster al die jaren heeft gevoeld zal voor veel vrouwen, helaas, herkenbaar zijn, het maakt mij verdrietig en tegelijkertijd zo ongelooflijk pissig.

Close up. Ik heb het boek niet in een keer uitgelezen. Ik ben een man. Het lijkt voor vrouwen geschreven. In het hele boek zijn andere vrouwen Thysia’s haar medestanders, medeslachtoffers, kenners van haar geheim. Toch is het geen puur feministisch verhaal. Het gaat om de diepste gevoelens van een vrouw. Vooral in haar gevecht met zichzelf om overeind te blijven. Een aantal traumatische ervaringen duiken als een rode draad telkens weer op. Het verlies van haar moeder op jonge leeftijd. Een geknakte droom om topmodel te worden, mede veroorzaakt door een weerzinwekkende verkrachting in een wereld van glamour, mode en machtige mannen. Zij meten je heupen en kijken meewarig als je 3 centimeter te dik bent. Met een eetstoornissen als gevolg. Thysia bevriest, vlucht en houdt alles binnen. Ondanks een succesvolle carrière in de televisiewereld, een goed huwelijk met een geweldige man en kinderen, groeit de buil met etter in haar binnenste. Als die uiteindelijk knapt en ze alles aan het papier toevertrouwt, ligt er ineens een boek. Een boek die je als vader verplicht moet laten lezen aan je puberdochter, die een droom najaagt om model te worden of zelfs actrice. Het draait in de mode- en de wereld van ontwerpers niet om verfijning, kunst, nee het draait ordinair om macht en geld. Met leeghoofdige snobs als voetvolk in hun zelf gecreëerde koninkrijkjes. Ik zou tegen mijn dochter zeggen, zoals Thysia haar vader ook deed, wordt maar gewoon advocaat. Jammer vind ik hoe haar vader wordt beschreven. Ga er maar aanstaan om een kruimeltje van zes alleen te moeten opvoeden. En daarnaast toch je carrière wilt voortzetten. Ik had haar direct naar een Engelse kostschool gestuurd, als ik had kunnen betalen. Dat heeft haar vader niet gedaan. Hij heeft met vallen en opstaan getracht zijn dochter op te voeden. Klasse denk ik dan.