De eerste priesteres roman

Met De eerste priesteres heeft Jacqueline Zirkzee een prachtige historische roman geschreven die op meerdere niveaus te lezen is. In het nawoord geeft ze aan dat ze dit verhaal heeft gebaseerd op de geschiedenis van de Sumeriërs. De namen die ze gebruikt zijn allen terug te vinden in de kleitabletten van Mesopotamië, maar daar kom ik later op terug. Het is het verhaal van de tweeling Inanna - de spreekbuis van de goden - en Eridu, die geluk heeft gehad om nog in leven te zijn. Een dubbelgeboorte zou namelijk ongeluk brengen en het jongetje ziet er bovendien anders uit met zijn langgerekte hoofd. De moeder van de jonge vrouw geeft hun vader Anu een dramatische opdracht. Maar Anu weigert zich te schikken in de rituelen van het geloof in Moeder Aarde en het offeren om haar tevreden te stellen. Hij loopt weg met zijn kinderen. Aan de oever van Het Serpent die meandert door het landschap, in het Dorp van de Reiger groeien ze op. Eridu voorziet een vloedgolf die het dorp zal teisteren. 'Er wordt een gat in de wereld geblazen'. Bruisend en kolkend water van Het Serpent overspoelt de nederzetting en aanhoudende regen is er de oorzaak van dat het water zich lange tijd niet terug trekt. Wanneer Eridu last krijgt van hoofdpijnen en toevallen lijkt hij het onheil over zichzelf af te roepen. De jongen met het lelijke uiterlijk wordt tijdelijk opgesloten in een kooi. Een groep herders doet het geteisterde dorp aan en omdat de tweeling zich in het danig nauw gedreven voelt, vertrekken ze samen met de leden van de stam van de Gehoornde God, waar ze zich goed op hun gemak gaan voelen. De jonge Tammuz steelt bovendien het hart van Inanna. Maar... de stam gaat op pad met de belofte terug te keren en de tweeling blijft achter om het vuur in de grot te blijven voeden. Als de terugkomst van de stam op zich laat wachten, vertrekken ook Inanna en Eridu. Via omzwervingen komen ze een andere vluchteling uit het Dorp van de Reiger tegen, die een nieuwe nederzetting heeft gebouwd. Inanna noemt het; Spiegeldorp, maar ook deze stam ontvluchten ze. Hoe het ze verder vergaat laat ik aan de lezer over. Nu wil ik even terugkomen op mijn bewering dat dit boek op meerdere niveaus te lezen is. Als een heerlijke historische roman die, zoals op de achterzijde heel terecht staat vermeld, zich heel goed laat vergelijken met de boeken over De stam van de holenbeer. Toch is er een prachtige verdieping te vinden voor de lezer die zich interesseert voor de geschiedenis van de Sumeriërs in de tijd voor onze jaartelling. Er wordt gedacht dat de Sumeriërs de eerste stedelijke beschavingen hebben gevormd. Ze zijn de stichters van de ziggoerats - tempeltorens in de vorm van een piramide met gelaagde terrassen om de goden te eren -, zoals die te vinden zijn in het oude Mesopotamië (Irak) en Perzië (Iran). Om een draadje te trekken naar de Bijbel, is ook de Toren van Babel gebouwd in de vorm van een ziggoerat. Bij Ninevé en Ur zijn kleitabletten met wigvormige tekens gevonden die worden toegeschreven aan de beschaving van de Sumeriërs, de oudste beschaving die bekend is en ongeveer leefde van 4500 tot 1700 voor Christus. Hiermee is dit volk het eerst bekende dat een schrift had ontwikkeld. Ze geloofden in de krachten van natuurverschijnselen, goden en demonen. De mens had de taak om de goden te dienen, die hen zouden beschermen en het onheil te keren. Er zijn in de geschriften veel overeenkomsten te vinden met de Bijbel, zoals de zondvloed, het meest bekende verhaal uit de Bijbel en in De eerste priesteres beschreven wordt als het overstromen van Het Serpent.

Het verhaal van de eerste priesteres: 3,5 sterren! Op die verre dag, in die lang vervlogen nacht, in dat verre jaar, in de tijd dat Anu de hemel in bezit nam,' begint het verhaal van de eerste priesteres.- Gilgamesj, Sumerisch kleitablet Volgens de vroegste bronnen werd de aarde toen zij jong was bevolkt door de Anunnaki, de nakomelingen van Anu. Zij leerden de mensen de geheimen van een hogere beschaving. Wie waren zij werkelijk? En was het hun bedoeling een strijd tussen hemel en aarde te ontketenen? Inanna en Eridu zijn tweeling. Door een gelukje mag Eridus blijven leven, want twee van hetzelfde , dat brengt ongeluk. Zij leven bij het Serpent, de rivier en streven ernaar om met het volk Moederaarde gunstig te stemmen, Als er een zondvloed komt, vluchten ze. Het wordt een spannende reis. Inanna moet veelal op haar broer passen. Gezien haar moeder en grootmoeder er nu niet meer is, zal zij in de toekomst de taak van ziener op zich nemen. Daar is nog een lange tocht voor nodig en niet zonder gevaar. Als rampspoed het Dorp van de Reiger treft, kan de Aardemoeder haar kinderen niet langer beschermen. Inanna, de kleindochter van de ziener, zal een pad betreden waar geen mens ooit van terugkeerde. Het wordt een reis met grote gevolgen. Er is geen schrift. Er zijn geen steden. Er zijn eindeloos wel veel mogelijkheden. De auteur Jacqueline Zirkzee is schrijver en historicus. Raadselachtige archeologische vondsten brachten haar op het spoor van een vergeten tijdperk. De eerste priesteres is haar zevende roman. De historische tijd van het boek De eerste priesteres speelt zich af in de lang vervlogen tijden van de Sumeriers. Sumer wordt beschouwd als de eerste samenleving ter wereld. De Sumereriers trokken rond 3500 v. Chr. het gebied binnen ( De geschiedenis van Sumer speelt zich af van 3800 - 2000 v. Chr. bron: Wikipedia.) Raadselachtige vondsten brachten de auteur op een vergeten tijdperk. De eerste priesteres is haar 7e roman. Ze beschrijft het zoals ze denkt dat het gelopen is. De goden goed stemmen en zoeken naar een nieuw land zijn mooie elementen De cover is een ware blikvanger. Een jonge vrouw zit met haar rug naar ons toe. Een stenen beeld kijkt je aan. Wat is daar aan de hand? En wie is die eerste priesteres? Dat wordt duidelijk in het boek over Inanna. In de vertelperspectief van 3e persoon lezen we over haar en haar broer Eridus. Hoe zij leefden over haar familie en dorpsgenoten. De schrijfstijl leest in het begin nogal stroef. Een voorbijgaand Serpent, een vloeibaar licht? Het was mij niet direct duidelijk, hoe het in elkaar stak. De eerste pagina's heb ik een paar keer moeten overlezen. Eenmaal verder in het verhaal ging het beter. Snel werd duidelijk dat de kinderen van Anu, Inanna en Eridu, geen makkelijke levensreis gingen meemaken. Eridu met zijn bijzondere hoofd, krijgt veel de schuld van het ongeluk, wat veel voorkomt. Ze hebben elkaar nodig "Ze zijn samen een". Conclusie De eerste priesteres geeft een blik terug in de tijd. De echte vroegere tijd. Hoe het volk van Inanna leefde, wat zij zoals deden, aten en onderling met elkaar omgingen. Zij geloofden in de goden en moesten deze voor bijna alles goed stemmen. Het is een mooie uiteenzetting van wat Inanna allemaal moet meemaken, voordat zij op haar eindbestemming is aangekomen. Het duurt even voordat ik in het verhaal kom, maar eenmaal in de flow, kwam dit helemaal goed. Af en toe legde ik het even weg, om later in verder te gaan. Jacqueline Zirkzee heeft hiermee een mooie combi gemaakt van de vroegere tijd en de wijze waarop zij denkt, dat het gebeurt is. Het leven van toen. En dat is haar goed gelukt! Waardering 3,5 sterren. Zeer origineel, de auteur kan zeker mooi vertellen. Alleen ik moest wel wennen aan de opbouw van de zinnen. Eenmaal gewend aan deze schrijfstijl, en eenmaal in de flow van het boek, kwam het verhaal beeldend over. Met een mooi einde. #birdysboeken

Auteur en historicus Jacqueline Zirkzee maakt indruk met haar zevende roman: De eerste priesteres. Een vlot te lezen verhaal, mooi, gedetailleerd, filmisch bijna en in duidelijke taal geschreven. In De eerste priesteres beschrijft zij een eeuwenoude mythe zoals het in haar beleving vorm kreeg. Het resultaat is een aangrijpend verhaal, afgeleid van eeuwenoude geschiedenis, over een excentrieke tweeling met bijzondere gaven. Ze waren zieners en leken dichterbij de goden te staan dan bij de mensen om hen heen. Hun moeder stierf bij het ter wereld brengen van haar kinderen. De tweeling Inanna en haar broer Eridu werden als pasgeboren baby’s door hun vader Anu gespaard, terwijl hij ze eigenlijk had moeten doden want een tweeling bracht nu eenmaal ongeluk. Bovendien heeft Eridu een misvormd hoofd. Ze leefden een lange tijd in Het dorp van de Reiger, waar Inanna veel leerde van haar grootmoeder, de ziener van het dorp. Totdat er een ramp plaats vindt in hun woonplaats. Inanna, maar vooral haar broer worden vanaf die tijd meer en meer vermeden door de dorpelingen. De hiërarchie in het dorp verandert. Wanneer een groep herders tijdens hun trektocht in het dorp komen merken ze hoe de tweeling vernederd wordt, ze nemen de tweeling onder hun hoede en stellen ze, na een barre tocht, voor aan hun sjamaan. Eridu leert veel van deze eigenaardige man, maar Inanna bewaart hij voor later. Ze wonen noodgedwongen bij de sjamaan in zijn grot. Inanna knijpt er zo vaak ze kan tussenuit naar de plek waar de herders verblijven. Ze heeft haar oog laten vallen op de jonge herder Tammuz en droomt van een toekomst samen met deze knappe herder. Maar de goden blijken (voorlopig) hele andere plannen te hebben met de tweeling….. De eerste priesteres is een prachtige combinatie geworden van fictie en ware geschiedenis. Een fascinerend verhaal over een lange zoektocht en het ontstaan van een tempelstad. Ook is De eerste priesteres net zo goed een tragisch liefdesverhaal over een krachtige vrouw die opgroeit onder barre omstandigheden, maar telkens haar hoofd boven water weet te houden. Het is mooi om te lezen hoe dicht de mensen toen nog bij de natuur stonden, de goden aanbaden en met veel geduld en wilskracht leerden van hun “fouten” en gezamenlijk uitgroeiden tot een hechte gemeenschap.

De eerste priesteres speelt zich af in de oudheid. Jacqueline Zirkee weet op een erg boeiende manier over de verschillende dorpen en stammen te schrijven die er op dat moment leven: het voelt alsof je er zelf bij was. Inanna en Eridu (de twee hoofdpersonages) zijn erg interessante om over te lezen. Het is geen boek waar de spanning vanaf druipt, of waar je op het puntje van je stoel gaat zitten lezen om te weten hoe het verder gaat. Het is eerder een boek om op je dooie gemak te lezen, waarbij je helemaal ondergedompeld wordt in een oude wereld met een heel andere cultuur, waarbij je alles traag in je opneemt om een totaalvisie op die periode in de geschiedenis te verkrijgen. Het verhaal kabbelt rustig verder, maar het is zó interessant en goed geschreven dat je het boek onmogelijk kan wegleggen. In het boek is er een mooi evenwicht tussen mythologie, cultuur en persoonlijke ervaringen van de personages. Alles komt net voldoende aan bod om een interessant boek te creëren waar alle type lezers hun gading in kunnen vinden.

Op een fijne begrijpbare manier wordt een stuk Griekse geschiedenis verhaald.

Met het optillen van de cover stap je in een tijdmachine die je meeneemt naar een periode waarin het eerste Huis van de Goden werd gesticht, een tijd ver voor onze beschaving. In ‘De eerste priesteres’ heeft Jacqueline Zirkzee, auteur en historicus, historische feiten en fictie met elkaar verweven en uitgebouwd tot een superieur verhaal dat draait om Inanna en haar broer Eridu. Na veel gevaarlijke gebeurtenissen waar broer en zus zich moedig doorheen hebben geworsteld, vinden deze twee kinderen van Anu, letterlijk en figuurlijk, vaste grond onder hun voeten om, als samen één, te worden waarvoor ze geboren zijn. Na ‘Het Heksenhuis’ van dezelfde auteur met veel genoegen gelezen te hebben, was het voor mij meer dan duidelijk dat ik haar nieuwste roman, De eerste priesteres, niet ongelezen kon laten. Tijdens het eerste hoofdstuk moest ik er even inkomen. Aan het begin van hoofdstuk twee heb ik mijn riem vastgemaakt, waarna ik het boek in nog geen week tijd uitlas. De schrijfstijl is mooi, prettig en helder. Ik ben prachtige metaforen tegengekomen, niet te veel, niet te weinig. Jacqueline benoemt niet, ze beschrijft. Haar show don’t tell methode verraste me keer op keer. Goed uitgewerkte personages; ik kon volledig met ze meeleven en meevoelen. Prijs/kwaliteit: perfect. Vijf sterren krijgt dit topboek van mij! Hilda Spruit