De negen kamers

Vanaf het begin werd ik meegesleurd tussen de fictie en mischien wel realiteit. Het is maar hoever je eigen dromen je brengen. Als Jonas alleen thuis is en barst van de hoofdpijn wordt er op een nacht ingebroken. Er is niets weg... er is iets bijgekomen. Een boek, niet zomaar een boek, een boek met dichte pagina's. Het eerste hoofdstuk kan Jonas wel lezen. Hij gaat op pad en ziet op wat eerst een braakliggend terrein was, een huis staan. Precies het huis zoals in het boek beschreven is. Daar moet hij meer van weten. Hij besluit op onderzoek uit te gaan en zo beland je dan in een prachtige droomwereld. Of was het toch werkelijkheid? Ik behoor dan misschien niet tot de doelgroep, ik houd wel van YA boeken. En zeker van boeken waar je toch wel even bij aan het denken wordt gezet. Alle kamers in het huis hebben hun specifieke eigenschappen. Ik hoor je denken... een kamer met eigenschappen? Ja, lees het boek en ook jij zult dit ervaren. Zoals hierboven beschreven, zo zijn de kamers echt. Ik hield meteen van de bibliotheek. Ik zou eigenlijk ook mijn boeken op die manier in willen delen, al zal ik bij sommige categorieën weinig boeken op de plank hebben staan. Het gesprek van Jonas met de vader van Anna zal me nog lang bijblijven. Hier wordt zoveel waarheid op een mooie manier beschreven. Het hele leven bestaat uit keuzes maken. Psychologie van de bovenste plank. Zijn al deze kamers in ieder huis te vinden? Als je buiten de muren kijkt waarschijnlijk wel. Het ligt er vast aan wát je wilt zien. En die tuin? Die lijkt misschien wel een beetje op mijn tuin. In mijn dromen ;-) Vier volle sterren voor dit adembenemende psychologische verhaal. Prachtig verteld. Hij krijgt een ereplaats in mijn eigen bibliotheekje.

Heel bijzonder boek - sprookjesachtig, vol bijzondere wendingen en prachtige beelden. Deed me denken aan De steppenwolf van Herman Hesse, aan De oceaan aan het einde van het pad van Neil Gaiman en aan de fantastische boeken van Haruki Murakami. Ontroerend, mooi, grappig en wijs...

Geniaal en prachtig geschreven boek. Er is een fenomenale balans gevonden tussen spanning en emotie.

Het boek is fantastisch fantasierijk en zit boordevol intertekstualiteit.

Mooi boek, goed geschreven, mooie verhaallijn, spannend. Alles in één. Echt een aanrader!!

Dit was het beste boek dat ik tot ik tot nu toe heb gelezen. Het is op een originele manier geschreven en samengesteld. Ik werd vanaf pagina 1 meegesleurd in het leven van Jonas. Ik heb het volledige boek met een ontspannend gevoel gelezen ondanks dat het wel heel spannend was in mijn hoofd als ik me probeerde in te beelden wat er gebeurde. Dit is een boek dat je nooit aan de kant wil leggen. Het is makkelijk om dit boek in 1 keer volledig uit te lezen. De schrijver maakt een mooie overloop tussen werkelijkheid en verhaal. Dit gebeurt heel het boek lang. Hij heeft ook zeker oog voor detail. Alle kamers en gebeurtenissen zijn heel specifiek beschreven en heel lang uitgewerkt. Ook was het leuk om op regelmatige basis te kunnen proeven van poëzie. Zowel om het mysterie van het boek te omschrijven als om verhalen te vertellen en emoties op te roepen. Het is leuk dat de verschillende hoofdstukken in mekaar overlopen en dus niet eindigen. Er is een nauw verband tussen alle gebeurtenissen en plaatsen. Dit is een boek dat ik met verschillende emoties heb gelezen omdat sommige dingen heel herkenbaar waren en andere net helemaal niet. Sommige momenten was ik enorm bang en andere momenten zweefde ik op een wolk van geluk en liefde. Natuurlijk heeft de schrijver ook gedacht aan momenten van ontroering en zelfs verdriet. Er is een duidelijke rode draad in het verhaal ondanks dat hij daar soms van lijkt af te wijken wat uiteindelijk niet het geval blijkt. Via kleine zijwegen komt hij steeds terug uit in het centrum van het boek. Ik ben heel erg benieuwd naar de andere boeken van hem. Die zou ik dus de komende tijd graag eens lezen want hij lijkt me een fantastische schrijver. Ik begrijp zeer goed waarom dit boek in de lijst boekentoppers van 2020 staat. Dit is volledig terecht! Ik ben echter wel licht teleurgesteld in het einde vanaf ongeveer kamer 8. Vanaf daar lijkt steeds meer af te wijken van de kerngedachte en is het minder spannend. Alle kamers zijn erg lang behalve kamer 9. Aan deze kamer wordt slechts anderhalve pagina besteed. Toen het boek uit was had ik hierdoor het gevoel dat ik het einde mistte. Ondanks was het einde van heel mooi geschreven. Ook hier kwam een kleine knipoog naar filosofie en poëzie.