De Genezer een Liese Meerhout-thriller

Liese Meerhout had vroeger een relatie met Simon die een antiekwinkel had. Beide zijn verder gegaan met hun leven en hebben een andere partner. Simon is zelfs naar Groot-Brittannië verhuist om zijn geliefde te volgen. Laat Simon nu net degene zijn die Liese belt om een verontrustwekkende zelfmoord door te geven. Een jong meisje dat in Oxford studeert, een Antwerpse, is verdwenen, vermoedelijk in de Thames gesprongen. Maar Simon gelooft het niet. Om hem een plezier te doen informeert ze eens bij haar collega's in Oxford, maar meer ook niet. Haar team heeft het druk met de moord op een professor, eentje die een enorme bibliotheek heeft met oude boeken. Masson is helemaal in zijn noptjes met het onderzoek in de bibliotheek. Toch vlot de zaak niet en is het graven om aanwijzingen te vinden. Tot er een link naar Oxford gevonden wordt. Ilse haast zich naar Oxford op een moment dat haar relatie niet zo best is en ze ontmoet er haar vorige lief. Deze morgen ging ik met koffie en dit boek in mijn zetel zitten en ik ben er pas uitgekomen toen het uit was, in een ruk uitgelezen. Liese Meerhout is geen depressieve drinkende rechercheur zoals er al veel zijn in spannende reeksen. Ze kan wel humeurig zijn zolang ze haar koffie niet gehad heeft 's morgens en ze volgt nogal eens haar instinct en minder de feiten, maar ze is goed in haar job. Ze kan niet zo goed met haar baas opschieten, al staat hij wel achter haar op momenten dat het nodig is. Ze heeft een relatie die momenteel niet te best loopt. Uiteraard heeft haar job daarmee te maken omdat dit nu eenmaal geen bureaujob met normale uren is. Bovendien is haar partner een kok, ook al niet direct een job met normale uren. En dat matcht niet altijd even goed. Het doet goed om te lezen dat rechercheurs geen perfecte mensen zijn en ook nog een leven, moelijk leven dikwijls, naast hun job hebben. Daarom hou ik van Liese Meerhout, omdat ze menselijk is.

Om maar met de deur in huis te vallen… ik heb wederom aan de lippen gehangen van Toni Coppers! Wat een heerlijk boek, zo ogenschijnlijk gemakkelijk geschreven maar zo vernuftig in elkaar stekend! In deze thriller steekt Liese het Kanaal over, zij volgt haar intuïtie naar aanleiding van een telefoontje van haar ex-vriend Simon. Niets is wat het lijkt en naarmate het verhaal vordert halen zij en haar team de onderste steen naar boven om uiteindelijk deze stenen op hun welbekende plek te laten vallen. Buiten “De zaak Magritte” was ik niet bekend met de boeken van Coppers, desondanks is dit boek over commissaris Liese Meerhout ook prima los te lezen. De zoektocht naar de moordenaar en de privéperikelen van Liese, en dat allemaal geschreven in die prachtige Vlaamse taal, ik hou ervan, maken dit boek een pareltje om te lezen!

Spannende lectuur, de schrijver heeft mogelijks iets teveel personages nodig om het verhaal aanvaardbaar te maken. toch uitstekend werk.

Dat ik fan ben van Toni Coppers & zijn Liese Meerhout, hoef ik waarschijnlijk niet meer te zeggen. "De genezer" is het 15e boek in de reeks & ik heb de indruk dat ze elke keer gewoon nóg beter worden. Het leest vlot, is spannend en zet je volledig op het verkeerde been. De hele tijd vraag je je af of het personage dood is of niet, wie haar vader is, wie verantwoordelijk is voor wat allemaal voorvalt... Wat nog fijner is aan deze reeks is dat de personages (Michel, Laurant, Nourredine, Liese, Matthias & Nelle) mensen zijn zoals wij. Er loopt al eens iets mis en ze hebben allemaal hun gebreken. Ik hou ook enorm van de humor die er stiekem (& niet overdreven) in verwoven zit! Spannend van pagina 1 tot 341! Hopelijk komt er snel een vervolg!

DE GENEZER -> Toni Coppers. Oxford en Antwerpen .. wat is het verband? Een Liese Meerhout thriller: dat betekent dat er meerdere boeken over deze persoon zijn geschreven, ze zijn zeker ook los van elkaar te lezen.. Liese Meerhout is politie rechercheur Moordzaken in Antwerpen. Zij is een vrouw die niet tegen ongerechtigheid kan en voor rechtvaardigheid strijdt. Het is het eerste boek dat ik van Toni Coppers lees, wat een ontdekking. Een vlot leesbare thriller met filmische beschrijvingen waardoor je de tafrelen en personages voor je ziet. Liese is met haar team bezig met het onderzoek naar de moord op een Afrikaans medium. Dan belt haar ex-vriend Simon uit Oxford. Mila Albrecht, een Belgische studente, is verdwenen. De politie zegt: een ongeval, maar Simon twijfelt. Mila is een vrolijke meid. Liese belooft om met de Britse recherche contact op te neme. Ze krijgt foto’s van de plaats van het delict … Ook zij vindt het vreemde signalen en vertrouwt het niet. Ondertussen wordt haar team ook opgeroepen bij de moord van een professor Daniël Bernaert, uit zijn huis is een kostbaar, origineel middeleeuws manuscript verdwenen: Der Nature Bloeme. Het beschrijft magische fabeldieren. Zie daar, genoeg plot-lijnen om het overzicht kwijt te raken. Maar dat laat Coppers niet gebeuren. Hij verweeft ingenieus de lijnen door elkaar, de oplettende lezer zal zo nu en dan ook ‘vooruitwijzingen’ opmerken en dan zelf gegevens aan elkaar koppelen. Elke lijn die wordt ingezet, komt later terug . Het blijkt dat Mila gefascineerd was door de boeken van Harry Potter waarin fabeldieren voorkomen. Zo kan Liese de contacten die ze opdeed bij het oplossen van de moord op het medium, raadplegen voor uitleg, als de betekenis van een signaal bij een dode haar ontgaat. De lijnen van de moord op de professor, eigenaar van het middeleeuwse manuscript , de moord in Oxford, de mysterieuze verdwijning van Mila … komen steeds dichter bij elkaar. Oxford en Antwerpen .. wat is het verband? Tussendoor spelen ook de relaties die Liese heeft met haar ex ( wil ze nu wel of niet naar hem terug?) en haar huidige vriend Matthias een rol. Leuk om te lezen, voor het verhaal niet direct noodzakelijk. Alhoewel je dan wel even als lezer van de ópgedane spanningen’ kunt bijkomen. De sfeer in het conservatieve Oxford met conservatieve inspecteurs wordt fraai beschreven: “… Chef inspector Simms was een rijzige, slanke man met grijs haar en een grijze knevel onder zijn nogal prominente neus. Hij had Liese in zijn kantoor buiten het centrum ontvangen met slappe thee en gemberkoekjes . Duidelijk, de man was haar liever kwijt dan rijk …” (blz. 76) In Lieses contact met de kamergenoten van Mila gaan ze naar hun stamcafé. “… De pub leek eerder op een groot herenhuis, met de tapkast in de ruime woonkamer en daarachter enkele kamers, allemaal met houten vloeren en sommige met gemakkelijke fauteuils rond een brandende haard….”(blz 82) Op het eind van het verhaal is de ontknoping zo onverwacht, ook voor Liese. Zij vindt dat ze zich in deze zaak behoorlijk heeft vergist, maar ze lost wel het geheel aan raadsels op! Ze twijfelt of ze zal blijven. De Genezer: een sterk verhaal, spannende onverwachte wendingen, lijnen die bij elkaar komen. Een verrassende ontknoping. EN een absolute aanrader

Wat ik goed vind aan dit artikel: goede kwaliteit.