De interessanten

Een wat lastig te beoordelen boek. Op meerdere momenten heb ik overwogen te stoppen met lezen, omdat ik het boek langdradig vond, en omdat de gebeurtenissen maar voort kabbelden. Bovendien vond ik de belangrijkste hoofdpersonen irritant en onsympathiek: de egocentrische en afgunstige Jules met haar idealisering van het kunstzinnige jeugdkamp en alle daarmee verbonden mensen, en de "perfecte" maar humorloze Ash en haar elitaire familie. Allemaal mensen die zichzelf wel érg serieus nemen. Ik heb meerdere keren gedacht dat "De onuitstaanbaren" een betere titel was geweest. Toch heb ik het boek helemaal uitgelezen, en heb er vaak uren aan een stuk in zitten lezen, wat helemaal niet vervelend was. Het was iedere keer toch grappig of boeiend genoeg om door te gaan, of er kwamen nét weer andere, sympathiekere personages aan bod. Bovendien is het prettig geschreven. Het is vooral een goed boek als je een vlotte lezer bent, en veel tijd hebt om te lezen: tijdens vakantie, lange zomerdagen of op reis in trein en vliegtuig is het prima. Een lekker dikke pil, onderhoudend genoeg en niet te ingewikkeld. Maar als je langzaam leest en niet veel tijd hebt, zou ik zeggen: laat gaan, laat gaan, want dan lijkt mij dat er geen einde aan komt.

Vanaf de eerste pagina ben je geneigd om steeds meer te lezen... Boek werd ook besproken in de leesclub.

Verslavende lectuur

Erg mooi boek, waarbij je je echt betrokken gaat voelen met de hoofdpersonen. Naarmate het einde van het boek naderde ging ik steeds langzamer lezen. Ik ga de hoofdpersonen van dit boek missen.

De jubelverhalen rond dit boek begrijp ik niet zo. Het maakte op mij geen onuitwisbare indruk. Wat niet wegneemt dat het prima geschreven is en dat het weet te onderhouden, al is het hier en daar wat langdradig.