De consequenties roman

Een debuut waarbij je nimmer twijfelt aan de schrijfster, alles lijkt als vanzelf te gaan; de dialogen, de sfeertekeningen, de fantastische ideeën over kunst (pijnlijk waar vrees ik, de mening van de agent van hoofdpersoon) Werkelijkheid en ideeën daarover, heden, verleden, familie banden en het eigen functioneren en reflecteren erop. Ach ja, ik kan uren door leuteren, maar een schitterend boek, dat liefhebbers van literatuur moeten (ja, moeten) lezen.

Het begint veelbelovend, dit debuut: de stijl maakt indruk en het gegeven wekt interesse. Maar als het verhaal blijft weigeren om van de grond te komen, gehinderd door de quasi-erudiete uitweidingen, verflauwt die interesse en komt de stijl je meer en meer voor als pretentieuze opsmuk. Niet uitgelezen.

Ik vond dit boek wel goed, maar ook heel veel aspecten vond ik niet voldoende uitgewerkt of 'kloppen'. Vandaar dat ik drie sterren heb gegeven, omdat het boek de moeite van het lezen waarmaakt. De schrijfster is eigenzinnig en filosofisch gezien best goed onderlegd. Alleen voel ik me op het eind van het boek wel teleurgesteld. Ik heb nu niet het gevoel dat het verhaal echt ergens naar toe geleid heeft. Het bloedt als het ware dood, terwijl de titel duidt op de consequenties. Het gaat eerder over een grillige kunstenares en eigenlijk waarom ze met haar grilligheid toch zo succesvol is geworden. Dat maakt het boek wel grappig. Toch denk ik dat titel en voorkant de lading gewoon niet goed kan dekken. Dat de schrijfster misschien nog nét iets tekort komt aan levenservaring en eigen wijsheid. Apart is het verhaal wel degelijk en volgende boeken kunnen wel eens beter uit de verf komen als de schrijfster zich meer en meer bekwaamt.

Wat genoot ik van die eerste 50 bladzijden! Ze kan echt schrijven, die Nina Weijers. Maar het verhaal is zo gekunsteld, zo ver van mijn bed - er zijn geen raakvlakken, niet met de hoofdpersoon, niet met haar arts, niet met haar moeder en niet met de fotograaf - dat het niet boeit, en na 50 blz begint te irriteren. Ze kan goed schrijven, die Nina Weijers, maar ze heeft helaas niets te zeggen - in mijn optiek. Kunstenares tegen wil en dank, met een rare moeder -ook tegen wil en dank. - vol rare wendingen in het verhaal, ongeloofwaardig en saai. Met een rare therapeut, of doctor, en rare toevalligheden. Sprookjes zijn leuker! Ik moest het boek lezen voor de boekenclub maar het heeft me veel moeite gekost, en ik heb erg veel alleen eerste zinnen van de alinea's gelezen. Een afknapper van de bovenste plank. Af en toe vindt de schrijfster het ook belangrijk te laten weten wat ze weet - het lijkt Harry mulisch wel. De techniek heeft ze, nu de inhoud nog! Ik wens haar wel veel succes, deze Nina Weijers.

Ze maakt mooie zinnen, maar loopt net zo te koop met haar eruditie als wijlen Harry Mulisch. Na een bladzijde of 100 begint het me echt te irriteren en gaat het verhaal nog steeds alle kanten op.

Eerste helft is leuk, op treffende manier wordt kunstenaar zijn beschreven. Maar dan gaat het onderwerp ineens over in een vage therapie die niets meer te maken heeft met wat er in de eerste helft is neergezet. Erg teleurstellend.