Couscous op zondag een familiegeschiedenis

Geen review, maar een korte review van een ander, zelf bekend schrijver, dus misschien interessant voor deze lezers. Jurylid Maarten 't Hart schreef in zijn recente column over Fictiefrictie in de NRC-Handelsblad (bijlage Etcetera van 17-18/7/'10)\; ''Tussen de inzendingen van de Anton Wachterprijs heeft uitgeverij Balans stiekem 'Couscous op zondag' verstopt. Ik lette slecht op, keek niet naar de naam van de auteur, begon erin te lezen en dacht na twee bladzijden: wat een onverwacht genoegen, dit boek. Geen product van de verbeeldingskracht over het menselijk tekort, maar een verslag van Khadija Arib, lid van de Tweede Kamer voor de PvdA, over het wel en wee van haar integratie in de Nederlandse samenleving. Eenvoudig, onopgesmukt geschreven. Openhartig, kundig, informatief.''

Lees dit boek en je begrijpt zo veel beter, hoe moeilijk het is voor nieuwkomers , om te integreren . Wat een opsteker dat de voorzitter van onze tweede kamer zo liefdevol en zonder gramschap , vingers op zere plekken heeft gelegd. Ze beschrijft ook met warme gevoelens haar jeugd, familie en vrienden in Marokko, je proeft de sfeer en ruikt bijna de geuren van dat lande, kortom een aanrader !!! En dat dubbele paspoort iedere Amerikaan die in een ander land is gaan wonen houdt ook altijd zijn Amerikaanse paspoort naast het verkregen. Dus.......

Je krijgt, naast een prachtig verhaal, ook inzicht over het ontstaan van de problemen van de 2e en 3e generatie Marokkanen in Nederland. Een boek dat je wereldbeeld verrijkt.

Een prima verhaal waarin je tot de ontdekking komt dat niet alles is wat het lijkt, ik ben blij dat ik dit gelezen heb.

Ik ben onder de indruk dat een jong Marokkaans meisje zich zo heeft weten op te werken en zich nu voorzitter van de Tweede Kamer mag noemen. Ik vond het interessant te lezen hoe het de Marokkaanse gastarbeiders met hun gezinnen in Nederland is vergaan. De verschillen tussen beide culturen komt regelmatig aan de orde.

Ze verwoordt hoe het gastarbeiders is vergaan.