Daar is een woord voor Hoe autisme een rode draad in mijn leven bleek

Maaike Helmer kreeg pas op haar tweeënveertigste de diagnose autisme en kijkt in dit boek terug op haar leven met die nieuwe bril: van gepest puberkind tot internationaal model en communicatiestrateeg. Geen gids, maar een persoonlijk, soms rauw verhaal over pesten, sociale misverstanden, chronische vermoeidheid en een verstikkende drang naar duidelijkheid die jarenlang als “karakterfout” werden gezien. Wat dit boek voor mij bijzonder maakt, is het “Repelsteeltje-effect”: de diagnose voelt niet als een extra label, maar als een gum die oude labels als “koud” en “moeilijk” eindelijk uitwist. Helmer laat scherp zien hoe bewonderde vaardigheden – strategisch communiceren, scherp observeren, performen – vaak voortbouwen op autistisch maskeren, met een hoge tol: uitputting, vervaagde grenzen en niet meer weten wie je bent zonder masker. Helmer schrijft toegankelijk, beeldend en met humor, met korte scènes die samen een thematisch geheel vormen; onder de ironie voel je rouw om gemiste jaren en mildheid voor het zelf dat ze te laat leerde kennen. Verwacht geen theorie of praktische how-to, maar een eerlijk, genuanceerd portret van laat-gediagnosticeerd vrouwelijk autisme in een ogenschijnlijk “geslaagd” leven – precies de nuance die dit genre nodig heeft.

Boek is duidelijk bedoeld voor vrouwen. Ben zelf autistische man en ben niet de doelgroep voor dit boek blijkbaar - had dit niet in de gaten toen ik dit boek kocht. Ben (als man) niet verder gekomen dan pagina 19, maar herkende wel een aantal dingen. Het is niet aan mij om dit boek te beoordelen, omdat ik het prachtig vindt dat dit boek uberhaupt geschreven is en geef het daarom 5 sterren en laat een verdere eerlijke beoordeling over aan de vrouwelijke vriendinnen aan wie ik dit boek ga geven.

Dit boek daar begin je mee en dan kan je niet meer stoppen. Je wilt gewoon weten hoe het verder gaat en het is enorm leerzaam om te lezen hoe Maaike haar brein werkt. Daarnaast zijn de hoofdstukken lekker kort en dus heel fijn leesbaar, daar houd ik van!

Wat een eerlijk en duidelijk verhaal, helder en herkenbaar.

Autismeboeken zijn vaak wollig, verouderd en gaan zelden over jou. Ik ben man met een compleet ander leven, toch herkende ik op bijna elke pagina mijn eigen onzichtbare rugzak: het te eerlijk zijn, het niet-passen, de twijfels en errors. Helmer schrijft geestig en bevlogen, zonder dat je naar haar hoeft op te kijken. Of je nou autisme hebt of niet: lezen!

Ik bleef maar doorlezen. Fijn die korte hoofdstukken. Ik zag alles voor mij wat ik las. Ik leefde mee. Sommige dingen herken ik heel erg. Wat een powervrouw is Maaike. Ik vind dit boek echt een aanrader!