De Johansons Is echte vriendschap bestand tegen de grillen van het lot?

Omdat dit boek zoveel goede recensies kreeg, heb ik dit boek gekocht, maar eerlijk gezegd viel het boek mij erg tegen... Er zijn schrijvers die een hoofdpersoon zo kunnen neerzetten dat je het gevoel hebt dat je die persoon 'kent'. Dat als je het boek uit hebt, je die persoon gewoon mist. Dat gevoel mis ik in dit boek. Ik mis de diepgang, de karakters blijven voor mijn gevoel oppervlakkig. De schrijfstijl boeit mij gewoon niet. Daarnaast vind ik die Anne maar een irritant meisje, dus dat 'iedereen' haar zo leuk vind, begrijp ik niet. Ik moet wel bekennen dat ik het boek niet heb uitgelezen. Ik ben ergens bij blz 80 blijven hangen. Ik vind het dan zonde van mijn tijd omdat ik nog een paar boeken heb liggen van auteurs die mij meer aanspreken..

Met de roman "De Johansons" weet Carla de Jong een solide en boeiend verhaal neer te zetten, waarin ze personages op psychologisch vlak mooi heeft uitgewerkt en laat zien dat het leven soms ook haar dramatische kanten heeft. Het is een prachtig gelaagd verhaal, zowel in personages als in tijd. De hoofdstukken wisselen elkaar of in het verleden en het heden en gaandeweg worden de draden mooi in elkaar gevlochten. Annie de Gooyer groeit op in een volks gezin, is intelligent en duikt graag met haar neus in de boeken. Eigenlijk schaamt ze zich voor de simpelheid van het gezin en voelt zich een buitenbeentje. Haar moeder moedigt haar aan om ook eens van haar boeken los te komen en gezellig uit te gaan naar een discotheek. Daar ontmoet ze Frederik, Werther en Daphne, twee broers en een zus van de familie Johanson, die erg hecht met elkaar zijn. Al snel ontstaat er een vriendschap tussen Daphne en Annie en wordt Annie, die zich vanaf dat moment Anne laat noemen, uitgenodigd op een feestje, ter ere van het nieuwe huis van de familie Johanson. Frederik laat haar de bibliotheek zien en Anne besluit dat ze graag deel wil uitmaken van de familie Johanson. Anne laat zich zeer regelmatig zien in de welgestelde, hechte familie, maar kiest er bewust voor haar eigen afkomst vaag te houden. Wanneer ze getuige is van een muzikaal optreden van haar drie vrienden, laat ze zich ontvallen dat ze kan zingen en mag ze proefdraaien. Vanaf dat moment zullen ze regelmatig oefenen en volgen er succesvolle optredens. Het zijn heel gelukkige momenten en de vier vrienden genieten met volle teugen. De auteur weet op een goed uitgewerkte manier elk personage een eigen "ik" te geven en als lezer kan je uit elk personage de dingen halen die herkenning, begrip, irritatie teweeg brengen. Ook de vraag waar het verhaal naar toe leidt houdt de lezer bezig, vanwege de draden uit verleden en heden, die uiteindelijk samen komen. Een klein minpuntje is dat de hoofdstukken die de jeugdjaren van de personages beschrijven, overkomen alsof het hier een YoungAdult-boek betreft. Hier is tegenin te brengen dat het juist getuigt van veel inlevingsvermogen van de auteur, wanneer er over de jongeren wordt geschreven.

Voordelige koop, dat is wat ik er goed aan vind.

Leest makkelijk weg

Het verhaal wordt wisselend in de tijd vertelt, de hoofdstukken wisselen in de tijd, namelijk In 1980 in de provincie en in 2015 in Amsterdam. Het is een verhaal over familie, over erbij willen horen, en over je eigen familie verloochenen. Het is ook een verhaal over ziekte. Alzheimer is een knaagdier dat aan de fundamenten van je huis vreet. Voor je zijn aanwezigheid met zekerheid hebt kunnen vaststellen, staat de boel al op instorten. Ik vind het een heerlijk boek, wat prachtig vertelt word. Het intrigeerde me zo, dat ik het in een ruk uitgelezen heb.

Annie de Gooyer groeit op in een heel eenvoudig en liefdevol gezin in een stadje waar niets gebeurt, maar ze voelt zich daar toch niet op haar plaats. Ze gaat niet uit en leest liever boeken met verhalen die zich vaak afspelen in wereldsteden zoals Moskou, New York of Amsterdam. Haar cijfers op school liegen er niet om; in de zesde klas van de lagere school behaalt ze de hoogste Cito-score van het jaar en komt op het Gymnasium terecht waar ze negens en tiende haalt. Die cijfers laat ze thuis niet zien omdat ze haar dan maar weer een rare meid zullen vinden; een vreemde eend in de bijt. Na lang aandringen van haar moeder gaat Annie, inmiddels zestien, samen met medescholier Veronique naar een disco met de naam Dancenight. Daar ziet ze twee jongens en een meisje binnenkomen. Veronique vertelt Annie wie het zijn; 'De Johansons. Die zijn zo geweldig. Iedereen kent ze. Hun vader is een bekend architect, ze wonen in een kasteel.' Daphne Johanson is onder de indruk van Annie, waarna deze zich aan haar voorstelt; 'Ik ben... Anne. Anne de Gooyer'. Annie klinkt zo gewoontjes. Anne is een slimme dame, ze voelt zich helemaal thuis bij de Johansons en ze raakt hecht bevriend met Daphne en haar twee broers. In 'De Johansons' lees je over de groei naar volwassenheid van deze vier jongelui. De auteur weet te boeien door de goede uitwerking van de personages en de geloofwaardigheid van het ontroerende verhaal. De karaktertrekken van de personages zijn psychologisch goed weergegeven waardoor je hier en daar zeker iets herkenbaars tegen zult komen. De hoofdstukken die verteld worden vanuit verschillende personages, verhalen over gebeurtenissen in de provincie in de jaren 1980 tot en met 1983 en worden afgewisseld met hoofdstukken die zich stuk voor stuk afspelen in Amsterdam in 2015. Omdat het vrij lange hoofdstukken zijn heb ik deze afwisseling van zowel tijd als verhaallijn ervaren als een verfrissing, die het leesplezier nog vergroot heeft. Wanneer de vriendschap van het viertal onder druk komt te staan wordt steeds meer duidelijk dat ieder toch een eigen agenda heeft. Ook dementie komt aan de orde. Hier wordt ook duidelijk dat rang of stand geen verschil maakt bij deze ziekte. Verwachtingen en toekomstdromen worden helaas niet altijd werkelijkheid. Soms door eigen toedoen zoals het maken van verkeerde keuzes maar meestal door de omstandigheden van dat moment. Hoe menselijk kan een verhaal zijn? Ik was onder de indruk van de humor die aanwezig is maar vooral van de aangrijpende en ontroerende scenes en gedachten; 'Haar hand gaat naar de richtingaanwijzer en hangt dan even in de lucht. Ze kan naar Amsterdam rijden en haar huis warm stoken terwijl ze wacht op de pizzabezorger. Ze kan ook omkeren en naar het huisje gaan waar de kachel altijd brandt, waar de muren geel zijn en waar ze Annie heet.' 'De Johansons' is een aangrijpende psychologische roman over volwassen worden en het groeien als mens in een veranderende wereld.