De dagen die komen

In verband met afkickverschijnselen na 'Al het blauw...' heb ik meteen het, tot nu toe, enige andere in het Nederlands vertaalde boek van deze schrijfster besteld. Alweer een prachtig verhaal. Het begin is erg zwart en donker, maar al snel komt de lichtheid en levensliefde door de kieren van de gesloten luiken van het oude huis naar binnen piepen. Ook dit verhaal boeit en ontroert. Hopelijk gaat ze nog heel veel volgende boeken schrijven, Melissa da Costa. Ik kan niet wachten om ze te lezen.

Het is echt een mooi en ontroerend verhaal maar ik kan het boek slecht beoordelen. Ik denk dat in de originele Franse taal het boek rijker en poëtischer qua taal zal zijn. Want, waar ik me echt aan heb geërgerd, zijn de vele spelfouten in het boek en de slechte zinsconstructies. Erg slordig en onprofessioneel van de vertaalsters. Ik vind dat een smet op het werk van de schrijfster !

Weer een mooi, aangrijpend en boeiend verhaal over verlies en het hervinden van levenslust. Integer en liefdevol beschreven. Jammer van de slechte vertaling. Bijvoorbeeld: zij zweerden. En : zij twijfelde er te geven? Ipv er een te geven. Stoort mij een beetje maar doet verder niets af aan het verhaal. Je blijft lezen..

een krachtig boek voor mensen die een verlies te dragen hebben

Na haar eerste vertaalde boek Al het blauw v d hemel is ook dit boek prachtig. Iets minder tear jerking ( in mijn beleving) maar ze is echt mijn favoriete schrijfster geworden. Down to earth, ze schrijft heel natuurlijk alsof ze tegen je praat en tegelijk weeft ze mooie spirituele zaken erdoorheen. Ook weer lastig weg te leggen en je krijgt tegelijk weer mooie tips om te tuinieren.

Één dag/zon meer had ik niet nodig om dit meesterwerkje te verslinden. Mooi geschreven en je zit er dadelijk middenin. Kleine tip: Lezen met een zakdoek bij de hand.