De laatste zeven

In het begin moet het op gang komen, maar dan begint het zo spannend te worden dat je blijft lezen. Een verrassend einde en ik kan niet wachten op de volgende. Een aanrader.

leest vlot weg en is een spannend boek.

Ik val maar meteen met de deur in huis: dit derde deel van de Maud-serie is wat mij betreft veruit het beste. Deel 1 vond ik al boeiend en kreeg 3,75 sterren, deel 2 vond ik iets minder sterk en kreeg er 3. Maar toen kwam deel 3. Wat een verschil. Ik kon ook niet wachten om de bespreking te leiden, vooral omdat Annerieke er deze keer weer bij was. Het was ontzettend leuk om te merken dat we er allemaal ongeveer hetzelfde in stonden. We zaten vol vragen, gedachten en frustraties, en het was heerlijk om dat allemaal samen te kunnen delen. Wat voor mij gelijk overeind blijft staan, is dat Annerieke de Vries een hele fijne schrijfstijl heeft. Ze weet echt in de huid van haar personage te kruipen. En eerlijk is eerlijk, ik heb me in de eerdere delen weleens geërgerd aan Maud. Maar in dit derde boek kon ik me juist goed met haar identificeren. Ze komt minder oordelend over en voelt menselijker. Na het eind van deel 2 was ik ook ontzettend benieuwd hoe het verder zou gaan met Maud en haar zoontje Mees, en ik vond het heerlijk om weer even terug te keren in haar wereld. De boeken zijn op zich los te lezen, maar ik raad aan om ze op volgorde te lezen. Je mist anders echt achtergrondinformatie die van invloed is op hoe je Maud beleeft. Zonder de eerdere delen had ik dit boek waarschijnlijk niet op dezelfde manier kunnen waarderen. Zoals in de eerdere delen lezen we weer vanuit Maud in de ik-vorm. Maar haar situatie is wel flink anders. Waar haar werk in het mortuarium een soort houvast voor haar was, wordt ze er in dit boek ineens uitgezet. Zonder duidelijke reden wordt ze verplicht om een week vrij te nemen. Hierdoor zie je een hele andere kant van Maud. Haar onrust komt naar boven, maar tegelijkertijd merk je ook hoeveel ze gegroeid is. Ze zoekt andere manieren om haar tijd te vullen. Ze volgt een cursus, gaat daten en lijkt sterker in haar schoenen te staan. Ondanks haar onzekerheden laat ze zich niet zomaar uit het veld slaan. Die ontwikkeling vond ik prachtig om te zien. Het liet me echt inzien hoe ver Maud al is gekomen. Het verhaal zelf heeft een dubbel gevoel. Enerzijds gebeuren er mooie dingen, anderzijds krijgt Maud te maken met heftige gebeurtenissen die haar leven flink kunnen ontregelen. Ze is niet iemand die goed is in loslaten en zoekt toch weer de spanning op in het mortuarium, waar opnieuw duistere zaken plaatsvinden. Of dat haar redt of juist onderuit haalt, laat ik even in het midden, maar het benadrukt wel haar drang naar controle en haar moeite met rust vinden. Wat ik erg interessant vond, was het feit dat we hier eindelijk met een seriemoordenaar te maken krijgen. Dat was nieuw in de reeks. En hoewel ik best wat thrillers heb gelezen en het daardoor af en toe wat voorspelbaar aanvoelde, wist Annerieke me toch te verrassen. De wendingen waren goed uitgewerkt, de dader was interessant en het spirituele aspect in het verhaal – hoe alles uiteindelijk samenkomt – vond ik opvallend sterk gedaan. Dat zorgde ervoor dat de voorspelbaarheid me uiteindelijk niet stoorde. De spanning blijft door het hele boek aanwezig, en net als je denkt dat alles achter de rug is, eindigt het verhaal in een flinke cliffhanger. Iedereen uit de samenlezenwe-club zit nu met smart te wachten op het volgende deel. Want dat het verhaal nog lang niet klaar is, dat is overduidelijk. Kortom, ik ben fan. Dit deel brengt alles samen wat Maud heeft doorgemaakt. Haar groei, haar strijd, haar kwetsbaarheid. Het verhaal is sterk, de personages zijn goed uitgewerkt en het geheel blijft boeien van begin tot eind. Annerieke heeft zichzelf met dit boek echt overtroffen. Ik heb er een nieuwe favoriet bij. Ik geef 'De laatste zeven' 4,75 sterren. ~ Live Your Life Reading

Ik zou niet snel meer een boek van deze auteur kopen wat een ongelooflijk voorspelbaar boek als bij het moment dat ze op de dating app gong en begon te chatten met de beide mannen wist ik al dat de mannen een en dezelfde waren nee voor mij veel en veel te voorspelbaar.