De Busjesblues 150 dagen op roadtrip door Europa in een camper.

Als collega California kampeerders een feest van herkenning. Leuk om de ervaringen te lezen van plekken waar we nog niet zijn geweest. De schrijfstijl spreekt me echter totaal niet aan. Een kort citaat: "Dan de grens over. Kost een uurtje maar niks aan de hand. Aankomen ook lekker vlot. Binnen een kwartier zitten we verse kiwi's te schillen in het zonnetje. Life is nog steeds good. We gaan lekker met elkaar. Geen noemenswaardig gedoe. Gewoon rustig. Geen plannen." etc. Het hele boek is geschreven in deze korte-zinnen-staccato-stijl en dat verveelt al snel. Veel diepgang heeft het niet. Verder heeft de schrijver ontzettend veel kritiek op van alles en nog wat, vooral de campings, het personeel en andere Nederlanders. Een groot deel van de reis wordt bovendien in Airbnb's of hotels overnacht.. Het komt nogal verwend over en het voelt alsof de wereld vooral om Chiel draait. Ook na 150 dagen.

Wat mij een heerlijk boek leek, leverde helaas vooral verbazing en ergernis op. Als het je gegeven is om zo’n mooie reis te maken.. dan ben je toch enorm dankbaar? De reis en het tempo lijkt nu meer een afvinklijstje dan een beleving, zó jammer voor dit gezin. De schrijfwijze is los, maar nogal oordelend. Steden, mensen en bezienswaardigheden worden doorgaans denigrerend beschreven of zijn hooguit ‘wel aardig’. Nieuwsgierigheid, verwondering, dankbaarheid en beleving zijn naar mijn mening geheel afwezig in dit boek, jammer!

Wat anderen reflecteren noemen, ervaar ik voornamelijk als terugkijken bij irritaties om vervolgens opgelucht te kunnen concluderen dat het allemaal aan de niet planmatige, weinig meedenkende en ‘uitsluitend volgende’ Nia, zijn vrouw ligt. Pfff gelukkig is ze meestal enigszins meegaand. Verder weinig inspirerende opsomming van steden, campings, hotels en de sanitaire voorzieningen aldaar. En de vrijwel altijd met een noodgang bekeken bezienswaardigheden zoals Chieltje gepland heeft te bekijken ( met irritaties als Nia ook wel ruimte wil voor spontane bezigheden). Als ze zich ook maar eens verdiept had in het plan dan zou ze zulke ‘ongeplande dwaze invallen’ niet hebben. Niet interessant alleen uitgelezen omdat ik benieuwd was of er ooit nog een omslag zou komen naar wel genieten van deze reis.

Wat een bal, vind alles te min en schrijft alleen over zijn toiletervaringen poepdoos, squatgat, sanitaire voorzieningen. Wil met een camper op reis maar als ie eerlijk is liever dure hotelkamers. Achterklap "Tegenwoordig richt hij zich op zijn ontwikkeling als schrijver en kunstenaar" Nou veel succes!!!!!

De schrijver had zich een pak ellende kunnen besparen door gewoon thuis te blijven, dan had ik me vanzelf de ellende bespaard om dit boek te beginnen lezen.

Erg leuk praktisch boek over de dagelijkse reisavonturen met zijn gezin en vlot geschreven Het lezen meer dan waard