De groene overmacht tuinieren op de zware zeeklei

Maarten 't Hart
Zijn schrijverscarrière begon hij in 1971 toen hij de roman Stenen voor een ransuil bij De Arbeiderspers publiceerde (toen nog onder de naam Martin Hart). In 1973 werd de roman Ik had een wapenbroederen de studie over de bruine rat, Ratten gepubliceerd. Een jaar later verscheen de eerste verhalenbundel Het vrome volk, die met de Multatulieprijs werd bekroond. Sinds 1972 heeft Maarten 't Hart vele kranten- en tijdschriftenartikelen geschreven voor o.a. Het Parool,Vrij Nederland, Haagsche Post en NRC-Handelsblad. Daar het literaire werk onder deze overproduktie begon te lijden en Maarten bovendien genoeg kreeg van de journalistieke arbeid is hij in de loop van 1979 minder stukken gaan schrijven.
Nadat in 1977 de novelle Laatste zomernacht was verschenen, volgden in 1978 een essaybundel en de roman Een vlucht regenwulpen. Met deze roman brak Maarten 't Hart door naar een zeer groot publiek. Na een jaar waren er reeds 100.000 exemplaren verkocht. De roman werd verfilmd door Ate de Jong met in de hoofdrol Jeroen Krabbé.
Sindsdien geniet zijn werk een enorme belangstelling. Niet alleen zijn roman en verhalenbundels worden goed verkocht, ook zijn essaybundels gaan grif over de toonbank. Met de verschijning van de roman Het woeden der gehele wereld zag de twee miljoenste 'Maarten 't Hart' het licht. Deze roman werd bekroond met de Gouden Strop voor het spannendste boek en ontving ook in Zweden een prijs voor het spannendste boek.
Eind 2007 verscheen zijn hilarische en steekhoudende boek over de dieetcultuur Het dovemansorendieet. Zijn recentste roman,Verlovingstijd, verscheen in 2009.
Maarten 't Harts werk werd onder andere vertaald in het Zweeds, Duits, Frans, Pools, Bulgaars, Italiaans, Hongaars en Russisch. Op bol.com vind je alle boeken van Maarten 't Hart, waaronder het nieuwste boek van Maarten 't Hart.
Samenvatting
Productspecificaties
Inhoud
- Taal
- nl
- Uitvoering
- Paperback
- Oorspronkelijke releasedatum
- 05 april 2012
- Aantal pagina's
- 224
- Kaarten inbegrepen
- Nee
- Illustraties
- Met illustraties
Betrokkenen
- Hoofdauteur
- Hoofdillustrator
- Tweede Illustrator
- Hoofduitgeverij
Informatie over de fabrikant
- Fabrikant Naam
- centraalboekhuis
- Fabrikant Adres
- erasmusweg104104akculemborg
- E-mailadres of online contactformulier van de fabrikant
- info@singeluitgeverijen.nl
Overige kenmerken
- AI-gegenereerd
- Nee
- Dyslexievriendelijk
- Nee
- Editie
- 5
- Extra groot lettertype
- Nee
- Kookboek
- Nee
- Product breedte
- 155 mm
- Product hoogte
- 13 mm
- Product lengte
- 235 mm
- Studieboek
- Nee
- Verpakking breedte
- 155 mm
- Verpakking hoogte
- 13 mm
- Verpakking lengte
- 235 mm
- Verpakkingsgewicht
- 231 g
EAN
- EAN
- 9789029583923
Productveiligheid
De verantwoordelijk marktdeelnemer in de EU zorgt voor het nakomen van verplichtingen op het gebied van productveiligheid.
Je vindt dit artikel in
- Categorieën
- Boek, ebook of luisterboek?
- Beschikbaarheid
- Taal
- Type boek
Documenten
Reviews
Geschreven bij: De groene overmacht
- Spannend
- Grappig
- Fantasierijk
- Meeslepend verhaal
- Goede verhaallijn
- ontroerend
Wat mij in deze zo vooraanstaande schrijver verheugt, is zijn eerbied voor het leven. Zoals hij b.v. ook spreekt over de dieren, ook de lastpakken in zijn tuinen, met een liefde en een oog voor de schoonheid en het nut ervan, is alsof je de Schepper zelf hoort spreken. Het maakt het tot een heerlijk boek vol plezierige verhalen, waaruit veel te leren valt over het leven als het zo nabij is. Een welkome bijdrage aan een wereld waarin met het omgaan met de natuur nog zoveel mis is.
- Grappig
- informatief
Het is een even grote als aangename verrassing als blijkt dat jouw favoriete schrijver jouw favoriete hobby ( naast lezen natuurlijk) uitoefent. We hebben het over Maarten ’t Hart, die in de lente van 2014 op de buis gaat uitleggen hoe je een moestuin dient te bestieren. In 10 afleveringen nog wel. Het programma was genaamd “Maartens Moestuin”en is nog steeds te bekijken via de NPO. Basis daarvoor was het boek(je) De groene overmacht, uitgebracht in 2004 en met mooie zwart wit tekeningen van Peter Vos. Voor me ligt de achtste druk uit 2014. Ondertitels: “Tuinieren op de zware zeeklei. Voor iedereen met of zonder groene vingers.” Een boek voor een minimale nichemarkt zo was mijn idee, echter de achtste druk geeft aan dat er best belangstelling is ( geweest). Niet zo gek natuurlijk in een tijdvak met honderden bloggers over alles wat maar met voedsel en voedselveiligheid te maken heeft. De titels geven duidelijk aan wat ondergetekende en ’t Hart gemeen hebben: wij trachten eetbare gewassen te kweken. Geenszins een onmogelijke opgave, gezien de vele triomfantelijke uitingen in de diverse media die de wereld versteld doen staan van grote winterwortelen waarmede Jan Splinter de winter doorkomt tot forse kroppen sla van buitenaardse omvang en kolen die nauwelijks te tillen zijn. Wij noemen ons volkstuinders. Wij volkstuinders hebben als motto: “Wij weten wat wij eten”en zijn in zekere zin idealisten. Wij willen geen industrieel verwerkt voedsel. Wij gaan zorgvuldig en respectvol om met de grond en de oogst. Dat zorgvuldig omgaan uit zich in het niet of nauwelijks gebruik van bestrijdingsmiddelen en de behandeling van de grond: niet spitten maar de grelinette of woelvork hanteren. Wij willen onze kinderen en onszelf niet voeden met chemisch behandeld voedsel. Wij, onze vereniging en onze grond en onze producten zouden een oase van ecologisch voedsel voor lokaal verbruik moeten zijn. De realiteit is anders. Maarten heeft het (on)geluk dat hij tuiniert en op zgn. zware zeeklei zijn hobby uitoefent. Zware zeeklei heeft als voordeel dat de grond buitengewoon vruchtbaar is maar heeft als nadeel dat de hitte ’s zomers de grond keihard bakt. “De gebakken bovenlaag werd door de frees kapotgebeukt in bikkelharde, tennisbalgrote kluiten.” Met scheuren. Dit is het begin van een groot aantal haast epidemische ongemakken zoals daar zijn het wassende water, de strijd tegen de onophoudelijk oprukkende brandnetels, de strijd tegen de naaktslakken en veenmollen, alles overwoekerende haagwinde,taaie vlier- en doornige braamstruiken en de gevreesde schimmelziekte genaamd phytophtera infetans, de aardappelziekte die bij vochtig weer en hoge temperaturen de kop opsteekt. Dezelfde aardappelziekte die in de 19e eeuw de helft van de Nederlandse bevolking deed creperen. Mijn conclusie: Laat ik eerlijk zijn. Maarten heeft mij weinig geleerd over tuinieren. Ik koester de hoop ooit nog eens een keer te mogen uitleggen hoe het gemakkelijker en beter kan. Het programma was vooral een succes omdat niet het noeste zwoegen een hoofdrol speelde maar meer de terloopse opmerkingen over tal van zaken niet de moestuin betreffende. Nog meer in zijn boek, een bundeling van voornamelijk NRC columns, komt de gedragbioloog met tal van opmerkingen over de natuur, over dichters en schrijvers ( Geert Mak, Vestdijk), over de boosaardige overheid, zijn geiten en de prachtige muziek van Bach, een ode aan het bloeiende fluitenkruid en vele andere zaken. Het lijkt wel of het grote thema van de ongrijpbare en onbereikbare liefde doorsijpelt in zijn werk en leven als volkstuinder. Het boek is derhalve veel meer dan een humoristisch boek over tuinieren en het gevecht met de natuur. Echter het is niet alles kommer en kwel. Zijn slotconclusie: “Een moestuin onderhouden is een even bevredigende als loodzware opgave'
- Heldere uitleg
- Inspirerend
- Praktisch
- humoristisch
In dit uiterst amusante boek beschrijft Maarten 't Hart, in zijn droge komische stijl en in prachtig Nederlands, zijn dagelijkse strijd tegen de klei, de veenmol en andere plagen, in een poging zijn eigen groenten te telen. De supermarktgroenten zijn als vegetariër voor hem een horreur, dus blijft hij, ondanks alle tegenslagen, manmoedig vechten. De beloning van een heerlijke zelf geteelde aardappel, tuinboon of knolselderij is immers niet te versmaden. Tuinboekenschrijver Romke van der Kaa krijgt nog een veeg uit de pan van Maarten vanwege zijn houding ten aanzien van de mol, een dier dat Maarten na aan het hart ligt. Niet helemaal terecht volgens mij, want van der Kaa bekent in zijn 'Buiten de perken': ...eenmaal heb ik een mol doodgeslagen; ik zie hem nog liggen, met zijn glanzende zachte vel en zijn merkwaardige menselijke handjes, en voel me nog steeds een moordenaar... Heerlijk boek, ook als u geen moestuin hebt. De prachtige tekeningen van Peter Vos maken het allemaal nog mooier.
Geschreven bij: De groene overmacht
- Grappig
Zeer herkenbare korte stukjes over het leven van de moestuinier. Leuk om te lezen.
Geschreven bij: De groene overmacht
- Goede kwaliteit
- Voordelige koop
Leerrijk en erg mooi geschreven
Geschreven bij: De groene overmacht
- Grappig
- schrijfstijl
- herhaling
Fijne schrijfstijl, de humor is een absoluut pluspunt. Heb me prima vermaakt met in het 'tuinieren' met Maarten 't Hart. Toch viel het me op dat er soms wat herhalingen in de tekst passeerden, wat op den duur ook iets deed met mijn enthousiasme verder te lezen.
Kies gewenste uitvoering
Bestellen en betalen via bol
Prijs inclusief verzendkosten, verstuurd door BoekenStad
30 dagen bedenktijd en gratis retourneren via mijn bol


























