De dagen met Fortunat

Een prachtig verhaal geschreven door een voor mij tot nu toe onbekende schrijver. De stijl doet denken aan magisch realistische Latijns-Amerikaanse schrijvers als Gabriel Garcia Marquez. Het verhaal speelt zich af rond een vissersgezin en hun op een wonderlijke manier gearriveerde aangenomen zoon. Realiteit, heden, verleden, hoop, verdriet en waanzin wisselen elkaar af in een pakkend geschreven stijl. Ik denk dat het een kwestie van tijd is tot de schrijver Emmelien Kramer haar doorbraak zal beleven en bekend wordt bij het grote publiek. Ik ben benieuwd naar haar volgende boek.

De Dagen met Fortunat is een uniek boek in het landschap van Nederlandse schrijvers. Het heeft een zachter tempo, verfijnde humor en zet de verbeelding aan het werk. Het verhaal is niet van deze tijd en tegelijk van alle tijden, met sterke invloeden van Latijns-Amerikaanse literatuur. Situaties en voorvallen die eigenlijk niet horen te kunnen zijn opeens alledaags en levensecht. De kracht van dit boek is hoe de reactie van mensen, de aanschouwers van de voorvallen, tegelijk feitelijk weinig verhullen over de karakters, als wel alles zeggen over wie ze zijn als mens. Dan is er natuurlijk Fortunat zelf, een schim die aan de aarde kleeft, ongrijpbaar maar voor de hand liggend. Lezers die geïnteresseerd zijn om eens een andere afslag te nemen binnen de Nederlandse literatuur zullen De Dagen met Fortunat omarmen en steeds weer herlezen.