De Klerck 2 - Rechercheur De Klerck en het duivelse spel Rechercheur De Klerck en het duivelse spel

Ik genoot al van het eerste deel uit de serie met De Klerck in de hoofdrol, met als titel ‘Rechercheur De Klerck en het doodvonnis’ en ging heel onbevangen aan de slag met lezen. Al snel is de lezer betrokken bij een moord. Niet letterlijk natuurlijk maar door de prettige schrijfstijl lijkt het alsof je mee mag kijken met De Klerck en zijn collega Klaver. Helaas was hetgeen ik ‘zag’ niet smakelijk te noemen. Ze zoektocht naar de moordenaar gaat van start! Wat ik ook mooi vond was dat de auteur je een kijkje gunt achter de schermen van enkele uitgeverijen. Let wel: het blijft fictie. Het is duidelijk dat Dieudonné goed op de hoogte is van de gang van zaken bij de recherche. Zoals hij zelf ook aangeeft is hij bovendien sterk beïnvloed door het werk van A.C. Baantjer. De Klerck heeft een totaal ander karakter dan De Cock, met ceeooceekaa. Wel leuk om te zien dat een personage in dit verhaal De Kock heet, met kaaooceekaa. “Toen ook de laatste gast had plaatsgenomen, liet De Klerck opnieuw zijn blik door het vertrek dwalen en tastte daarmee elk gelaat af. Als hij zich niet vergiste, bevond zich een moordenaar of moordenares onder hen. Hij overwoog of er iets kon misgaan. Een fout kon hij zich niet veroorloven. Hij had al zijn kaarten op een theorie gezet. Het was een gok, maar helemaal zeker was hij niet.” Het blijft niet bij één lijk en door een aantal bijna verborgen aanwijzingen denk je te weten wie de dader is. De personages zijn goed uitgewerkt en daardoor denk je hen ook echt te kennen; je hebt in ieder geval een mening over hen. Maar of dat ook werkelijkheid is, zal pas op het eind blijken. De plot is duivels goed! In het laatste hoofdstuk worden alle puntjes op de i’s gezet en ook dat voelt goed. Ik heb werkelijk genoten van deze detective met rechercheur Lucien De Klerck in de hoofdrol.

Spannend en daardoor leuk om te lezen voel weer een nieuwe verzameling aankomen.

Wanneer een vrouw zich aan het hoofdbureau aan het Doelwater in Rotterdam meldt, met het verhaal dat ze wordt bedreigd, is het De Klerck zelf die haar verhaal aanhoort. De mooie jonge uitgeefster Laurette Kasemier uit Dordrecht wordt in het vaarwater gezeten door een hele grote uitgever uit Rotterdam, Stefan le Couvreur van uitgevrij Burgman & Pijfferd. Stefan is bevriend met de ex van Laurette, notaris van Bokhoven uit Hillegersberg en Laurette denkt dat hij Stefan heeft opgestookt. Laurette geeft zogenaamde pulp romans uit en Stefan vind dit een slechte zaak voor de boeken business. Pulp romans horen niet thuis tussen echte boeken vind Stefan. De Klerck adviseert Laurette eens rustig met Stefan te gaan praten. Wanneer de Klerck en Ruben de volgende dag bij een moord worden geroepen blijkt dit de ex van Laurette te zijn, notaris van Bokhoven. Naast het lijk ligt een pulproman open geslagen, op de bladzijde waarop een overspel wordt beschreven en het moordwapen blijkt een ballpoint te zijn. Wordt met deze aanwijzing meteen de moordenaar aangewezen? Is Laurette verhaal gaan halen bij haar ex? De Klerck hoefde niet lang te zoeken naar de doodsoorzaak. Het was een gruwelijke aanblik. Een zilverkleurig voorwerp was via de linker oogkas het hoofd binnen gedrongen, dwars door het geloken bovenste ooglid. Natuurlijk heb je in het begin meteen een idee wie de moordenaar is, maar De Klerck zou geen goede inspecteur zijn als hij de tunnelvisie, die je al gauw krijgt bij zo’n moord, niet aan de kant legt. Natuurlijk blijft het niet bij deze ene moord en krijgt de zaak op een gegeven moment een heel andere wending. Iedereen kan de dader zijn, maar wie is nu echt de moordenaar? Wie pleegde deze lugubere balpen moorden? Genoten van deze tweede inspecteur De Klerck en zijn collega Klaver, kom maar op met het volgende deel, ik kan niet wachten op weer een puzzel moord.

Zo leuk boek. Je ziet jezelf door de straten lopen. Ook wil je deze meteen uitlezen.

Geschreven in dezelfde stijl als Baantjer, maar aangepast in deze tijd en in Rotterdam.

Een mooie thriller, uit Rotterdam. Lekker om te lezen en jammer dat het boekje zo dun is