De boekwinkel

De samenvatting op de achterflap van dit boek deed een luchtige, ontspannende roman vermoeden. Dat was ook de reden waarom ik het meenam uit de bibliotheek. Een vlot boek dat zich ook nog eens grotendeels afspreekt in een karaktervolle boekhandel … dat sprak me meteen aan. Al snel bleek echter dat ‘De boekhandel’ een heel ander soort boek is. Humor en een luchtige schrijfstijl komen alleszins niet aan bod in dit boek. Het is eerder een gemoedelijke ontdekkingstocht die je samen met Esmee beleeft. Sommige fragmenten werden heel knap omschreven, je merkt duidelijk dat over die scenes is nagedacht en door de manier waarop ze werden uitgewerkt zetten ze ook de lezer aan het denken. Het boek leest soms wat chaotisch, van het ene onderwerp bruut overschakelend op het andere, alsof iemand in gedachten van het ene idee naar het andere springt. Ondanks de humor en het feit dat dit boek vrij vlot leest, zijn het vooral de ernstige thema’s die me bijblijven. Net doordat ze op deze manier verpakt werden lijken ze nog meer benadrukt te worden. Daklozen, vooroordelen, eenzamheid in de drukte van een metropool, de kloof tussen arm en rijk in de maatschappij en de vaak denigrerende houding van mensen die zelf alles lijken te hebben en er vanuit gaan dat arme mensen zelf voor hun moeilijke en vaak onhoudbare situatie hebben gekozen, … De Boekwinkel is geen boek dat je zomaaer ter ontspanning leest. Deborah Meyler wist me echter wel te verrassen én aan het denken te zetten met dit verhaal.

Het is geen boek dat niet voorspelbaar is, het is een boek waarin je eigenlijk van te voren al weet wat er gaat gebeuren. Maar het mooie aan dit boek is dat het geweldig geschreven is. De gevoelens en gedachten van de personen in dit boek vind ik heel mooi. Ik vind het een rustgevend, kalm boek en ben heel blij dat ik het gelezen heb.