De gynaecoloog

Luisterboek

De auteur neemt de lezer op meeslepende wijze mee met Charlotte en Manon, die op zoek gaan naar verdwenen baarmoeders in een ziekenhuis. Charlotte (Lot) gaat naar haar gynaecoloog, die vaststelt dat haar klachten worden veroorzaakt door restanten van haar maagdenvlies. Dit is niet ernstig, maar omdat Lot er veel last van heeft wordt de beslissing genomen ze te verwijderen. Het is een kleine ingreep. Haar gynaecoloog Manon, die ook een vriendin van haar is, zal de ingreep uitvoeren. Natuurlijk heeft Charlotte alle vertrouwen in haar. Ze nemen afscheid van elkaar met de woorden ‘tot snel’. Vier jaar eerder: Charlotte staat op het punt van bevallen. Manon wil er graag bij zijn. Ze heeft echter een druk werkschema en weet niet of ze er op tijd zal zijn. Als de weeën om de vijf minuten komen vertelt een verpleegkundige, dat Manon is opgepiept, maar dat ze niet weet hoe lang het duurt eer ze er is. ‘Maak je maar geen zorgen er komt zo een assistent gynaecoloog kijken hoever je ontsluiting hebt’, zegt ze. Haar kamerdeur gaat open en een arts loopt haar kamer binnen. Wat een bekend gezicht, denkt Lot. En ze kijkt nog eens goed en herkent dan Iris. Een vriendin van vroeger. Wat doet die nu hier?, denkt Lot. Iris vertelt haar, dat ze bijna afgestudeerd is en zich daarna gynaecoloog mag noemen. Iris kan niet wachten totdat het zover is. Haar groene katachtige ogen stralen bij dit vooruitzicht. Ze was altijd al ambitieus. Het verbaast Lot dan ook niet, dat ze binnenkort gynaecoloog is. Ze maken een afspraak om bij te praten. Vlak voor de ingreep wordt Manon weggeroepen voor een spoedoperatie. Iris is net afgestudeerd en zal de ingreep nu uitvoeren. Het voelt niet goed voor Lot, maar ze heeft geen keus. ‘En och, het stelt toch niks voor,’ zei Manon. Wat kan er nu misgaan? denkt ze. Maar het gaat allemaal heel anders, dan dat Lot had gedacht en Manon heeft verteld. Wat gebeurt hier allemaal? Toch is hier iets vreemds aan de hand. Wat een onvriendelijke assistentes. In gedachte noemt Lot eentje mevrouw Nors, want die is het ergst. Het is een grote flinke vrouw. Ze heeft een grote pukkel op haar wang en een lichte zwarte snor die haar bovenlip siert. Als Lot bijkomt uit de narcose weet ze zich niks meer te herinneren. Ze heeft flinke pijn in haar buik. Hoe kan dat? Dan verschijnt Manon aan haar bed en brengt haar het slechte nieuws: ‘haar baarmoeder is verwijderd’. ‘Verwijderd? Waarom?’ roept Lot. Manon vertelt dat Iris een tumor heeft gezien tijdens de ingreep. Ze denkt: ‘nu kan ik nooit meer kinderen krijgen’ en de tranen stromen over haar wangen. Tijdens de eerste controle vertelt Manon dat Lots baarmoeder nooit onderzocht is in het lab. Sterker nog, die is daar nooit geweest. Beiden vinden dit vreemd. Als na enkele weken blijkt, dat er meer baarmoeders verdwijnen besluiten Lot en Manon in actie te komen. De auteur vertelt op een natuurlijke, prettige wijze en levendige dialogen, wat dit tweetal allemaal meemaakt in hun zoektocht naar verdwenen baarmoeders. Wat gebeurt er met de baarmoeders, wie zit hier achter en waarom? Er komen diverse personages voorbij, waarvan je als lezer denkt die heeft ermee te maken. Even later denk je weer anders. De karakters zijn goed uitgewerkt en de verschillende ontwikkelingen in het verhaal maken dat het nooit saai wordt. De spanning is voelbaar en wordt steeds meer opgevoerd naar de plot toe. De bloeddorstige passages zijn beeldend en dat maakt het op sommige momenten zelfs gruwelijk. Aan fantasie en creativiteit ontbreekt het de auteur niet en dat maakt deze thriller boeiend tot aan het eind. Jammer dat in de proefdruk nog een aantal fouten staan, maar ik ben ervan overtuigd, dat die gecorrigeerd zullen worden voordat het ‘echte’ boek wordt uitgebracht. De auteur heeft een knappe thriller geschreven, die menigeen op het puntje van zijn stoel zal laten zitten, al dan niet nagelbijtend.

Titel: De gynaecoloog Auteur: Saskia van Mieghem Uitgeverij: AquaZZ Publicatiedatum: 07 mei 2018 Saskia van Mieghem (1967) heeft na haar debuut met Voor altijd twee de stoute schoenen aangetrokken. Was haar eerste boek gebaseerd op waargebeurde feiten, werd haar tweede boek Door rood verbonden haar eerste stappen in fictie. Ze heeft de smaak te pakken en De gynaecoloog is hiervan het bewijs. Wanneer Charlotte in het ziekenhuis wakker wordt na wat in eerste instantie een kleine ingreep zou zijn, krijgt ze de schrik van haar leven. Zonder enig overleg is haar baarmoeder verwijderd. De reden is vooralsnog aannemelijk, totdat blijkt dat haar baarmoeder nooit is terechtgekomen in het laboratorium voor pathologisch onderzoek. Gynaecoloog Iris, die de operatie heeft verricht, beweert dat het laboratorium een fout heeft gemaakt. Charlotte is niet overtuigd en gaat samen met haar vriendin Manon, die ook werkzaam is in het ziekenhuis als gynaecoloog, op onderzoek uit. Ze komen erachter dat er meerdere baarmoeders zijn verdwenen tijdens operaties die Iris heeft verricht. Charlotte en Manon starten – niet zonder gevaar –  een eigen onderzoek. Wie waren Iris haar patiënten? Wat gebeurde er met de verwijderde baarmoeders? Wie zit hierachter? Als er een gruwelijke moord plaatsvindt, is er geen weg meer terug en zal Charlotte alles op alles zetten om de waarheid aan het licht te brengen. Nu Charlotte als alleenstaande moeder een nieuwe vriend heeft komt ook de hoop dat ze met hem een nieuw gezinnetje kan gaan stichten. De wens naar een broertje of zusje voor Bram is weer gegroeid en ze geniet dan ook weer volledig van haar leven. Nadat ze bij haar gynaecoloog is geweest omdat ze zeker wilt zijn dat alles oké is dient er zich toch een kleine ingreep aan. Nietsvermoedend gaat Charlotte ervan uit dat alles in orde komt en vertrouwt ze helemaal op haar gynaecoloog.. De wereld komt op zijn kop te staan als blijkt dat haar baarmoeder tijdens de kleine ingreep verwijderd is. ‘Een vriendelijk gezicht kijkt me met een brede lach aan, groene ogen sprankelen in het felle licht. Ik begrijp het niet. Ik had haar in vertrouwen genomen’ Saskia van Mieghem maakt weer een grote sprong in haar schrijfcarrière. Ze weet met De gynaecoloog je als vrouw zijnde op sommige momenten de rillingen over je lijf te bezorgen. Het verhaal is lekker vlot geschreven met de nodige spanning maar ook met de nodige luchtige momentjes waarmee de auteur echt haar eigen stijl neerzet. De band tussen de verschillende personages zijn realistisch beschreven en je waant je al snel in de wandelgangen van het ziekenhuis. Waarom is de baarmoeder van Charlotte verwijderd zonder dat daar enige aanleiding toe was? Alle emoties die daarvan het gevolg zijn worden voelbaar en de radeloosheid van Charlotte wordt steeds groter als dan ook nog eens blijkt dat er meer operaties hebben plaatsgevonden waarbij baarmoeders zijn verwijderd zonder dat duidelijk is waarom die beslissing is genomen. ‘Ik ga op mijn hurken zitten en leg een enkele witte roos op het graf. Ik huil van verdriet, van onmacht en van woede’ Na het lezen van deze medische thriller zal een bezoek aan de gynaecoloog nooit meer hetzelfde zijn. Een realistisch verhaal dat je vol spanning blijft volgen en waarbij het plot voor een verrassend effect zorgt. Ik geef De gynaecoloog 4 sterren.

Het boek leest gemakkelijk. Het pakt je vanaf bladzijde een. Gedurende het verhaal wordt de spanning goed opgebouwd. Je leeft meet de personages mee. De personages worden op zich niet verder uitgediept. Het verhaal krijgt wel steeds meer vorm. Tot het einde aan toe is het spannend en zit het goed in elkaar. Echter de afronding..... dat ging snel en vond ik eigenlijk heel bizar. Naar mijn idee werd dit afgeraffeld. Jammer er had meer ingezeten, dan was het een super boek geweest. Nu blijf ik met een wat onwerkelijk gevoel achter.

Leest vlot weg (in paar uurtjes lezen uit) en is op een pakkende manier geschreven. De schrijfster heeft een grote fantasie.

Ik vond het geen spannend verhaal omdat het zo ongeloofwaardig was. Erzit veel vaart in het verhaal maar daardoor boet het nog meer in op geloofwaardigheid.

Met drie mooie reviews achterop het boek begon ik vol goede moed aan dit boek. Helaas begon ik mij al gauw enorm te ergeren aan de vreemde taal van de auteur. Het lijkt vaak wel spreektaal. Bovendien staan leestekens op de verkeerde plek en verandert de ik-vorm soms ineens in een wij-vorm. Vol ergernis en met tegenzin heb ik me tot het einde door het boek geworsteld. Had ik niet hoeven doen: het plot is nogal warrig en, helaas, zelfs voorspellend. Het is een ingewikkeld verhaal met onduidelijke personages. Ingewikkeld omdat er enorm veel mensen, gebeurtenissen en details bij worden gehaald. Helaas: dit was echt het slechtste boek dat ik ooit gelezen heb.