De menselijke maat

Ebook

De aarde over tienduizend jaar

We denken dat het klimaat niet verandert, tenminste als wij niet zoveel CO2 zouden produceren. Maar als je de even wat afstand neemt, door de veranderingen op een grotere schaal dan 1 of enkele generaties te bekijken, dan blijkt dat er juist heel veel verandert. De laatste ijstijd is maar 10.000 jaar geleden afgelopen. Wij bouwen steden (Napels) direct onder actieve vulkanen (Vesuvius) omdat we denken dat het allemaal niet zo'n vaart loopt met uitbarstingen. En dat terwijl we inmiddels kunnen weten dat sommigen met een ijzeren regelmaat actief zijn. De schrijver laat zien welke factoren van invloed zijn op het grootschalige klimaatveranderingen, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en andere heftige natuurverschijnselen. Ik vond met name interessant: > De tijd als stroom, golf en puls. Sommige processen hebben een richting: de afkoeling van de aarde, de evolutie. Sommige processen komen en gaan: eb en vloed, de seizoenen, de ijstijden. Sommige processen zijn er ineens: de inslag van een grote meteoriet. > De Milankovic parameters als verklaring voor de ijstijden. De variaties in de baan van de aarde om de zon: excentriciteit (tgv andere planeten), obliquiteit en precessie (bewegingen van de aarde als tol) > De log-log frequentie-magnitude grafieken van o.m. aardbevingen. Hoe heftiger de beving hoe minder vaak deze voorkomt. Maar soms gaat het dus echt flink tekeer. > Het ontbreken van een collectief geheugen. De mensheid kan het niet opbrengen om rekening te houden met natuurverschijnselen als deze op een menselijke tijdschaal een kleine kans hebben, ook als deze dodelijk zijn. > De wetenschappelijke inzichten die uiteindelijk verklaren waarom sommige vulkanen krachtig uitbarsten en anderen rustiger, waarom sommige rivieren vlechten en anderen meanderen, hoe landschappen met terassen zijn ontstaan etc. etc. > De klimaat- en de energie-discussie moet je onafhankelijk van elkaar zien. Het klimaat verandert zo wie zo, ook los van de (eventuele) invloed van de mens. Een boek volgepakt met interessante geologische feiten en tevens met een duidelijke rode draad: laten wij onze invloed niet overschatten. De aarde (veranderingen in het klimaat en in de continenten) gaat zijn eigen weg, wij kunnen ons slechts aanpassen bij die ontwikkeling.

Nog nooit zo'n heldere uiteenzetting gelezen van complexe materie. Het leest als een goed boek. De schrijver is geen klimaat scepticus, maar plaats eea wel in het juiste perspectief. Voor- en tegenstanders zouden dit eens moeten lezen.

In deze tijd waarin de dynamiek van een uiterst complex fenomeen als 'het klimaat' door milieu-activisten en goed bedoelende politici wordt versmald tot iets wat 'de mensheid wel eens even kan beheersen en dus veranderen is het goed naar het geologische perspectief te kijken. Kroonenberg toont aan dat op grotere tijdsschaal processen plaatsvinden waar de mensheid geen enkele invloed op heeft.

Een geweldig boek, waarin een geoloog ingaat op de positie van de mens in de kosmische tijdschaal. De opwarming en afkoeling van de aarde is een fenomeen, wat zich in het verre en recente verleden diverse keren heeft afgespeeld en deze verschijnselen zullen zich ook in de toekomst voordoen. Klimaatonderzoekers en beleidsadviseurs presenteren projecties voor het jaar 2050. Dat is dus al over 34 jaar. In de geologische tijdschaal vegelijkbaar met een nanoseconde. 10.000 jaar geleden lag Noord-Nederland onder het ijs en was Zuid-Nederland een toendra,terwijl er mammoeten op Doggersbank, midden in wat nu de Noordzee is, rond liepen. Sindsdien hebben we in onze contreien enkele kleine ijstijden en warmere periodes meegemaakt. Kroonenberg beschrijft dit soort ontwikkelingen met aanstekelijk enthousiasme. Ondanks een enkel wat taaier gedeelte heb ik het boek in een ruk uit gelezen.

Salomon Kroonenberg is geen klimaat ontkenner. Hij bekijkt de geschiedenis van de aarde in de aarde zelf; in de aardlagen, het gesteente en in ijsboringen. Hij is geoloog en na het lezen van dit boek werd ik als mens kleiner. Ik wist nog niks en nu iets meer. Hij ontkent dat de verandering in het huidige klimaat door de mens komt. Het is business as usual en de mens is slechts het laatste likje verf op de top van de Eifeltoren. Alles is reeds geweest en alles komt terug; de cyclus van onze aarde zelf. Heerlijk, duidelijk uitgelegd juist ook voor de niet-wetenschapper. Als je dit boek gelezen hebt kijk je anders aan tegen huidige berichtgevingen.

Kroonenberg kijkt verder dan menig neus lang is. Legt verbanden hoe de aarde werkt over miljoenen jaren weg van de waan van de dag. Een must voor politici die weigeren om met winden mee te waaien en voor mensen die angst aan gepraat worden de vele lobbygroepen in het klimaatdebat.