De buitenjongen

Dit dagboek van Cognetti was in feite een voorstudie voor de later bekroonde roman ‘De acht bergen’, maar daarom niet minder fraai. Cognetti neemt ons opnieuw mee de Alpen in. Zijn nauwkeurige beschrijvingen van bomen, dieren en landschappen en zijn verwondering over de natuur tijdens zijn verblijf in de bergen spatten ook in dit kleine boekje van de pagina’s. Het daagt uit tot langzaam lezen en reflectie. Wat doet acht maanden in de bergen met een mens? Wat ontvluchten we anders dan onszelf wanneer we ons huis verlaten? Aan de hand van de cyclus van de seizoenen beschrijft Cognetti zijn avonturen, ontmoetingen en voortgang van zijn schrijfproces. Een kleine filosofische vertelling om op na te kauwen.

De hoofdpersoon is de buitenjongen, tot zijn twintigste bracht hij tien maanden per jaar in de stad door en twee in de bergen. Op een bepaald moment is hij gestopt met naar de bergen te gaan. Nu zit hij in een soort van dip in zijn leven en besluit terug naar de bergen te gaan. Hij huurt een almhut en probeert er aan het buitenleven te wennen. Lange beschrijvingen van wat hij ziet en hoort, dieren, de bergen, dalen, rotspartijen, bomen, heel veel ook over bomen. Bomen waarvan het hout nodig is om te stoken. Hij denkt eenzaam te zijn, maar eigenlijk zoekt hij zelf iedere keer weer het gezelfschap van mensen op. Pas wanneer hij de almhut verlaat voor een lange tocht en dan bij een andere hut aankomt en daar een tijd blijft hangen, voelt hij zich goed in zijn vel. Nadien gaat hij wel terug naar zijn almhut, tot de herfst zijn intrede doet. Er gebeurt niet veel in dit boek en toch is er iets dat lezers naar dit boek trekt en maakt dat het momenteel veel gelezen wordt. Ik heb het andere boek, de acht bergen nog niet gelezen, maar heb begrepen dat dit boek voor de acht bergen geschreven is. Mooie zinnen en beschrijvingen van de natuur, het deed me er ook wel naar verlangen moet ik zeggen.

Paolo Cognetti heeft met 'De buitenjongen' weer een mooi verhaal geschreven dat vanaf de eerste pagina raakt. Hij weet je mee te slepen in het leven van de man die weer terugkeert naar de bergen om daar op zoek te gaan naar zichzelf. Geen spannende verhalen, plots of schokkende zaken. Wel een kijkje in een ziel die de beproevingen van eenzaamheid doorstaat, in de hoop om weer inspiratie te vinden voor het schrijven van een verhaal. De auteur doet dit op zo'n beschrijvende manier dat je jezelf ter plekke waant en haast kan voelen welke innerlijke strijd daar gestreden wordt.

Hdit boek gaat verder in dezelfde stijl als de acht bergen, toch moet ik zeggen dat ik van de acht bergen meer genoten heb.

Ik heb meer genoten van zijn boek " de acht bergen"

Mooi verhaal over een stadsjongen die in een moeilijke periode terugkeert naar de bergen waar hij opgegroeid is, om zich een tijdje terug te trekken. Prachtige beschrijvingen van de natuur en het leven in de bergen zonder de luxe van de stad. Ook een mooi portret van de mensen die hier wonen en hun bijzondere karakters.