De Klerck 4 - Rechercheur De Klerck en het lijk in transito Rechercheur De Klerck en het lijk in transito

Het begin van ‘Rechercheur De Klerck en het lijk in transito’ is heerlijk. Het begint echt als een ouderwetse Baantjer. Je zit direct in het verhaal. De vaart zit er direct goed in. De vaart blijft gedurende de rest van het verhaal hoog. Dit komt o.a. door de korte hoofdstukken. Dit is pas het vierde deel in de serie over rechercheur De Klerck, maar je hebt het idee alsof je hem al jaren kent. Hij zou zo naast De Cock kunnen bestaan. De Klerck wordt enorm goed neergezet en in elk deel leer je iets nieuws over De Klerck. Zijn persoonlijkheid wordt steeds verder uitgewerkt. De andere personages in dit deel zijn erg leuk. Ze geven het verhaal nog meer kleur. Ik ben benieuwd naar Ruben Klaver. Van hem krijg ik nog niet zo goed hoogte. Het verhaal is soms een tikkeltje vaag en even was ik de draad kwijt, maar het plot maakte uiteindelijk veel goed. Het zit zo goed in elkaar! De spanning wordt goed opgebouwd. Een leuk detail vond ik dat op een gegeven moment Sittard en andere plaatsen in Limburg werden genoemd. Het komt niet vaak voor en dan is het grappig als je woonplaatsen herkent. De serie over De Klerck wordt regelmatig de Rotterdamse Baantjer genoemd. Je merkt dat De Klerck steeds meer zijn eigen weggaat. Het gevoel dat ik bij het lezen van de boeken van Baantjer heb, is wel nog steeds hetzelfde. Ik kan niet wachten op nog meer avonturen van De Klerck en Ruben Klaver! De recensie verscheen eerder op Veronique's Boekenhoekje

‘Rechercheur De Klerck en het lijk in transito’, wederom een boeiend verhaal in de spannende reeks detectives van P. Dieudonné. Zoals het een echte detective betaamd wordt er al meteen aan het begin van het verhaal een moord gepleegd. Maar wie is de dader? De Klerck en zijn trouwe jonge assistent Klaver zetten er zoals gewoonlijk weer een wedje op. Zal het Klaver eindelijk eens lukken om zijn meerdere te overtroeven? De cover past goed bij het verhaal en wordt alleszins duidelijk tijdens het lezen. De locatie waar het lijk gevonden wordt zegt al direct veel over de titel van het boek. Na drie eerder verschenen boeken van Dieudonné, voelen de hoofdpersonages inmiddels al heel vertrouwd aan, je kent de karakters van De Klerck en Klaver ondertussen al best goed en dat leest meteen heel prettig. Tot bijna op het einde van het verhaal verschijnen er nog telkens nieuwe personen ten tonele, die zijdelings, of naar later zal blijken, toch iets meer betrokken zijn bij het geheel. Die personen in het boek leer je niet echt kennen, zij worden maar oppervlakkig beschreven. Maar doordat het verhaal zo duidelijk en met goed opgebouwde spanning geschreven is, en de focus meer ligt op de aanwijzingen die naar de oplossing van de moord leiden, is dat totaal geen gemis. Locaties in het verhaal worden nauwkeurig beschreven. In het boek komt, naast de stad Rotterdam, ook IJmuiden aan zee voor. Ikzelf kan van die locatie, waar op dat moment een deel van het verhaal zich afspeelt, bijna letterlijk iedere zandkorrel dromen. Ik was verrast hoe goed alle details klopten, terwijl ik weet dat de auteur al heel veel jaren geleden Nederland achter zich gelaten heeft. De auteur schrijft ook met de tijd mee, haalt zo bijvoorbeeld de coronacrisis aan en de Nederlandse varkensboeren die voor hun rechten strijden in Den Haag. De spanningsboog in detectives vind ik nooit zo heel erg hoog liggen, maar wat ze zo leuk maakt om te lezen, is, om in het brein van de rechercheurs of potentiële daders te kunnen kruipen. De auteur slaagt er heel goed in, om de lezer dat te laten beleven. Zo geeft rechercheur De Klerck bijvoorbeeld ook nu weer steeds iedereen halve antwoorden. Maar ondertussen is zijn brein al drie stappen vooruit. Hij trekt conclusies waar wij (nog) geen weet van hebben. Zijn gedachtegang is soms echt niet bij te benen en daarin ligt dan voor de lezer de uitdaging. Het boek is maar 141 pagina’s dik, maar het leest alsof het er vijfhonderd zijn. Tussen de regels door ‘lees’ je nog zoveel meer details. Details die niet staan genoemd, maar omdat het zo beeldend geschreven is, breiden die details zich vanzelf verder uit in je hoofd, waarmee het boek steeds ‘dikker’ wordt. Dit verhaal, ‘Rechercheur De Klerck en het lijk in transito’, is wederom een echte ‘De Klerck’. P. Dieudonné heeft na vier boeken inmiddels wel bewezen, een eigen schrijfstijl ontwikkeld te hebben en ik vind daarom dat het tijd wordt de voortdurende vergelijking met Baantjer los te laten. De auteur verdient een eigen identiteit en daarmee de ‘De Klerck’ ook. Wederom met plezier gelezen, het is of je weer even thuis kwam bij oude vrienden. P.Dieudonné schreef eerder Rechercheur De Klerck en het doodvonnis, Rechercheur De Klerck en het duivelse spel en Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood, uitgegeven bij E-Pulp Publishers.

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl. Ik heb al een aantal boeken gelezen van P. Dieudonné, waaronder ‘Rechercheur De Klerck en het doodvonnis‘, ‘Rechercheur De Klerck en het duivelse spel‘ en ‘Rechercheur De Klerck en de ongrijpbare dood‘. Hoe gaaf is het dan dat ik de kans krijg om zijn nieuwste boek ‘Rechercheur De Klerck en het lijk in transito’ vooruit te mogen lezen. Als ik begin te lezen kom ik al snel weer de bekende personages tegen, waaronder De Klerck en zijn rechterhand Klaver. Ook in dit deel is de hoofdrol weer voor hun weggelegd. Maar er ligt weer een bizarre zaak op hen te wachten. In de Rotterdamse haven is, in een container, het ontbindende lijk gevonden van een man. Wie is deze man en wat is er precies gebeurd. Dit eerste stuk roept bij mij natuurlijk meteen weer vraagtekens op en ik wil snel verder lezen… Iedereen, en ikzelf ook, heb Rechercheur De Klerck de afgelopen tijd constant vergeleken met de Amsterdamse Baantjer. De Klerck kreeg zelfs de bijnaam. Rotterdamse Baantjer’. Maar voor mijn gevoel lijkt De Klerck toch meer een eigen persoonlijkheid te ontwikkelen. Wat zeer zeker ten goede zal komen, denk ik, van het verloop van deze reeks en ik denk daarin dat het ook belangrijk is om een eigen persoonlijkheid te ontwikkelen. Wat ik persoonlijk echt erg leuk vond om te lezen was dat Rechercheur De Klerck, samen met zijn assistent Ruben Klaver, een uitstapje maakt naar onze woonplaats Landgraaf om iemand te ondervragen. Zo is te lezen dat ze naar het zuiden, langs Sittard rijden en in Landgraaf, langs het Moltbos rijden, dit vond ik erg verrassend en grappig. Wat mij meteen opviel is dat Dieudonné deze omgeving goed kent of goed onderzoek gedaan heeft, want hij schrijft over een villawijk voor de welgestelde inwoners van Landgraaf. En inderdaad, deze wijk ligt bij het Moltbos. Zoals we gewend zijn van Dieudonné zit de vaart goed in het verhaal. Dit komt mede door de korte hoofdstukken en de makkelijke zinnen. De personages zijn niet enorm uitgewerkt, maar dit vind ik geen gemis in dit soort detectives. Ik heb dit nieuwe deel met heel veel plezier gelezen en laat deel 5 maar komen zou ik zeggen. “Dieudonné heeft zichzelf met ‘Rechercheur De Klerck en het lijk in Transito’ overtroffen.”

De Klerck IS de Rotterdamse variant. Ben benieuwd of Dieudonné het +lang genoeg volhoudt om een echte ´concurrent´ te worden.

Het is geen Baantjer, maar desondanks toch wel leuk om te lezen

Lekker boek. In de stijl van Baantjer. Hou er van.