De njai het concubinaat in Nederlands-Indie

Het eerste deel van De Njai is goed en prettig leesbaar, maar het tweede deel is een herhaling van zetten. Hierbij speelt zeker een rol dat Reggie Baay ervoor heeft doorgeleerd, maar hij Indië zelf niet echt heeft meegemaakt. Het boek is weer een product van de derde generatie. Een beetje ongenuanceerd en pas op bladzijde 274 laatste alinea kan hij de nuance vinden. Jammer, maar hij schaart zich ook weer in de rijen van lieden die alles wat de Europeanen hebben gedaan in Indië, veroordelen. Een kwaal waaraan meerdere "Indo jongelingen" lijden. Inderdaad zijn in de kolonie afschuwelijke dingen gebeurd, maar in het boek wordt de indruk gewekt dat er niets van deugde. Ook in Europa werden de dienstmeisjes misbruikt door de heer des huizes en wat te denken van de troostmeisjes in de Jappentijd ? Dit heeft niets te maken met koloniaal wangedrag, maar dit is gewoon seksueel wangedrag. Zelf ben ik geboren in 1935 in Jakarta en het product van een Indische moeder en een blanda vader. En toen de familie in 1954 vertrok naar Holland, stonden de inheemse bedienden hen met tranen in de ogen uit te wuiven. Ik ontken zeker niet dat er misdragingen zijn geweest en dat de blanda die pas in Indië arriveerde, dacht zich van alles te kunnen permitteren, maar dat was zeker niet de algemene trend uit die periode.

Handel gaat altijd boven menselijkheid en mensenrechten. Ook als het om mensenhandel gaat, is Nederland een topper. Maar dat vergeten we liever, want rassendiscriminatie is een woord van de laatste decennia. Zonder schaamte maakten blanda´s gebruik en misbruik van de inlandse vrouwen om ze net zo gemakkelijk weer te dumpen als het hun uitkomt. Het wordt tijd dat blanda´s zich gaan schamen voor hun illusionaire suprematie. Alle mensen zijn gelijkwaardig geschapen. In het Burgerlijk Wetboek van Zwolle stond ooit dat afstammelingen van JCF baron van Heerdt, die een bruine huid hebben, geen recht hebben op de adelstand... Wat een arrogantie. Ik ben trots op mijn huidskleur! ArjunA van Heerdt

Ongelofelijk wat zich in Indonesie heeft afgespeeld. Hoe Europeanen met inlanders omgingen. Een eyeopener. Dit moet iedere Nederlander lezen, en zeker Nederlanders met voorouders in Indonesie.

De ontnuchtering van het 'rode draad' sprookje over onze oermoeders, onze 'prinsessen' uit De Oost.

Goed gedocumenteerd , geen loze beweringen. Het boek is voor alle mensen uit Nederlands Indie een must en beweert beslist niet dat daar niets deugde. Het laat wel genadeloos zien wat daar de feiten waren.

Lettertype zou wat groter mogen zijn, gezien het publiek dat in dit onderwerp geïnteresseerd is.